All Chapters of One Night Stand With The Mysterious Billionaire : Chapter 591 - Chapter 600

Kinuha niya ang kanyang telepono, nagbukas ng isang bidyo, at itinapat ang screen kay Julian. “Tingnan mong mabuti, kilala mo ba ang taong ito?”Nakatitig si Julian kay Kenly Salvador sa screen habang inilalarawan nito ang kanyang karamdaman. Nawalan ng kulay ang kanyang mukha at namula ang kanyang mga mata. Bigla siyang tumalon mula sa kanyang upuan, inihagis ang kanyang katawan sa ibabaw ng mesa, inagaw ang telepono, at pinalo ito nang malakas sa sahig.Parang sa paggawa nito ay mapipigilan niya ang pagsasalita ni Kenly, at hindi na malalaman ng iba ang tungkol sa kanyang sekretong sakit.Masyadong biglaan at mabilis ang kanyang pagtayo kaya hindi agad nakapag‑reak ang mga pulis. Nang makabawi sila, agad nilang nilapitan at pinabalik sa upuan si Julian habang sinasabing, “Umupo ka.”Nang makitang lumalala at hindi na mapigilan ang pangyayari sa loob, ang pulis na nakabantay sa pinto ay agad na tumakbo papasok, hinawakan ang kabilang braso ni Julian, at mahigpit siyang itinulak pabal

Kahit iyon ang sagot ni Marco, base sa pagkakakilala ni Sierra sa dalawa, siguradong nagtalo na naman sila. Pumunta pa mismo si Stevan sa opisina—paano magiging maayos ang lahat? Ngunit kilala niya si Marco; hindi ito ang taong magpapatalo kay Stevan, kaya sigurado siyang ayos lang ito. “Anong oras ka uuwi ngayon?” tanong ni Sierra. “Bakit?” "Sabi ni Riri, may isang restaurant sa Cliff Subdivision o tinatawag na Hanging Restaurant. Maganda raw ang view roon, para kang nasa alapaap. It's a perfect place for couples." "Do you want us to have a date?" Malalim ang tinig ng lalaki, may halong pagkataka at tuwa. “Oo, gusto mo ba?” “Magkita tayo sa ospital nang alas-sais.” “Sige.” Nagpalitan pa sila ng ilang salita bago tinapos ang tawag. Pagkababa ng telepono, agad na sinubukan ni Sierra na magpareserba sa internet, ngunit nalaman niyang puno na ang lahat ng mesa—kahit hanggang sa susunod na dalawang linggo ay wala nang bakante. Sobrang sikat talaga ng lugar na ito! Ngunit nakapa

May isang taong hindi makapaniwalang nagtanong. “Ikaw ang sasagot sa lahat ng pagkain ng lahat?”Tumango si Marco bilang sagot.Agad na sumabog ang malakas na palakpakan, hiyawan, at mga palatandaan ng tuwa, kasunod ng sunod-sunod na pagbati.“Nawa’y manatili kayong magmamahalan habambuhay!” “Tumanda kayong magkasama!”“Nawa’y maging maayos at masaya ang inyong pagsasama!”“Nawa’y magkaroon kayo agad ng maraming anak!”“Nawa’y huwag kayong maghiwalay kailanman!”Habang nakatingin sa mga pulang rosas na nakapatong sa mesa, tila nababalot ng kakaibang kinang si Sierra—ang anyo ng isang babaeng lubos na masaya. Naiisip niya, marahil ay ganoon din ang naramdaman ng kanyang ina noong tinanggap nito ang proposal ng kanyang ama.Inilipat niya ang tingin sa kanyang kaliwang kamay, sa daliring may suot na singsing.Muling nabuksan ang mga ilaw ng restawran, ngunit kahit maliwanag na ang paligid, nananatiling kumikinang at matingkad ang hiyas ng singsing sa kanyang daliri.Puno ng ligaya ang k

Pumasok si Sierra sa banyo upang maligo. Habang si Marco naman ay basta na lang isinampay ang tuwalya sa sandalan ng upuan, umupo, at binuhay ang kanyang telepono. Nakita niya ang isang hindi nasagot na tawag mula sa himpilan ng pulisya. Tumawag ito ngayong gabi. May kinalaman kaya ito sa pag-usad ng kaso laban kay Julian? Tumawag siya pabalik at agad itong sinagot. “Mr. Montezides si hinahanap kayo ni Adriana Santillan. Sinabi niyang limang taon na ang nakararaan, itinulak niya pababa ng hagdan si Audrey Santillan, ngunit hindi naman namatay ang babae at nagsilang ng isang sanggol Maya-maya, inutusan daw ni Julian ang iba na itapon sa dagat ang babae at ang kanyang anak. Ngunit mariing itinatanggi ni Julian Montezides ang lahat—sinasabi niyang buhay na buhay pa rin si Audrey Santillan, at saka may idinagdag pa siyang…” Natigil sandali ang nagsasalita, tila nahihirapang banggitin ang susunod na sasabihin. Mahinahong nagtanong si Marco. “Ano pa ang sinabi niya?” “Sinasabi pa nila

“Naiintindihan mo ba ang gusto kong sabihin?” “Iyan mismo ang nasa isip mo.” Sa gulat ay biglang tumayo si Liam mula sa pagkakaupo. Nang makita niyang seryoso ang mukha ni Marco at hindi nagbibiro, muling umupo na tila hindi makapaniwala at mahinang bulong. “Nababaliw ka na ba? Paano magiging si Sierra… si Audrey?” Ang huling dalawang pangalan ay binanggit niya nang napakahina. “Maging totoo man o hindi, malalaman natin kapag lumabas na ang resulta.” Sumandal si Marco sa sofa, ipinikit ang kanyang mga mata, at pinanatiling payapa ang kanyang panlabas na anyo kahit na ang kalooban ay puno ng magulong kaisipan. Dahil sa tindi ng balita, hindi mapakali si Liam. Maya-maya'y nakaupo, maya-maya’y naglalakad pabalik-balik. Hindi siya mapakali hanggang sa hindi na mapigilan ang kuryosidad. Umupo siya sa tabi ni Marco at inalog ang kanyang braso. “Huwag kang matulog. Paano ka makakatulog sa gitna ng ganitong bagay? Sabihin mo sa akin kung ano ang nangyayari.” Wala nang itatago pa si Marc