Si Alea, na labis na nalulungkot sa pagpanaw ng Senyora, ay lumapit para mag-alay ng pakikiramay. "Tanggapin niyo po ang aking pakikiramay, ma'am."Natauhan si Sierra mula sa kanyang pagkalito, binitawan si Vester, at nakitang namumula na ang mukha nito. Napagtanto niyang naging masyado siyang mahigpit kanina, kaya tinitigan niya ito nang may pag-aalala, "Hindi ka ba nasaktan ni Auntie?"Umiling si Vester. Sa sumunod na sandali, hinawakan siya ng isang maliit na kamay. Lumingon siya at nakita si Thalia—namumula pa rin ang mga mata at may luha pa rito. Ngunit nang makita siya, agad na kumurba ang kanyang mga kilay sa isang ngiti, at narinig niya ang malambot at matamis na tinig nito."Kuya, nandito ka rin ba? You came here in heaven just to see grandma, too?"Nang marinig ang salitang 'heaven' biglang humagulgol si Vester.Natakot si Thalia at walang magawang punasan ang luha ni Vester habang umiiyak din, "Kuya, bakit ka rin umiiyak? Umiiyak si Mommy, tapos ikaw rin... huhuhuh... iiyak
Magbasa pa