All Chapters of One Night Stand With The Mysterious Billionaire : Chapter 621 - Chapter 630

Tinitigan siya ni Stephano habang nakahandusay at nanginginig sa takot sa sahig, at nagsalita. “Sa loob ng mahabang panahon, akala ni Marco ay siya ang dahilan ng pagkamatay ng kanyang ama at si Stevan naman ang may kasalanan ng pagkamatay ng kanyang lolo. Sa tingin mo, ano ang mararamdaman niya kapag nalaman niyang sa loob ng maraming taon ay ikaw lang pala ang may kagagawan ng lahat? You act as if you're an innocent kitten that cannot even kill a fly, ang hindi nila alam ay isa kang mapagbalat-kayong huwad na ina at mamamatay tao! Sa tingin mo ba ay hindi ka niya papatayin ora-mismo kapag nalaman niya ang lahat?" Nanlaki ang mga mata ni Ericka sa matinding takot, at namutla ang kanyang mukha na tila isang kaluluwang ligaw. Matapos ang ilang sandali ng pagkagulat at pananahimik, pilit siyang tumayo nang paatras, tumakbo palapit kay Stephano, lumuhod sa sahig, hinawakan ang kumot na nakapatong sa hita nito, at nagmakaawa. “Pakiusap… huwag mong sabihin sa kanya, pakiusap, huwag mong i

Sa halip na damayan ito gaya ng dati, lalo pa siyang nagsalita upang pag-initin ang ulo ng asawa. “Sa loob ng maraming taon, galit at poot ang nararamdaman sa iyo ni Marco. Itinuturing ka niyang kaaway, kahit na galit siya sa akin, mas lubos ang galit niya sa'yo. I am not lying when I told you I was the one who killed Dastan Narvaez and Marcus, you are still the one who took action on why did they resulted to that."“Tumahimik ka!” Sa tindi ng galit, kitang-kita ang pagtibok ng ugat sa noo ni Stevan.Mapang-asar na ngumiti si Ericka. “I am just starting. Bakit mo ako uutusan na manahimik? Naaalala mo pa ba noong nawala si Marco noong walong taong gulang pa lamang siya?”Biglang nanlaki ang mga mata ni Stevan sa matinding gulat.“Nahulaan mo na ba?” Tumango si Ericka. “Tama. Hindi iyon aksidente. Ako ang nag-utos na dukutin siya at iwanan sa isang liblib na bayan sa hangganan ng bansa, upang doon na lamang siya mamuhay nang mag-isa.”“Ikaw... H-halimaw ka…” Nanginginig ang buong katawa

Naabutan niya si Marco na pilit binubuksan ang pinto ng sasakyang nakaparada sa labas. Nang hindi ito mabuksan, sa inis ay sinipa pa ito ng lalaki. Mabilis na bumalik si Carlos sa loob upang kunin ang susi ng sasakyan, at agad itong binuksan. Malinaw na wala sa tamang katinuan at kalagayan si Marco upang magmaneho. “Let's go to the hospital,” utos nito. Nang marinig ang salitang 'hospital,' agad na nahulaan ni Carlos na may kinalaman ito kay Senyora. Hindi na ito nagtanong pa, pinaandar agad ang makina at mabilis na humarurot ang sasakyan. Nadaanan nila ang ilang traffic lights sa daan, kaya pagdating nila sa tapat ng hospital ay may ilang traffic enforces na nakasunod da kanila. Pagkababa ay agad na tumakbo si Marco sa kinaroroonan ng kanyang Lola. Naiwan si Carlos upang asikasuhin ang mga paglabag sa batas-trapiko. Nang makita ni Anita si Marco sa bukana ng silid, dahan-dahan siyang tumayo mula sa pagkakaupo—nakayuko ang katawan at puno ng luha ang mga mata habang nagsalita n

“Hindi iyan totoo!” Pigil ni Anita kay Stephano. “Master Stephano, mula nang maipasok ang matanda sa ospital, unti-unting bumaba ang kanyang presyon at naging maayos ang kanyang kalagayan. Walang kinalaman ang binata sa kanyang pagkamatay.”“Naniniwala naman ako sa kanya, ngunit malakas ang hatol ng opinyon ng mga tao. Kung haharangin niya nang ganito ang bangkay ng aking ina…”“Uncle,” putol ni Marco, “kapag nalaman na ang buong katotohanan, magbibigay ako ng tamang paliwanag sa inyo. Ako na ang bahala sa paglilibing ni Lola.”Tumahimik sandali si Stephano. “Sige. Ako pa rin ang may pananagutan sa lahat. Anak pa rin ako ng iyong lola, at kahit pilay na ako, may bigat pa rin ang aking salita. Dahil sinabi mo iyan, magtitiwala ako sa iyo. Ipinagkakatiwala ko na sa iyo ang lahat.”"Thank you, uncle."“Bakit pa tayo nag-uusap ng ganito? Kumusta naman si Stevan?”Idiniin ni Marco ang kanyang mga labi at sumagot makalipas ang ilang sandali. "Stable siya sa ngayon, ngunit kailangan pa ring

“Bukod pa rito, wala pang sinasabi ang inyong asawa. Wala kang karapatang makialam dito bilang isang babae lamang. Akala mo ba talaga ay wala ng silbi at basura ang asawa mo?”Agad na tumayo si Esmerlada mula sa likuran ng wheelchair ng asawa at matalim na tumitig nang may matinding galit sa lalaki at sumigaw. “Subukan mong ulitin ang sinabi mo!”Hinawakan ni Stephano ang kamay ni Esmeralda, bahagyang umiling sa kanya bilang senyales na huwag magpadala sa galit, at saka tumingin sa lahat at nagsalita. "Ang aming namayapang ina at ang kapatid kong nakaratay riyan sa loob ay labis kaming nasasaktan kaysa sa inyong lahat."“Ngunit dahil na sa mga pangyayaring kumalat sa internet ay nasira na ang pangalan ng pamilyang Montezides. Kung tatawagin pa ang mga awtoridad ngayong gabi, hindi ba’t magiging katatawanan pa lalo ang ating angkan?”Matapos ang ilang segundong katahimikan, may nagsalita. “Hindi tayo pwedeng tumawag ng pulis ngunit hahayaan na lang ba nating makalaya ang halimaw na ito