All Chapters of One Night Stand With The Mysterious Billionaire : Chapter 751 - Chapter 760

Agad na kinuha ni Audrey ang braso ni Marco at mabilis na naglakad palabas ng bahay. Napatingin si Marco sa kanyang braso, at dahan-dahang ngumiti. Ito ang unang pagkakataon na lumapit siya sa kanya mula nang mawalan siya ng alaala. Ang mahinang amoy ng pabango ay nagpukaw sa damdamin na matagal nang natutulog sa kanyang puso.Paglabas ng bahay, nagtanong si Audrey, "Anong oras matatapos ang party na ito?"Hindi sumagot agad ang lalaki sa kanyang tabi. Lumingon siya at nakita itong nakatingin nang matindi sa kanya. Alam na alam ni Audrey kung ano ang ibig sabihin ng kislap sa kanyang mga mata sa ilalim ng buwan—katulad ng mga panahong nais niya siya.Agad niyang binawi ang kanyang braso at lumayo nang kaunti.Ibinaling ni Marco ang tingin, may bahagyang pagngiti. Itinuturing siyang masamang lalaki ng sarili niyang asawa—tiyak na siya lang ang lalaking ganyan ang kapalaran."Magsisimula ang pagpupulong ng ala-una y medya at matatapos ng ala-una ng madaling araw."Pumasok sila sa sasaky

"Iuuwi ka na ni Zeus mamaya," pagkatapos ay hinawakan muli ni Marco ang kamay ni Audrey at umalis, nang hindi na nagbibigay ng pagkakataon kay Yazzy na magsalita pa.Binawi ni Audrey ang kanyang kamay at masama siyang tumingin dito. "Lumayo ka sa akin."Napangiti na lamang nang mapait si Marco at muling lumapit para hawakan ito. "Nandiyan pa ang kalaban mo. Hayaan mong hawakan kita—sigurado na maiinis siya lalo."Natigilan si Audrey. Kahit hindi siya lumingon, nararamdaman niya ang matinding tingin na nakapako sa kanyang likuran.Sige na nga, bahala siya sa buhay niya.Lalong lumalim ang ngiti ni Marco at isiningit ang kanyang mga daliri sa mga daliri ni Audrey—magkahawak-kamay na sila.Nakakunot ang noo ni Audrey. "Huwag kang masyadong matuwa."Ngumiti lang si Marco.Pinanood ni Audrey ang pag-alis ng dalawa, na parang mangngalit ang kanyang mga ngipin sa galit.Nang makita niyang inabot ni Marco ang kamay ni Audrey at hinawakan ito nang kusa, lalo siyang nagseselos. Ito ang pangarap

Nagulat si Audrey. "Bakit ka pupunta sa ibang bansa?"Lumingon si Rianna at tiningnan si Jiara na nakaupo sa wheelchair, abala sa paggawa ng parol gamit ang kamay. "Matagal nang nagpapagamot si Mommy sa hospital. Gumagaling na ang kanyang depresyon, pero bumabalik ang sakit tuwing may naririnig na balita o usap-usapan tungkol kay Daddy. I want to change her environment, dalhin siya sa lugar na walang kinalaman kay Douglas.""But it's a foreign country. You have to find a hospital, take care of Auntie Jiara and also find a job. It will never be easy." Nag-aalalang sinabi ni Audrey."Alam ko. At hindi lang iyon ang dahilan. Tumigil ako sa pag-aaral noon, at pinagsisisihan ko iyon hanggang ngayon. Gusto kong mag-aral sa ibang bansa para umunlad ang sarili ko."Nang marinig iyon, alam ni Audrey na hindi padalos-dalos ang desisyong ito—pinag-isipan itong mabuti. "Anuman ang desisyon mo, sinusuportahan kita."Naramdaman ni Rianna ang init ng pagmamahal at ngumiti. "Salamat, ang suporta mo a

Hindi na makapagpigil si Audrey. Hinawakan niya ang braso ni Marco at inalog. "Marco."Wala talagang kibo ang lalaki.Agad siyang tumayo at tinayo si Marco mula sa sofa. "Marco, gumising ka!"Wala pa ring kibo.Namula ang mga mata ni Audrey sa pag-aalala. "Marco, gumising ka na! Kapag nagising ka, mapapatawad na kita. Seryoso, hindi na ako galit. Huwag mo naman akong takutin, please!"Agad na dumilat si Marco. "Totoo bang pinapatawad mo na ako?"Natigilan si Audrey. "Hindi ka ba nahimatay?"Inunat ni Marco ang braso at hinila siya sa kanyang yakap.Sinuntok siya ni Audrey sa galit, pero tumutulo na ang kanyang mga luuk nang hindi niya namamalayan. "Niloko mo na naman ako! Niloloko mo na naman ako!""Huwag kang umiyak. Gusto mo bang mamatay ang asawa mo?" Binitawan ni Marco si Audrey nang makita itong umiiyak. Pinunasan niya agad ang mga luha nito. "Patawad, mali na ako. Huwag ka nang umiyak.""Marco, wala kang konsensya! Hindi sapat na ang isang kamatayan, gusto mo pa akong takutin na

Napakaganda at puno ng pagmamahalan ang hapag-kainan. Pagkatapos kumain, paulit-ulit na sinasabi ni Thalia na gusto niyang magpaputok ng kwitis sa labas. Binilhan ni Audrey ng pulang bestida si Thalia. Maputi na nga ang balat nito, lalo pang gumanda at pumuti nang suot ang pulang damit—parang makinang na perlas. Maayos pa ang ayos ng buhok, kaya mukha siyang diwata na galing sa isang magandang larawan. Napakaganda at napakabait na bata. Hawak niya ang kamay ng anak na babae sa isang kamay, at ang anak na lalaki naman sa kabila—na nakasuot ng magandang damit at mukhang manika—sabay-sabay silang lumabas. "Tara, magpaputok tayo ng kwitis." "Yehey! Kwitis!" Sobrang tuwa ni Thalia, halos tumatalon na siya habang naglalakad. Mas tahimik naman si Vester, pero ang ngiti sa labi nito ay nagpapakita ng kanyang ligaya. Habang pinagmamasdan ni Marco ang dalawang bata at ang kanyang asawa, napuno ang puso niya ng kaligayahan. Ito na siguro ang pinakamagandang tanawin sa buong mundo. Noon,