《One Night Stand With The Mysterious Billionaire 》全部章節：第 81 章 - 第 90 章

“Okay, I'll be there in a few.” Aniya bago ibaba ang telepono. Malalim na nagbuntong-hininga si Sylvio nang maibaba niya ang tawag, liyong-liyo pa rin siya sa nangyari. Wala sa sarili siyang nagbaba ng tingin sa babaeng nakakapit pa rin ang mga braso at beywang sa kanya, ngunit nakasandal na lang ito sa dibdib niya at malalim na ang paghinga. Tulog na ito. Ibinaba ni Sylvio ang kanyang cellphone at saka inangat si Sierra in a bridal style at dinala sa kama kung saan ito mas kumportableng makakatulog. Pagkatapos niya iyong mailapag ay inayos niya ang pagkakasuot ng damit nito at kinumutan, pagkatapos ay pinatakan lamang niya ito ng halik sa noo bago umalis. *****Isang itim na Bentley ang tumigil sa harapan ng Montezides mansion. Lumabas si Sylvio roon. Agad naman dumalo si Carlos, “master, magpapalit ka ba ng damit bilang si Marco?” Tinanguan lang ni Marco si Carlos. Nang lumabas siya sa silid ay siya na muli si Marco Montezides na nakaupo sa wheelchair. Tulak-tulak ni Carlos an

Si Donna, ang personal assistant ni Shanaia Sanchez ang sumalubong kay Sierra at sa kanyang crew. Agad niyang napansin ang pagkakadisgusto ng babae sa kanya dahil ilang beses na niya itong nahuling umiirap. “Ang kapal ng mukhang maging late! Kasisimula pa nga lang magtrabaho kay Ms. Shan, sumisipsip na! Paghintayin ba naman ang supermodel!” Kausap nito ang sarili habang padabog na tinitingnan ang mga susuotin ng modelo. Alam ni Sierra na hindi niya kasalanang late na siya nasabihan pero hindi na lang siya umimik pa at kinuha na lang ang ilang gowns na kakailanganin ni Shanaia at saka iyon plinantsa nang naka-hanger. “Tsk! Hindi naman sana kukuha ng mga pipitsugi ninyong disenyo si Ms. Shan kasi gusto niyang personal na si A.S ang magdisenyo, kaya lang ay wala iyon sa bansa kaya sa inyo na lang kumuha! Pasalamat nga kayo kasi pinag-aksayan pa kayo ng panahon ng isang successful na supermodel, eh.” Mahabang sinabi ni Donna. “Tapos ikaw, isang babae lang nakasisimula sa design at na-n

Alas tres ng hapon nang matapos ang unang araw ng photoshoot. Kaya naman maagang nakaalis si Sierra at nagkaroon pa ng oras para pumunta ng mall para bumili ng regalo para kay Marco. Masyado na siyang maraming nagawang kasalanan sa lalaki kaya dapat lang na bumawi siya. Nag-ikot-ikot pa sa mall si Sierra, naghanap ng pwedeng iregalo. Gusto niya sana ay relo o kaya sinturon ngunit parang mahihimatay pa yata siya dahil sa presyo ng mga iyon!Ang mamahal! Hindi rin naman siya pwedeng bumili lang ng mura dahil hindi bagay sa status ng lalaki. Ilang sandali pa siya umikot hanggang sa wakas ay nakakita siya ng isang kurbata. Matanda na rin ng ilang taon ang kurbatang iyon kaya naman mayroong kamahalan. Nakakabutas ng bulsa pero pwede na iyon kumpara sa sinturon at relo. Kung iyon ang pinilit niyang bilhin, malamang mamumulubi siya ng dalawang taon. Ganoon kamahal. Nang makarating sa bahay ay agad siyang tumungo sa kusina upang gumawa ng tsaa para sa kanila ni Marco. Nang matapos ay inil

Nakabibinging katahimikan ang namayani pagkatapos itong sabihin ni Sierra. Umawang ang mga labi ni Stevan, hindi makapaniwala na ang isang babaeng ni walang katiting na dugo ng Montezides ang siyang nangahas na pagtaasan siya ng boses. Hindi maaari iyon, hindi katanggap-tanggap. Dahil siya si Stevan Montezides, ang humahawak sa titulong eldest master ng pamilya pagkatapos mamatay ni Marcus. Nangangahulugan lang niyon na kung sinuman ang mangangahas na pagtaasan siya ng boses ay hindi niya palalampasin. “You really dared to raise your voice at me? Who do you think you are? You are just a damn bride Senyora Elizabeth chose!” Nanginginig na ito sa galit. Humugot ng malalim na hininga si Sierra at taas noong tiningnan si Stevan. “I am just a wife who protects her helpless husband.” Malamig, ngunit klaro niyang sinabi. “How about you? Who are you to punish my husband? Nakalilimutan mo bang hindi mo siya anak para hatawin mo ng ganyan? As far as I remembered, you don't have the righ

Nalaglag ang panga ni Beatriz sa narinig. Naningkit ang kanyang mga mata at pinasadahan ng tingin si Sierra mula ulo hanggang paa. “What did you just say?!” Itinagilid pa ng babae ang kanyang ulo, mayroong sarkastikong ngisi ang gumuhit sa kanyang labi. Kalmanting huminga si Sierra. Matapang niyang tiningnan si Beatriz at sa klarong boses ay sumagot siya. “I said no.” Hindi makapaniwalang umawang ang labi ni Beatriz, pasimple siyang tumingin sa paligid, maraming tao ang naroon at may kanya-kanyang ginagawa ngunit kapag gumawa siya ng eksena ay malamang siya ang masisira. Kaya naman ay pinigilan niya ang sarili at pinilit na lang na kumalma. Pinagkrus niya ang mga braso sa dibdib at may talim na tiningnan ang babaeng kalmado lamang na para bang walang kasalanan!“Sino ka ba sa akala mo para tanggihan ang utos ko? Don't you know who I am? Hindi mo ba alam kung gaano lalaki ang perang inilaan ko sa pesteng proyektong ito?” Impit na sigaw niya. Nagsalubong naman ang kilay ni Sierra,