All Chapters of Addicted to the Imperfect Billionaire: Chapter 351 - Chapter 360

MATAPOS NA MAHIMATAY ni Warren, ipinadala siya ng nurse at ng mga security guard sa orthopedics department sa ibaba, na siyang nagmadaling lumapit para sa pangalawang operasyon na gagawin sa lalaki. Bagama't walang aktwal na labanan sa pagkakataong ito, nagdulot pa rin ito ng kaunting kaguluhan. Naramdaman na ni Carol na may mali noong naghihintay pa lang siya sa labas ng operating room. She called Don Madeo but didn't dare tell him directly that Warren was injured again. After trying several times, nalaman niyang ni hindi pala nakapasok sa ward ng matanda si Warren. Napilitang umakyat na siya sa nurse's station para magtanong doon, saka pa lang niya nalaman ang buong kwento ng pangyayari.“Ano? Bakit hinayaan niyo ‘yung mangyari?”“Misis, hindi namin hinayaan. Inawat nga po namin.”There were already some rumors at the nurses' station, along with a few passing patients. After all, this was gossip about the famous Gonzales family. “Diyos ko naman!” Napakamot na sa ulo si Carol. Paki

ROHI DID PLAN to leave the town that day. If Rufina wanted to die so much, then hahayaan na lang niya ito. Mahigit kalahating buwan nang kasama ni Rohi ang ina ng mga panahong iyon, at nasugatan din siya dahil sinubukan niyang agawin ang kutsilyo mula sa kanyang kamay ni Rufina. He felt it was meaningless. Nais na sana siyang iwanan doon ni Rohi, but before getting on the highway, he turned around and went back. Nagpasya siyang dalhin si Rufina sa Laguna at ipadala ito sa isang ospital kung saan may mga sira ang pag-iisip dahil hindi niya alam kung saan pa pwedeng alagaan ang isang pasyente. He had no time, no energy, and no mood to take care of his mother.Gayunpaman, sa paglilingon-lingon niya sa paligid, wala nang lugar sa mundong ito kung saan siya maaaring bumalik. At si Rufina lang ang kanyang ina.“Sa Bagong Taon, pinupuntahan ko siya, dahil bukod sa kanya, wala na akong ibang mapupuntahan Viana.”The hotel room was empty and didn't f

GAYUNPAMAN, ANG TANGING magagawa niya ay hilingin kay Rufina na hayaan na lang mangyari ang mga nais ni Rohi sa ina. Hindi rin mapakali si Rufina habang umiiyak. Nag-alangan ang nurse sa di kalayuan, hindi alam kung lalapit ba siya sa kanila o mananatili na lang sa distansya. Pagkaraan ng mahabang panahon, huminga muli nang malalim si Viana, kumalma, tinitigan si Rufina, at sinabi nang may matatag na tono ang mga katagang buong akala niya ay hindi niya kaya. “Wala ka pong dapat na sabihin sa akin, pero gusto kong sabihin ito sa’yo, Tita. Malaki ang pagkukulang mo kay Rohi. Marami ang pagkukulang mo sa kanya bilang ina at kailangan mo ‘ring humingi ng tawad sa kanya. Pwede mong piliing huwag sabihin o gawin, pero kailangan na humingi ka ng tawad sa kanya kahit matagal na nangyari ‘yun. Kahit iyon lang sana ang gawin mo sa kanya, Tita. Kailangang marinig ni Rohi mula sa bibig mo ang salitang hindi mo ‘yun sinasadya…”Nanatiling nakatitig lang si Rufina sa mukha ni Viana habang pinapaki

PAGKABALIK NG DALAWA sa hotel, natuklasan ni Viana na may bagong email sa mailbox ni Rohi. Pareho ito ng dati niyang interview, ngunit hindi isang alok ang dumating, kundi isang nakasulat na pagsusulit. The document was a bit long. The email stated that the company was indeed short of staff and needed someone who could start work as soon as possible after the New Year. Nakapasa si Viana sa nakaraang dalawang round ng mga panayam at kailangan na niyang isalin ang nilalaman ng dokumento at isulat ang kanyang karanasan sa translation sa English. This was a round of evaluation, and the results of this evaluation would not be available until after the New Year. She held her laptop and showed Rohi the email, pouting. “Their company's interview process is really complicated. Parang ang hirap pumasa.”“If the platform is good, everything will be worth it Viana. Iyon na lang ang isipin mo.”Totoo naman iyon. Ngayon ay nakinig siya sa lahat ng sinabi ni Rohi sa kanya dahil ito ang mas may expe

NATAHIMIK SI ROHI at pinagtuunan na lang ng pansin ang kanyang pagmamaneho. Bagama't hindi niya maintindihan ang iniisip ni Viana, malinaw niyang naramdaman ang pag-iiba ng gawi ng babae magmula nang marinig ang balita na sinabi ng ama niya kanina.If it's not because of fear, then why?He didn't want to think too much.Nakarating ang dalawa sa ospital at dumiretso sila agad sa ward. The atmosphere in the VIP ward was a bit solemn. Natagpuan nila doon ang mag-asawang Welvin, Carol at si Warren. Seeing Rohi and Viana coming, Welvin sent the nurse away first. Paglingon niya, tumayo na si Carol mula sa sofa at sinigawan na si Viana. “Paano mo nagawa ‘to kay Warren?! Magkasama kayong lumaki. Injured na nga ang kamay niya tapos tinulak mo pa! It's a fractured bone! Do you want to cripple his hand?!” Malakas ang boses ni Carol na may kalakip na paninisi. Viana clenched her fists and stood there, her body a little stiff. Ilang hakbang na lang ang layo niya sa kama, hindi siya gumalaw at su