Semua Bab Fake Marriage With The CEO: Bab 421 - Bab 430

Mas lalong bumilis ang tibok ng puso ni Yvonne. Umawang ang kaniyang bibig at sunod-sunod na malalalim na hininga ang pinakawalan niya. Sumisikip ang kaniyang dibdib. "Anais?" Ang nag-aalang boses ni Agatha ang saglit na pumukaw sa kaniya. Nilingon niya ang babae at saka niya napagtanto na nanlalabo ang paningin niya. Malamig ang kaniyang mukha ngunit pinagpapawisan ang kaniyang noo. "D*mn it! Call a doctor, Klaus!" Bago pa siya bumagsak, nahawakan siya ni Klaus. Inalalayan siya nito. "What's going on?" Binuhat siya ni Klaus papunta sa mahabang upuan habang pinipilit niyang huminga ng normal ngunit walang hangin na pumapasok sa kaniyang baga. "Von. Von." Ang mahina at nagsusumamong boses ni Agatha ang bumubulong sa kaniya. Kumurap siya, hindi alam na nagpapanic attack na pala siya. Hindi niya maintindihan ang mga nangyayari. Ang tanging alam niya lamang ay nahihirapan siyang huminga at malabo ang kaniyang paningin. Madalas na lumitaw sa kaniyang isip ang kulay pula— ang kulay

Tahimik na pinagmamasdan ni Yvonne ang malayong dagat na nakalatag sa harap ng bahay na pinagdalhan sa kaniya. Nakasandal ang kaniyang katawan sa hamba ng pinto papunta sa balkonahe. Kagaya kahapon, maaliwalas ang panahon at maganda ang sikat ng araw, ngunit walang maganda sa kaniyang umaga. Wala siyang ibang maramdaman kung hindi ang kahungkagan at galit sa kaniyang puso. Ilang araw na siyang narito sa lugar na ito at nananatili lamang sa loob ng malaking silid, walang makausap, at hindi rin makalabas o makatakas. Ang tanging paraan para makalabas siya sa silid na ito ay kung tatalon siya galing sa balkonahe. Sasaluhin siya ng mga halaman at paso sa ibaba, ngunit siguradong mababalian siya ng buto kung tangkain niya nga na tumakas. Hindi niya alam kung ilang araw na siya sa lugar na ito— sa isla— at hindi niya alam kung paano siya nadala rito. Noong unang beses niyang magising ay may kasama pa siyang nurse at dalawang babae na mukhang mga katulong. Nawalan din siya ng malay dahil

“You don’t look like a bad person.” Ani Yvonne na nanatiling malamig ang tingin sa kausap. Nakita niya ang pagkakatigil ni Kara, tila hindi inaasahan na sasabihin niya iyon. Pero iyon ang nakikita niya sa babaeng nurse, mukhang hindi ito masamang tao. Umayos ng tayo si Kara. “Walang mananakit sa’yo rito kung ‘yan ang inaalala mo. Kung may kailangan ka… pwede mong hingin ng maayos para hindi matakot ang mga katulong na pumasok dito sa kuwarto mo.” Nagtaas siya ng kilay. “Kayo pa ang natatakot sa akin samantalang ako ang bihag niyo?” Puno ng sarkasmo ang kaniyang tinig kaya napaiwas ng tingin si Kara. Umatras ito at unti-unting napailing. “Sumusunod lang kami sa utos sa amin. At wala kaming balak na masama sa’yo.” Bumuka ang kaniyang bibig para magtanong kung sino ang nag-uutos sa kanila para itago siya rito, pero hindi na niya nagawa dahil umatras ulit si Kara saka tumalikod nang tuluyan. “Teka…” Ngunit tuloy-tuloy na naglakad papunta sa pinto ang babae. Binuksan iyon at walan

Papunta na sa parking lot si Klaus nang makasabay si Patrick. Hindi siya nito napansin dahil mukhang nagmamadali ang lalaki. Isa pa ito sa pinaghihinalaan na kasabwat sa pagkakadukot ni Yvonne, dahil ito ang huling nakasama ng babae bago mawala. Ngunit kalaunan ay itinuring nang witness dahil sa maayos na pakikipagtulungan sa pulisya at wala rin mahanap na ibidensya laban dito. Nangako rin itong walang kinalaman sa pagkawala ng babae. Ngunit hindi siya naniniwala. Pakiramdam niya’y hindi mapagkakatiwalaan ang lalaking ‘to lalo pa’t kaibigang matalik ni Archie. Lalagpasan na dapat siya ni Patrick nang magsalita siya. “Dr. Roa.” Tawag niya. Napabaling ng tingin sa kaniya ang lalaki, medyo madilim ang parking lot kaya hindi siya nito agad nakilala. Humakbang siya palapit at iprinisenta ang sarili. “Mr. Galvez.” Ani Patrick sa malamig na tono. “Do you really believe that your friend has nothing to do with Anais’s abduction?” Walang paligoy-ligoy na tanong niya sa doktor. Patrick's

Hapon nang si Arca ang maghatid ng kaniyang meryenda. Hindi kagaya ni Jenna, mukhang mas takot si Arca sa kaniya. Nakatungo lamang ito at ayaw na sumulyap sa kaniya. “Si Jenna?” Tanong niya sa babae nang mailapag nito sa bilugang mesa ang tray. Sumulyap si Arca sa kaniya at maliit na ngumiti. “Nasa baba, may inaasikaso.” “Ah…” tumango siya at ngumiti sa babae. “Samahan mo ‘kong magmeryenda?” Agad na umiling ang babae. “May aasikasuhin din ako sa baba… babalik na lang ako kapag tapos ka na.” Agap nito. Napaahon si Yvonne sa kama, siya namang pag-atras ni Arca palayo sa kaniya. Napatagil si Yvonne at hindi na ipinilit. Paano kung napagalitan si Jenna dahil sa ni-request niya kanina? Paano kung hindi naman pala talaga mababait ang mga tauhan? Sadyang naiiba lang si Jenna at si Arca dahil mas mabubuti ito kumpara sa iba? Lumabas si Arca at narinig niyang ikinandado na naman ang pinto mula sa labas. Isang malalim na buntong-hininga ang pinakawalan niya bago nagtungo sa mesa at ti