Lahat ng Kabanata ng My Mysterious Wife: Kabanata 691 - Kabanata 700

CHAPTER 24 3RD POVNang imulat niya ang kanyang mga mata ay agad siyang nagulat nang makita niya si Ariel sa kanyang tabi. Gusto niya sana itong itulak, pero natigilan siya nang marinig ang mga hikbi nito. Kahit anong pigil at saway ang ginawa niya sa kanyang sarili, para pigilan ang awa na kanyang nararamdaman ay wala siyang nagawa. Kusang ang mga kamay na niya ang yumakap kay Ariel. Habang mahigpit niya itong niyakap ay muli siyang nakaramdam ng saya at gumagaan ang kanyang pakiramdam. Muli niyang ipinikit ang kanyang mga hanggang sa muli siyang nakatulog. Nang magising siya ay kinapa niya ang tabi ng kama, dahil nararamdaman niya na wala si Ariel sa kanyang tabi. Nasanay kasi siya na kapag nasa tabi niya ito ay laging naka-dagan ang mga paa nito sa kanyang hita. “Ariel..” Sambit niya habang tumayo. Mabilis siyang nakaramdam ng kaba nang maalala niya ang ginagawa ni Ariel, kapag tulog ito. “Fvck!” Mabilis niyang tinungo ang pinto at binuksan ito. Pero hindi niya nakita si Ari

CHAPTER 26 3RD POV Habang nakaupo sa sofa ay hindi pa rin mapakali si Edward, dahil hindi pa rin nawawala ang kaba na kanyang nararamdaman. Lalo na at hindi pa niya nakaharap ang lola ni Ariel na si Aira. Ang alam niya ay ito ang pinakamagaling sa lahat ng mga Wang, at ayon sa nalaman niya ay walang nakakaligtas na sikreto rito. “Lola!!’ Mabilis siyang nag-angat ng kanyang mukha at tumayo. Ayaw niya na isipin nito na isa siyang mayabang at walang galang, lalo na sa mga matatanda. “Ariel.” Ngiting wika nito at niyakap si Ariel. “Ano ang ginagawa mo rito Apo?” Narinig niyang tanong ng matanda rito. “Naisipan ko po kayong dalawin Lola. Siya nga pala si Edward, ang lalaking pakakasalan ko.” Napatingin siya sa matanda at lumapit dito. “K-kumusta po kayo.” Magalang na bati niya, habang natigilan siya nang yakapin siya nito. “Mabuti lang ako Hijo, mabuti at nandito kayo.” Wika nito sa kanya at agad siyang binitawan. Hindi niya naman napigilan na makaramdam nang pagtataka, dahil sa pi

CHAPTER 28 3RD POV Pinigilan niya ang sarili niya na ‘wag sundan si Ariel, gusto niyang tuluyan itong magalit sa kanya at kalimutan siya. “Nandito ka lang pala.” Wika ng kaibigan niya sa kanya. “Bakit?” Tanong niya, habang tiningnan ito. “Tumawag sa akin si Gael at hinahanap ka.” Sagot nito sa kanya. “Dapat sinabi mo na umalis na ako sa mansion na ‘yon.” “Mukhang alam na nga niya.” Sagot nito habang umupo sa kanyang tabi. “Mabuti at naisip mong umalis na ro’n, dahil masyadong delikado ang ginagawa niyo.” Wika nito sa kanya. “Hindi ako takot na mahuli nila.” Sagot niya rito, habang kunot-noo itong napatingin sa kanya. “Mukhang gusto mo talagang mapahamak.” Iling na wika nito. “Hindi naman kasi totoo ang mga sinabi nilang nakakatakot ang lola Aira niya.” Ngiting wika niya, habang tinungga ang bote na may laman na alak. “Tama na ‘yan, gusto mo bang malasing ulit?” Wika nito na ikinatigil niya. Muli niya kasing naalala ang ginawa niya noon kay Ariel. Nilagay niya naman ang bo

CHAPTER 30 3RD POV “Ano ang ginagawa mo?! Ibaba mo ako!” Malakas na sigaw ni Ariel, habang isinampay niya ito sa kanyang balikat. Kahit pinag-titinginan sila ng mga tao ay wala siyang pakialam. Ang mahalaga lang sa kanya ay mailayo niya si Ariel sa mga kasama nito. Nang makarating sa kanyang kotse, ay mabilis niya itong ipinasok sa loob. “Ano ‘tong ginagawa mo Tanda?” Hindi niya na pigilan na mainis, dahil sa sinabi nito. Hindi rin niya maintindihan ang sarili niya, kung bakit bigla siyang nakaramdam ng sakit, dahil sa sinabi sa kanya ni Ariel. Hindi niya akalain na masakit pala kapag galing dito ang salitang matanda. “Ako talaga ang tinatanong mo niyan? Hindi ba ako dapat ang magtatanong sa ‘yo, kung ano ang ginagawa mo sa sarili mo?” Wika niya, habang binuhay ang makina ng kotse. “Ano bang pakialam mo sa buhay ko? Hindi ba dapat naging masaya ka, dahil hindi na kita ginulo?” Ngiting wika nito sa kanya. Malalim naman siyang na-pahinga at muling ibinaling ang kanyang atensyon

CHAPTER 32 3RD POV “Bakit kasi sasamahan mo ako?” Wika nito sa kanya, habang nasa loob na sila ng kotse. “Anong masama kung sasamahan kita?” Sagot niya, habang hindi na ito nagsalita pa. Nang makarating sila sa paaralan ni Ariel ay agad siyang bumaba. Napa-kunot naman ang kanyang noo, nang makita ang mga tingin ng mga baabeng nasa harapan nila. “Ang gwapo!!” Narinig niyang tili na wika nila. Hindi niya napigilan na mainis, dahil sa narinig niya. Pero unti-unting nawala ang inis na nararamdaman niya nang makita niya ang itsura ni Ariel, dahil hindi na maipinta ang mukha nito. “Umalis nga kayo sa daanan.” Galit na wika nito, habang nilingon siya. “Hoy! Tanda, pumasok ka nga sa kotse.” Muling wika nito. Napatingin naman siya sa mga babae, dahil sa sinabi ni Ariel. “Hindi naman siya mukhang matanda ‘di ba?” Narinig niyang wika ng isa.“Kung ganun, pwede ba kitang ligawan?” Tanong niya rito, habang napansin na natigilan si Ariel. “Ang tanda muna, pumapatol ka pa ng bata.” Wika ni