บททั้งหมดของ Taming The Dangerous Beast : บทที่ 21 - บทที่ 30

Dumating si William at saka hinila si Kevin, makahulugan pa itong tumingin kay Lucille bago ngumiti. "Bakit hindi kayo nag-uusap? Naalala ko noon Lucille sobrang close kayo ni Kevin, naging kayo hindi ba?" tanong nito sa kaniya. Pinili ni Lucille na huwag nang sumagot at binigyan na lamang ng tipid na ngiti si William. "Ang daldal mo 'no? Kung ano-anong pinagsasabi mo!" Sita ni Wendy sa binata saka ito pinukol ng matalim na tingin. Pero hindi iyon alintana ng binata na ngumiti pa nang nakakaloko at saka muling nagsalita. "Madaldal na ba 'yon? Nagsasabi lang naman ako ng totoo eh. Alam naman nating lahat na noong panahon na 'yon, halos lahat ng babae at lalaki sa school e naiinggit sa kanilang dalawa." "Tumahimik ka na nga! Ang dami mong sinasabi!" naiinis na saad ni Wendy, nag-aalala ito para sa mararamdaman ng kaniyang kaibigan. "Huwag ka ngang makulit diyan," makulit na sagot ni William kay Wendy. Walang nagawa si Wendy upang pigilan si William nang muli itong magtanong n

Nangunguna ang balita tungkol sa isang pasabog di umano na nakasulat sa pula at malalaking letra na talagang nakakakaba. Mabagal ang internet connection kaya naman tensyonadong naghintay pa ng medyo matagal si Lucille bago niya nabuksan ang nasabing balita. Pagkatapos ng ilang pangungusap tungkol sa balita ay mayroong video na kasama at ito ay kuha sa gate ng isang establisyemento.Hindi maganda ang anggulo ng surveilance camera kaya naman medyo malabo ang kuha sa pangyayari. Ang tanging nakita lamang ay pinagbuksan ng gate ng isang lalaki ang palabas na si Dylan. Nang makalampas ng kaunti ay bigla na lamang bumunot ng kutsilyo ang lalaki at saka inundayan ng saksak si Dylan. Nagulat ang huli nang ilang segundo at tila hindi alam ang gagawin, ngunit nang makahuma ay bigla itong kumilos at naibalibag ang lalaki sa sahig. Sa eksenang iyon na nagtapos ang naturang video. Ilang minutong video lamang pero sapat na para manginig sa takot at kaba si Lucille. Kahit pa sabihing hindi sil

Umayos ng tayo si Lucille at inilagay ang mga kamay sa bulsa ng kaniyang uniporme habang nakatitig kay Jenny. Naghahanda sa maaaring komprontasyon na magaganap, kilala niya ang kapatid. Alam niya kung gaano kagaspang ang ugali nito. Girlfriend siya ni Dylan, alam niyang magkukrus ang landas nila sa mga susunod na araw pero hindi niya inaaasahan na ganito kabilis at sa ganitong pagkakataon pa sila muling magkakaharap. Si Jenny naman ay nakatingin rin kay Lucille na bagama't mukhang kalmado ang hitsura pero sa loob niya ay tila nagkakarambola ang puso niya sa sobrang kaba. Nakita rin niya ang balita sa social media tungkol sa nangyari kay Dylan kaya kagabi pa lamang ay nais na niyang pumunta sa ospital. Pero nang tawagan niya si Jerome ay sinabihan siya nito na huwag munang magpunta dahil hindi pa maayos ang lahat at maghintay na muna. Sabi ni Jerome ay tatawagan siya nito kapag maaari na siyang magpunta.Buong gabi siyang naghintay ng balita galing kay Jerome ngunit hindi ito nagp

Sa puntong iyon ay bukas ang damit na pang-itaas ni Dylan habang yakap niya sa kaniyang mga bisig ang isang magandang babae. Napakagandang sandali, para kang nasa isang telenobela. Pero dahil sa kilalang tao siya at makapangyarihan ay ni isa sa mga bagong dating ay walang nagtangkang magsalita o mag-react man lang. Ang lahat ay umakto at nagpatuloy sa kaniya-kaniya nilang ginagawa na tila ba wala silang nakita at normal lang ang lahat sa paligid. Si Lucille ay nanatiling kalmado habang sinisimulang ipaliwanag ang kondisyon ni Dylan sa doktor na magiging kapalitan niya para sa araw na iyon."Ang kutsilyo ay bumaon sa abdominal cavity ng pasyente sa lalim na 3.2 centimeter , maswerteng walang mga organs na tinamaan. Maayos na sa ngayon ang kaniyang kalagayan pero kailangan pa ring obserbahan dahil maraming dugo ang nawala sa kaniya." Walang ganang makinig si Dylan sa mga sinasabi ng dalaga kaya hindi na niya inintindi pa ang mga iyon at ibinaling na lamang ang atensyon kay Jenny.M

Matapos ang isang oras na break ni Lucille para sa pananghalian ay naglalakad na siya pabalik sa kanilang istasyon galing sa cafeteria ng ospital. Dito ay nakasalubong niya si Dylan na naglalakad ng mabagal at dahan-dahan habang nakaalalay ang nakababatang kapatid na si Jerson. "Aba, ayos ha?" puri niya kay Dylan. "Malakas ang resistensya ng katawan mo, matapos ang nangyari at operasyon ay nakakabangon at ngayon ay nakakalakad ka na kaagad. Tama 'yan, mas mapapabilis ang pag galing mo kung kikilos-kilos ka. Pero huwag ka namang masyadong magpakapagod at baka bumuka ang tahi mo," paalala niya sa binata. "Masusunod ate dok!" magiliw na saad ni Jerson. Tuluyan na sana niyang lalagpasan ang magkapatid nang bigla siyang pigilan ni Dylan. "Sandali!" saad nito."Bakit may problema ba?" tanong niya saka bumaling ng tingin dito. "Ah, wala naman, ano kasi--" napapahiyang sagot ni Dylan na napakamot pa sa kaniyang batok."Anong gusto mo?" biglang tanong ng binata sa kaniya. Huh? Hindi al