บททั้งหมดของ Taming The Dangerous Beast : บทที่ 1 - บทที่ 10

Nagmamadaling umuwi si Lucille.Doon ay inabutan niya ang isang matabang kalbo at may edad nang lalaki. Nakaupo ito sa kanilang sofa at galit na nakatingin kay Jenny."Hija, nangako ako na papakasalan kita 'di ba? Bakit mo ako pinaghintay magdamag kagabi?"Tiniis ni Jenny ang nakakadiring lalaki. Gawain na talaga ito ni Mister De Vega kapag may natitipuhang babae, malas lang ni Jenny na nagustuhan siya nito.Pero dahil ayaw niya at mahal siya ng kaniyang mga magulang ay pumayag ang mga ito na si Lucille ang pumalit sa kaniya, iyon nga lang ay hindi nila akalain na hindi ito sisipot."Mr. De Vega, pasensya na kayo masyado pa siyang bata at inosente." Hinging paumanhin ni Martha."Kung maaari ay huminahon muna tayo," sansala ni Roldan-ama ni Lucille."Huminahon? Hindi! Dahil ayaw ni Jenny na magpakasal sa akin ay hindi ko siya pipilitin. Hintayin niyo na lamang na makulong kayo at tuluyang malugi," Galit na saad ni Mr. De Vega.Tumayo siya at saka galit na nagmartsa paalis.Sa hindi ina

Naiintindihan ni Lucille ngunit para sa kaniya ay hindi ganoon lamang ang pagpapakasal.Umiling siya, senyales ng kaniyang pagtanggi."Kailangan ba talaga? Baka puwedeng---Pinutol ni Dylan ang kaniyang mga nais pang sabihin.Hindi nagbabago ang anyo nito at tila talagang buo na ang loob sa kaniyang desisyon."Bilang kapalit ng pagpayag mo ay babayaran kita."Napalunok siya sa narinig. Naisip niya ang kapatid na nangangailangan ng pampagamot at iyon talaga ang sadya niya kaya siya nagpunta sa bahay ng mga ito."Basta pumayag ka lang ay ibibigay ko kahit pa magkano ang hingin mo," dagdag pa niya nang makitang tila nagdadalawang isip ito."Sige pumapayag ako," sagot nito.Pilit niyang itinatago ang sarkasmo sa kaniyang ngiti pero para sa kaniya ay napakababa ng babaeng handang magpakasal para lang sa pera.Pero maigi na rin 'yon, hindi siya mahihirapan na alisin ito sa buhay niya pagdating ng tamang panahon."Okay, aayusin ko na ang mga kailangan. Bukas ay magkita tayo sa munisipyo, mag

Sa kuwarto ay nakaupo si Jun-Jun at suot ang isang hospital gown na basang-basa at puro mantya.Hindi lang iyon, dahil maging ang kaniyang buhok at mukha ay basa at napakarumi rin. Sa sobrang dungis niya ay halos hindi na mahitsura ang kaniyang mukha. Ang isang may kabataan pa na babaeng nurse ay sumandok ng isang kutsarang kanin saka marahas na sinubo sa kaniyang bibig. "Kumain ka! Bilisan mo! Napaka inutil mo! Maski pagbukas ng bibig para kumain ay hindi mo magawa! Daig ka pa ng aso at baboy! Arayyyy!"Bigla na lamang may sumabunot ng buong pwersa sa kaniyang buhok galing sa kaniyang likuran kaya napasigaw siya sa sakit. "Sino ka ba? Bitawan mo nga ako! Inay!"Pulang-pula ang mata ni Lucille sa galit at talagang handa siyang makapatay sa sobrang tindi ng kaniyang nararamdaman. "Inay? Kaninong anak ka ha? Sinong nanay mong hayop ka?! Minamaltrato at sinasaktan mo ang isang batang walang kalaban-laban? Buhay pa ang pamilya niya!" Habang nagsasalita si Lucille ay hindi man lang lu

Buong maghapon nanatili sa bahay ng kaniyang kaibigan si Lucille at pagsapit ng gabi ay nag-umpisa siyang gumayak papunta sa kaniyang trabaho. Simula nang siya ay tumungtong sa edad na labing walo ay tinigilan na ni Martha ang pagsuporta sa kaniyang mga kailangan. Tanging sa scholarship at part time work niya itinaguyod ang kaniyang sarili at pag aaral. Ang ibinigay naman na card ni Dylan ay ginamit niya lamang pangbayad sa hospital kung saan naroon ang kaniyang kapatid. Bukod doon ay wala na siyang balak na gamitin iyon sa iba pang bagay. Si Lucille ay nagtatrabaho sa isang sikat na bar sa Maynila. Isa itong high end bar na dinarayo ng mga mayayamang parokyano. Artista, negosyante, politiko name it. Isa siyang massage acupuncturist doon. Isa itong tradisyonal na paraan ng mga Chinese na gumagamit ng mga maninipis na karayom para itusok sa iba't-ibang bahagi ng iyong katawan na makakatulong sa iyong kalusugan sa maraming paraan. Dahil nag-aaral siya ng medisina ay kumuha siya ng

Ngayong wala nang trabaho ay kailangan ni Lucille na maghigpit ng sinturon at humanap ng panibagong mapapasukan sa lalong madaling panahon. Subalit katulad ng inaasahan ay masyado siyang abala bilang intern at kakaunti lang ang kaniyang libreng oras kaya naman ay nahihirapan siyang humanap ng trabaho. Sa buong isang linggo ay sinubukan niyang humanap ng mapapasukan sa tuwing siya ay may bakanteng oras ngunit bigo siya. Tuwing makakaramdam ng gutom ay bumibili lang siya ng tinapay pantawid sa kumakalam na sikmura. Malaki na rin ang ipinayat niya dahil sa madalas ay nalilipasan siya ng gutom. Ngayong araw ay kalalabas niya lang galing sa pang gabing duty at muli siyang nagbabalak na humanap ng maaari niyang mapasukan. "Lucille, pinapatawag ka ni Ma'am Gomez," saad ng kaniyang kapwa intern na si Melissa. "Alam mo ba kung bakit?" Kinakabahang tanong ni Lucille. "Hindi eh, sige na may mga kukuhanan pa ako ng dugo. Pumunta ka na lang agad," nagmamadaling paalam nito. Napabuntong hini