All Chapters of My Billionaire Enemy Is My Lover: Chapter 291 - Chapter 300

Matapos ang nakakakabang pangyayari sa mansion, nakahinga lang ako nang maluwag nang makaalis kami ni Lucian. He was annoyed at the table, and I didn’t exactly know why. Hindi nakatuon ang atensyon ko sa mga pinag-uusapan nila dahil lumilipad ang isip ko kay Andrea. I just know he was mad because Samantha mentioned someone. Nakapikit ako at nakasandal sa upuan habang nagmamaneho si Lucian. Umagang umaga pero I feel so drained and tired!Walang umiimik sa amin kaya tahimik. I felt like he was still not in the mood after what happened at breakfast. Ayaw ko sanang isipin kung sino iyong binanggit ni Samantha pero ngayon na medyo tumatagal ang inis ni Lucian, parang nacu-curious ako kung sino ba iyon? Ano nga ulit yong binanggit niyang pangalan? I think it starts from A. Alison? Alisana? I sighed heavily. Meron akong problema pero may oras pa akong isipin ang ibang tao? Dammit! Isang oras ang ibenyahe namin nang dumating kami sa subdivision niya. Agad nagising ang diwa ko nang papasok

Kabado ako kahit hindi naman ako ang kandidato. Nakapasok na ako sa precinct para bumoto pero wala ata ako sa wesyo at natutulala pa ako sa hawak kong papel. I shaded the candidates that I think will help the country. Good thing I don’t have to vote for Lucian kasi hindi naman ako botante ng province na sakop niya. Lumabas ako matapos kong bumoto. “Mama, hindi na ako makakasama sa inyo. May importante akong lakad,” paalam ko kay mama matapos naming bumuto. Kita ko ang pagkunot ng noo ni mama. “Palagi ka nalang busy, Scarlet! Wala namang trabaho ngayon dahil election!” suway niya sa akin. We were supposed to go to Palawan dahil may intimate party doon ang mga kamag anak ng mga Ferrer at imbitado kami. It was a five day party! Kaso ay gusto kong pumunta kina Lucian para maghintay ng resulta. “Mama, nakakahiya naman sa pamilya ni Kuya Alaric,” alibi ko. “Sa kanila naman intended ang party.” “At kapatid ka ng Ate mo! Serenity will be there. Ano bang gagawin mo?” medyo inis ng sin

Hindi pa ako nakakahakbang ng pangalawang beses nang higitin niya ako sa kanya. “Umuwi kana!” inis kong sigaw sa kanya. “Matutulog na ako!” But he only hissed at me. Hindi niya ako hinayaang makaalis. Pinalupot niya ang braso niya sa akin bago niya binuksan ang second seat ng kotse niya. He then shoved me inside it. “What are you doing?” reklamo ko. Nang nakapasok kaming dalawa ay agad niyang isinara ang pintuan. He made me straddle him as he made me sit on his lap - facing him. Ang higpit nang pagkakahawak niya sa bewang ko na alam kong hindi ako makakaalis.I tried to get away but it was futile. But still, I tried because I don’t like to be with him now.“Scarlet,” inis na niyang tawag nang hindi ako tumitigil. I saw him pull out his phone, tapos ay may tinawagan. May inutusan siyang pinapapunta sa kotse niya para mag-drive! “Papasok na ako loob! Inaantok na ako!” pagpupumilit ko paring alis. Wala nga lang akong nagawa nang may pumasok bigla sa driver seat. Nanlaki ang mata ko

I know I shouldn't be bothered by her presence. Sinabi naman sa akin ni Lucian na kapatid lang ang turing niya sa kanya. But still… nakakainis lang kapag ipinaglalandakan niya sa akin na marami siyang alam tungkol kay Lucian… she even knows the small things!Pagpasok namin, hindi naman siya pinagtuunan ng pansin ni Lucian kaya medyo gumaan ang pakiramdam ko. He didn't even spare her a glance. Hawak ang likod ko, iginaya niya ako sa mga tingin ko ay kamag-anak niya – na halatang kanina pa siya hinihintay. They were eager to talk to him. “Tito Rodrigo,” bati niya sa nilapitan naming dalawang lalaki. “Tito Raffy.” Napalunok ako nang natuun sa akin ang mga mata ng mga tito niya. Damn! They were intimidating. “This is Scarlet Salazar…my…” hindi natapos ni Lucian ang sasabihin niya nang biglang tumawa ang isang tito niya. “Ohh this is the girl Leon told me?” curious na tanong niya. “Yes,” sagot ni Lucian. I shifted my weight uncomfortably. Ano ang sinabi ni Leon?Bumaling si Lucian sa

It was midnight when we returned back. Hindi ako mapakali simula nang marinig ko ang sinabi ni Samantha sa akin. I know she might be lying to make me miserable. But I also know this might be true. I remembered the name she mentioned during one of the breakfast in Vergara mansion. It was Allyana. Dahil lang sa pangalan na yan, nagalit si Lucian at nawala sa mood. I walked back and forth inside the bathroom. Kakabalik lang namin at dito ako dumiretso. I am very conflicted. I know the decision is on me – kung kailan ko gusto ay pwede kong lagyan ng label ang relationship namin ni Lucian. Pero ayaw ko pa dahil gusto kong makasigurado muna tungkol sa mga pictures… pero ngayon na may nalalaman akong Allyana, nape-pressure ako. I feel like I need the label, so that I have the right if ever this girl wants him back! I sighed heavily. Huminto ako sa harap ng sink at saka tinignan ang sarili sa salamin. I looked so confused in my reflection. Itinukod ko ang dalawang kamay sa sink at saka pumik