Alle Kapitel von My Billionaire Enemy Is My Lover: Kapitel 301 – Kapitel 310

May nagbigay sa akin ng bathrobe pagdating namin sa boardwalk. Agad kong sinuot iyon para mawala ang lamig na nararamdaman ko. “What happened, Luca?” agad na tanong ni Tita kay Lucian nang dumating kami. Nasa boardwalk sila. “Just an accident, mama.” Kita kong nanlaki ang mata ni Tita. She immediately surveyed me, naghahanap kung may sugat ako o ano. “I'm okay Tita. Wala namang masamang nangyari,” pag-a-assure ko sa kanya. Mabilis niya akong pinapasok sa loob para magpalit at para magamot daw kung may sugat ako. Pero thankfully, wala naman akong sugat. Mabilis akong natulungan ni Beatriz. Naligo ako nang nasa kwarto na kami. Medyo magaan na ang loob ko dahil sa pang-aalu ni Lucian. I don't felt like going home now. Matapos kong maligo, at nang matuyo ang buhok ko, nagpasya akong matulog. I suddenly felt tired and sleepy from all that happened. “Matutulog ako,” sabi ko kay Lucian nang bumaling siya sa akin. Tumaas ang kilay niya. “No more jet ski? Swimming?” Ngumuso a

Lucian Vincent Vergara “Hindi tayo lalabas?” tanong ni Scarlet. She was looking at me curiously, her brow slightly raised. “No. Let’s stay here.” She pouted. Inirapan niya ako at saka nagpatuloy sa pagpapatuyo ng buhok niya. We had just showered. I was already dressed. She, on the other hand, was still in a bathrobe, drying her hair. My poor baby thought I loved Allyana. I don’t even know how she found out that Allyana was my ex-girlfriend. She was so furious when I returned to our room. Her clothes were already packed in her suitcase. She was ready to leave if she only could. I was also trying to control myself. Allyana hugged me. Scarlet saw that. I didn’t immediately pull away because that hug didn’t matter to me. It was probably an act. “Luca, I missed you,” she whispered as she hugged me tightly. I raised a brow in response. I looked around. Everyone was looking at us. I waited for her to remove her hands. I didn’t want to get violent, but then she had to remind me of tha

Everyone was waiting for my answer. Nahiya ako na lahat sila ay gustong manatili kami. Kahit ayaw ko, napilitan akong pumayag. Nakakahiya kay Tita kung aayawan ko siya. She’s never been mean to me. Saka lang nawala ang tension nang pumayag akong manatili. “Thank you for extending for another day,” nahihiyang sinabi ni Zaria sa akin. Buong akala ko ay sinabi lang iyon ni Matteo na gusto akong makilala ni Zaria para manatili ako. Totoo pala talaga. We were sitting on sun lounges, may mga pagkain at inumin sa tabi namin. Nakatanaw kami sa dagat kung saan naliligo ngayon sina Samantha. Lucian, Leon, Matteo, and Miguel were also swimming on the beach. Hindi muna ako naligo kaya sumama si Lucian sa mga lalaki. Bahagya akong ngumiti. “Nakakahiya rin kay Tita. Pati siya ay pumipigil sa akin,” sagot ko. Zaria nodded. “I can’t imagine it if you were not here. Minsan kasi ay kinakailangan si Matteo ng mga Tito niya. I am not close with his sister Beatriz kaya palagi akong napapag-isa.” Nati

Nagulat ako sa naging tanong na iyon. Mabuti nalang at nagawa kong makaiwas dahil may dumating na isa pang panauhin na mas kilala kaisa sa akin. Nang mabaling doon saglit ang babaeng taga-press ay mabilis akong naglakad papasok. Halos takbuhin ko pa dahil sa pagmamadali! The hell? I know na kilala naman si Lucian pero will I be put in the spotlight because of our relationship? And how the hell does she even know? Baka naman kampante ako na hindi alam nina mama ang relasyon ko kay Lucian pero kumakalat na pala? Nakahinga ako ng maluwag nang makapasok ako. Maraming tao sa loob, puro naka-pormal na damit. The chandelier lights the surroundings. May nakita akong nilalagyan ng mga gift kaya mabilis akong lumapit doon para maibigay ko na ang dala kong regalo. May naka-assign doon para mag-assist. Matapos kong ibigay ang akin ay saka lang ako lumapit sa nagse-serve ng champagne. May nakikita akong mga pamilyar na mukha. Nakita ko pa nga si Ate Seraphina kasama si Kuya Alaric pero hindi

Dalawang araw akong hindi nakapunta kay Lucian. Not that I don’t want to, but he was busy doing stuff to assume his position. Nagkakausap lang kami sa tawag. Medyo nanibago ako dahil sa sunod-sunod na araw na palagi kaming magkasama para sa pangangampanya niya ay nasanay ako. Ngayon na tapos na ay hindi ko alam kung ano ang gagawin ko. Isa pa, nakakalimutan kong itanong sa kanya kung puwede na ba akong bumalik sa kumpanya para magtrabaho. Kapag kasi nag-uusap kami, hindi ko na naisisingit ang ibang bagay sa usapan namin. Nagpakawala ako ng malalim na hininga nang hindi niya ako sinasagot. I am bored. Kahapon ay sinamahan ko si Mama na mag-shopping dahil sa party na dadaluhan nila ulit. Tinatanong ko kung kaninong party pero hindi niya sa akin sinasabi. That only means hindi niya ako gustong isama kung saang party man itong pupuntahan nila. Namatay na lang ang tawag ko at hindi pa rin niya ako nasasagot. Ngumuso ako. Masyado na ba siyang busy ngayon at hindi niya nasasagot ang tawag