جميع فصول : الفصل -الفصل 130

“Ilang beses ko na bang sasabihin sa ‘yong hindi na ulit ako babalik sa LDC, Eli. Anong gagawin ‘ko ro’n? Ipapahiya ko lang ang sarili ko kapag bumalik pa ako do’n,” ani Jace sa dating assistant bago naglakad patungo sa kubo na nagsisilbing pahingahan ng kanyang mga tauhan sa bukid.Subalit hindi pa rin natinag si Eli, sinundan nito ang dating boss at muling kinausap. “S-Sir, alam ko pong hindi pa ninyo nakakalimutan ang mga nangyari. Alam ko na walang kapatawaran ang ginawa ni Reymond sa pang-aagaw niya sa inyo sa LDC. Alam ko rin po, na hindi rin lang basta-basta maiaalis sa puso mo ang galit at lungkot na idinulot ng nakaraan. Pero Sir, LDC was your birthright and it’s in the brink of closing forever kapag hindi pa rin kayo bumalik ngayon. Nakakatunog na po ang ibang investors tungkol sa mga anumalya sa kumpanya, and it’s only a matter of time before they pull out their shares. Sa dami po ng obligasyon ng LDC ngayon, the company will surely fold kapag gumawa ng hakbang ang mga inve

Malakas ang pagkabog ng dibdib ni Lara habang binabaybay ng kanilang sasakyan ang daan patungo sa airport. Iyon na ang nakatakdang araw ng pagbabalik nila sa Pilipinas. At kahit na pinayagan niya ang pag-uwi nilang iyon, hindi pa maalis ang agam-agam sa dibdib ng dalaga sa gagawin.She knew for herself that she’s totally healed, that she has moved on with her life. Maayos na ang buhay niya ngayon at kuntento na siya sa kung anumang mayroon siya. Subalit, may mga alaala pa ring sumasagi sa kanyang isipan. Mga alaalang kung siya lang ang tatanungin ayaw na niya sanang alalahanin pa.But she knew just how human brain works, the more one resist a memory, the more it surfaces. And Lara knew when she goes back, those unwanted memories she had vowed to forget will haunt her once more.“Mommy, you’re squishing my hand,” reklamo ni Cami na noon ay nasa carseat at hawak ng ina ang kamay.Agad namang natauhan si Lara, binitiwan ang kamay ng anak. “I’m so sorry, sweet pea,” anang dalaga sa anak,

Marahang inilapag ni Lara ang bungkos ng mga bilaklak sa ibabaw ng puntod ni Linda. Kararating lang nila sa publice cemetery kung saan nakalibing sina Linda at ang mag-inang Melissa at Lara Veronica ayon na rin sa pakiusap ni Coco.Four years ago, nalaman nilang hindi lang pala si Melissa ang nakalibing sa puntod nito kundi pati na rin si Lara Veronica na namatay sa sakit sa puso noong taon na ma-kidnap siya. Isinulat iyon ni Linda sa naiwan nitong diary. Kung bakit nito piniling ilihim na lang ang katotohanang iyon, hindi pa rin malinaw sa dalaga hanggang ngayon. Hindi rin niya halos maalala ang mga pangyayari kung paano siya napunta kay Linda matapos ang aksidente sa bangin. That memory is still vague.She remembered she wandered in the streets for some time—hungry and no memory of herself. Hanggang sa natagpuan siya ng isang ale. She doesn’t remember the face or the name of the woman anymore. Basta ang sabi nito, dadalhin siya nito sa magiging bahay niya. That’s all she remembered

“Lara? Are you okay, hija?” untag ni Doña Carmelita sa apo na noon ay kasamang nakaharap ng matanda sa hapag. Kasalukuyang naghahapunan ang mag-lola. Kasama rin nila sa hapag si Cami na sinusubuan naman ng pagkain ni Lita.It was their typical family dinner subalit hindi nakaligtas sa matandang donya ang inaasal ng apo. Napansin niyang kanina pa ito tipid magsalita mula nang manggaling ito sa sementeryo kasama si Coco. At hindi mapigilan ng matandang babae ang mag-alala para sa apo.Kumurap-kurap si Lara, tumuwid ng upo at pilit na hinamig ang sarili. "Y-yes, Lola. Okay lang naman po ako,” alanganing sagot ni Lara.“You don’t seem fine to me, hija. You are too silent,” ani Carmelita bago sumubo ng pagkain.“A-ano… bago pagod din po, Lola. Medyo mahaba ang byahe namin ni Coco kanina,” pagdadahilan ng dalaga, uminom ng juice na nakasilbi sa kanyang harapan.Tumango-tango ang matanda. “Kung sabagay, hindi ka na sanay sa ganitong klaseng init ng panahon. Siguro ay nanibago ka lang. Siya n

“Mahina na po ang pundasyon sa east wing ng mansiyon. We need to reinforce it or we can renovate the whole east wing para maging mas matibay at long-lasting ang structure. Upon inspection, nang ma-uproot ang malaking puno sa likod ng mansiyon noong nagdaang bagyo, we saw that its roots weaved it’s way through the foundation kaya nagbitak-bitak ang flooring doon,” paliwanag ni Engr. Ezekiel ‘Kiel’ Benavidez. Ito ang kinuhang engineer ni Doña Carmelita upang matignan ang parte ng mansiyon na nasira ng nagdaang bagyo, halos isang buwan na ang nakararaan. Ito rin ang kapatid ni Lucas na dating kasintahan ni Erin. “If we opt with the renovation, gaano katagal bago ninyo matatapos ang project?” si Lara na tinitignan ang renovation plan na inilatag ng inhinyero sa kanilang harapan ng abuela. Naroon sila sa lanai ng mansiyon at nag-uusap-usap.“More or less two weeks or three weeks tops kapag walang aberya. Kapag reinforecement naman, it would just be a week or 10 days tops.”Napabuga ng hin