جميع فصول : الفصل -الفصل 190

“Y-you?!” hindi makapaniwalang sambit ni Lara. Her mind was reeling. She was more than shocked from the turn of events. She was instantly distraught.Tumikhim si Mr. Abesamis. “Jace, Ms. De Guzman, I’d like you to meet Mr. Keith Montano, the new owner of the controlling stocks of LDC.”Agad na napatingin si Lara kay Jace, kumabog ang dibdib. His fists were balled and his jaw was tight. And before she knew it, he was already charging at Keith.“You sonofabitch!” singhal ni Jace bago tuluyang sinugod si Keith. Magkasing-tangkad lang ang dalawang binata. Subalit dahil sanay sa mabibigat sa trabaho sa farm sa nakalipas na apat na taon, it was easyto Jace to grab Keith by the collar of his shirt bago ito isinalya sa dingding. “Is this what you have always planned, you filthy fckin liar, huh?! Sinubukan mong agawin ang mag-ina ko. Pero ngayong nakabalik na sila sa tabi ko, ang kumpanya naman ng pamilya ko ang aagawin mo? Anong klaseng hayop ka, Keith Montano?” gigil na sabi ng binata tul

“You’re still here. Hindi ka pa ba inaantok?” pukaw ni Divina sa anak na noon ay nakatayo sa may porch ng kanyang maliit na bahay.Madaling-araw na subalit mula nang dumating ito kaninang hapon mula sa siyudad ay hindi pa ito umaalis mula sa kinaroroonan nito. She doesn’t mind him thinking alone but… she was worried if he’s having second thoughts.“Hindi ako makatulog, Mommy. Nakukunsensiya ako sa ginawa ko at—““Kunsensiya?” putol ni Divina sa anak, marahang natawa. “Even after I told you everything, naiisip mo pa ring makunsensiya, Keith? Think of your father. Think of the happy family we would’ve been if not for the selfishness of Cristina and Carmelita. Think of the many things you could have had kung hindi nangyari ang mga nangayari.”Kumurap ang binata, ikinuyom ang mga kamay. Tama ang sabi ng ina, Cristina and Carmelita robbed him of everything he could have had should his father had lived. Maybe his mother wouldn’t have have been too dismissive of him. Maybe he didn’t struggle

Kumabog ang dibdib ni Lara nang muling bayuhin ni Keith ang pinto ng penthouse ni Carmelita. Why was he here? Oh my god! she screamed inside her head. "M-mommy," nahihintakutang tawag ni Cami na noon ay nasa kitchen island at kumakain.Agad na nilapitan ng dalaga ang anak, kinaraga ito bago bumaling kay Lita. "Manang please call security ASAP!" Mabilis na tumalima ang katulong, nagkumahog na nag-dial ng numero sa direct line sa reception ng building. Si Keith naman ay nagpatuloy sa pagbayo sa pinto. "I said open the damn door, Lara! Gusto kong makita ang anak ko!" "Wala kang anak dito! Umalis ka na, Keith! You are not welcome here!" sagot ni Lara, humigpit ang yakap sa anak. Subalit hindi tumigil si Keith. "Cami! Are you there? Open the door for Papa. C'mon now. Open the door!" Lalong umiyak ang bata nang marinig ang kanyang pangalan, kumapit nang husto sa ina. "Go away, Keith! Tinatakot mo ang bata!" histerikal na sabi ni Lara. Ngayon siya lubos na nagsisisi kung bakit

Tahimik na ipinaikot ni Carmelita ang mga mata sa loob ng bahay ni Divina habang nakaupo siya sa isang lumang garden set sa backyard porch ng bahay. Gaya ng kanyang inaasahan, parang greenhouse ang bahay—every corner has a plant, literally. And she cannot help but wonder if Divina was trying to recreate the rainforest environment she had been in many years ago.Maya-maya pa, lumabas na ang babae mula sa loob ng bahay nito, may bitbit na dalawang tasa ng tsaa. “Sorry, I don’t get much visitors here. Ito lang po ang maisisilbi ko sa inyo, blue ternate tea,” anito bago inilapag ang tasa sa coffee table. “You drink tea, right?”Ngumiti si Carmelita. “Of course, hija,” anang matanda kinuha ang tasa at sumimsim doon ng tsaa.Umupo na rin si Divina sa bakanteng silya sa harapan ng matanda, tahimik din na uminom ng tsaa pagkatapos.Ilang sandali pa, nagsalita si Carmelita. “Kumusta ka Divina? Your plants are thriving. I surmise you are too.”Tipid na ngumiti si Divina, inilapag ang tasa sa me

“Hindi pa ba ulit nagpapakita si Keith?” tanong ni Jace kay Eli nang minsang pumunta ang binata sa kumpanya upang tignan kung anong nangyayari doon.“Ikatlong araw na po ito na hindi pumupunta si Doc Keith dito sa LDC, Sir. Hindi rin po makontak ng ibang board members. Nagri-ring lang daw po ang cellphone niya sabi nina Mr. Lazaro at Mr. Abesamis.”Tumango-tango si Jace. “That’s good. Pinapakita lang niya kung gaano siya kawalang-silbi dito sa LDC. He may have the controlling shares of the company but without his knowledge on how to handle it, won’t do him any good. The bastard might’ve thought that running the company is just a stroll in the park. The massive pressure in solving our problems must’ve scared the shit out of him. Now he’s hiding,” ani Jace, umupo na sa swivel chair sa opisina ni Mrs. Ferrer. That’s his temporary office at the moment.“I agree, Sir. Nakipag-usap po sa kanya ang operations at accounting noong huling araw na pumunta siya rito. They might’ve presented the re