جميع فصول : الفصل -الفصل 240

Chapter 231Brandon POVTahimik kong pinagmamasdan ang aking pamilya. Sa loob ng maraming taon, dumaan kami sa napakaraming pagsubok—mga alitan, trahedya, at muntikang pagkawala ng isa’t isa. Ngunit sa sandaling ito, sa harap ng tatlong bagong buhay na isinilang sa aming pamilya, alam kong may bagong simula para sa aming lahat.Lumapit ako sa crib kung saan mahimbing na natutulog sina Jacob, Jaden, at Jared. Napangiti ako habang pinagmamasdan ang maliliit nilang mukha—walang muwang, payapa, at puno ng pag-asa. Para silang mga bituin sa madilim na kalangitan, nagbibigay-liwanag at pag-asa sa aming pamilya."Ang tatlong musmos na ito," mahina kong bulong habang tinatapik ang braso ni Jammie, "sila ang bagong henerasyon ng mga Flores. At bilang Lolo nila, sisiguraduhin kong mararamdaman nila ang pagmamahal at gabay na naramdaman niyo rin mula sa akin."Nagkatinginan kami ni Jammie, at sa kanyang mga mata, nakita ko ang parehong determinasyon na dati kong nakita sa aking sarili noong nagi

Chapter 233 Nag-isip ako sandali bago sumagot. “Para may tatlong pangalan sila na simbolo ng bawat isa sa kanila. Si Jacob, si Jaden, at si Jared—lahat sila may kakaibang kahulugan sa aming pamilya.” Tumingin si Kiera sa akin, ang mata niyang puno ng pagmamahal. "At ang mga pangalan nila, tulad ng sa mga ninuno namin, ay may special na kahulugan. Pinili namin silang bigyan ng mga pangalang magbibigay inspirasyon sa kanila paglaki." Nag-ala curious si Jasmine, nilingon ang mga triplets at nagtanong ulit, “Ano po yung ibig sabihin ng bawat pangalan nila, Tito?” Habang si Kiera ay tinitingnan ang mga anak namin, nagsimula siyang magsalita. "Si Jacob Brandon—ang pangalan ni Brandon, ang daddy ni Jimmie. Ibig sabihin, si Jacob ay lakas at tapang." “Si Jaden Bryce, naman,” dagdag ko, "ay para sa pag-ibig at pagbibigay sa iba ng matibay na suporta. Bryce ang pangalan na may kahulugan ng lakas ng loob." "At si Jared Blake," patuloy ni Kiera, "ang pangalan ay nagmula sa pangalan ng mga n

Chapter 235 Habang mahigpit ang yakap ni Jasmine sa amin ni Jammie, napansin kong nakatingin lang si Ethan sa amin, tila may iniisip. "Ethan?" tawag ko, bahagyang hinaplos ang kanyang likod. Napatingin siya sa akin at nag-aalalang nagtanong, "Tita Kiera, paano kung may isang tao na mahal mo pero hindi mo sigurado kung mahal ka rin niya? Paano mo malalaman kung dapat mong ipaglaban?" Nagkatinginan kami ni Jammie, alam kong seryoso ang tanong ng bata. “Ethan, ang pag-ibig ay hindi lang tungkol sa pagsisigurado kung mahal ka rin ng isang tao,” sabi ko, nakangiti. “Mahalaga rin ang pagiging matapat sa sarili mo—kung handa kang ipaglaban siya, kahit hindi mo pa alam ang sagot.” “Tama ang Tita mo,” dagdag ni Jammie. “Pero dapat din, alam mo kung kailan mo hahayaan ang isang tao na piliin ka ng kusa. Ang pagmamahal ay hindi dapat sapilitan.” "Pero paano kung natatakot siyang aminin?" tanong ni Ethan, halatang may iniisip na partikular na tao. Ngumiti ako at ginulo ang kanyang

Chapter 237 Kinabukasan ay busy ang lahat sa paghahanda para sa aming blessing ng mansyon. Kumpleto na ang lahat, pagkain, bisita at pari. "Ready na ba kayo?" tanong ko sa dalawa kong panganay habang ang two weeks baby naming triplets ay tulog na tulog pa din habang nasa crib nila. Tumango si John at Jenny nang sabay, parehong nakasuot ng magaganda nilang damit. “Opo, Mommy! Excited na po kami!” sagot ni Jenny habang masayang tumatalon-talon. “Pero, Mommy, pwede po ba akong maghawak ng holy water?” tanong ni John, puno ng kuryusidad. Natawa ako at hinaplos ang ulo niya. “Hay naku, anak. Baka mabuhos mo sa sarili mo.” “Hindi po! Pangako, dahan-dahan lang ako,” sagot niya, tila ba gusto talagang maging bahagi ng blessing. Lumapit si Jammie at inayos ang kuwelyo ng suot niyang polo. “Okay na ba ang lahat? Nasa labas na ang pari, hinihintay na lang tayo,” aniya. Tumango ako. “Oo, love. Tara na.” Naglakad na kami palabas, at agad kaming sinalubong ng aming pamilya at mga bisita. N

Chapter 239Nagpatuloy ang kasiyahan sa loob ng mansyon, puno ng halakhak at masayang usapan. Ngunit biglang naputol ang kasayahan nang marinig ang malalakas na busina ng mga sasakyan sa labas. Napakunot ang noo ko, at napatingin kay Jammie, na agad na tumayo, kasunod nina Jimmie at Eman.“Ano ‘yon?” nag-aalalang tanong ni Claire, agad na kinarga si Jasmine habang si Sarah naman ay nilapitan ang kanyang mga anak upang tiyaking ligtas ang mga ito.Dahan-dahang lumapit kami sa bintana, at doon namin nakita ang isang convoy ng itim na sasakyan na nakaparada sa harap ng gate. Ilang segundo lang ang lumipas bago bumukas ang pinto ng isa sa mga sasakyan, at isang lalaking matikas ang tindig ang bumaba.Si Red Paris.Ang tiyuhin nina Jammie at Jimmie, ang nakababatang kapatid ng kanilang ina na si Mommy Heart.Agad na bumukas ang gate, at walang pag-aalinlangang pumasok si Red Paris sa loob, kasunod ang kanyang mga tauhan. Malamig ang kanyang ekspresyon, pero hindi iyon nagtatago sa aura ng