บททั้งหมดของ Dr. Reyko Craved My Love When I Stopped Chasing Him: บทที่ 71 - บทที่ 80

Alas onse na nang tanghali nang matapos si Hiraya na maghilamos at bumaba. Nanlaki ang mga mata ni Hiraya nang makita si Alena na nakaupo sa sofa. Wenyu. Nang makita nitong kasama niya si Reyko palabas ng silid ay dali-daling lumapit ito sa kanya, “Hiraya, ano na naman ang ginawa sa’yo ng lalaking iyan? Bakit nasa silid mo siya??”Napailing si Hiraya at nginitian ng pilit si Alena, “Okay lang ako, Alena huwag kang mag-alala…” Magsasalita na sana si Alena nang may kumatok sa pintuan, bumukas ang pinto at iniluwa noon si Assistant Green. May dala itong buong set ng suit at iniabot iyon kay Reyko. “Boss, may video conference kang aattend-an mamayang alas dos ng hapon. Narito ang suit na pinakuha mo sa akin kanina.”Tinanggap naman iyon ni Reyko at sinulyapan ang assistant nitong si Green,“Cancel it.”Nanlaki ang mga mata ng binata at nagsalita, “Pero mahalaga po ito.”“Anong bang sinabi ko sa’yo, hindi mo ba naiintindihan?” Sumimangot si Reyko at muli itong nagsalita, “Maghintay ka na

Napataas ng kilay si Hiraya at mapaglarong ngumiti kay Kris, tila hindi maintindihanni Hiraya kung bakit labis na nagagalit ang lalaki. Hindi kaya iniisip nito na dahil itinago ng lolo nito ang nangyari, walang ibang makakaalam?Noong mga panahong iyon, nagtatalo ang ama ni Kris at ang ama ni Reyko para sa posisyon bilang Director sa ospital ng pamilyang Takahashi. Inakala ng ama ni Kris na sa pamamagitan ng pag-alis sa ama ni Reyko ay ang lalaki na ang magtataguyod ng ospital at siguradong ito na ang magmamana ng lahat ng kayamanan ng pamilyang Takahashi. Kaya binayaran ng ama ni Kris ang drayber ng ama ni Reyko para gumawa ng aksidente, na nagresulta sa pagkahulog ng ama ni Reyko kasama ang sasakyan sa isang bangin, na wala man lang iniwang trace. Pagkatapos noon ay umamin ang drayber na ginawa niya iyon dahil sobrang galit siya sa lalaki dahil tinrato siya nito na para bang basura. Ngunit hindi inaasahang pagkakataon, pagkatapos pumanaw ng ama ni Reyko, muling pinamahalaan ng m

Namutla ang mukha ni Hiraya, agad na natigilan nang sabihin iyon sa kanya ni Reyko. Samu’t-saring mga karayom ang tila ba tumusok sa kanyang dibdib nang marinig ang sinabi ni Reyko. Sobrang sakit na nakakasakal iyon. Ilang sandali pa, hinawi niya ang kanyang buhok saka mahinang tumawa, "Kung gusto kong gamitin si Lolo, noon pa man ay baka nakawala na rin ako sa’yo at hindi na ako mammroblema sa pagpapagamot ng nanay ko. Sana ginamit ko na sana ang utang na loob na iyon para humingi ng tulong kay Lolo. Reyko, hindi ako kasing dumi ng iniisip mo at hindi rin ako kasing tuso ng inaakala mo."Sumingkit ang mga mata ni Reyko tila ba sinusuri si Hiraya. Mahina siyang tumawa saka umiling, "Hindi naman ako katulad mo walang puso at walang pakialam sa iba.” Biglang tumahimik ang kotse, ang maliit na kotse ay napuno ng amoy ng sigarilyo kung kaya’t napangiwi si Hiraya at napatakip ng ilong. Nang marinig ng assistant na nag-aaway na naman ang dalawang mag-asawa ay dali-dali itong lumabas ng

Nang makita niyang lumapit ang lalaki sa kanya ay nanigas ang buong katawan niya.Nagpanggap siyang hindi naiilang kung kinalma niya ang sarili. Sa isip niya— gusto niyang tanungin kung okay lang ba ito at pagod ba ito sa business trip ngunit na-realize niya na hindi na pala siya pareho ng dati. Sobrang mahirap pa lang magpanggap at ibalik sa dati ang lahat. Tumingin si Hiraya sa kanyang relo na para bang nagmamadali. Kinuha niya ang kanyang handbag at tumalikod na lamang para lumabas."Hindi mo ba ako nakita?" Kitang-kita ni Reyko kung paano siya lampasan ng babae. Hindi man lang siya nito binati kagaya ng dati kung kaya’t bigla siyang nainis. Inabot niya ang pulsuhan nito at kitang-kita sa mukha niya ang kanyang pagkadismaya.Medyo nasaktan si Hiraya sa paghawak sa kanya ng lalaki at alam niya ring hindi ito nasisiyahan sa mga oras na iyon.Huminga na lamang siya ng malalim at nagsalita. Ayaw na niyang palakihin pa ang issue, isa pa ang aga-agad ayaw niyang ma-badtrip. "Nakita na

"Kung ayaw mong magpahatid sa akin hindi kita pipilitin, pero isuot mo na 'tong jacket ko at sobrang mainit pa naman. Sabi ni Alena, mahina raw mainitan ang buntis at yung katawan mo mahina pa, hindi ka dapat mainitan ng husto," nakangiting sabi ni Rhob, saka kinuha ang jacket at ipinatong ulit sa balikat ni Hiraya. "Sa susunod na may problema ka, huwag mo nang sarilinin, okay? Uulitin ko, kung kailangan mo ng tulong ko, huwag kang mahihiyang kontakin ako…”Ngumiti si Hiraya, "Sige. Sinabi rin iyan sa akin ni Alena.” “Magiging okay rin ang lahat, Hiraya. Huwag kang mag-alala. Magpalakas ka para sa anak mo…” Medyo naluha si Hiraya ngunit pinilit niyang ngumiti, “Alam ko, maraming salamat, Rhob—”Hindi niya natapos ang sasabihin nang biglang nahagip ng kanyang mga mata si Reyko na papalit habang malamig ang tingin sa kanila. Nawala ang ngiti niya sa kanyang labi at pinaningkitan ang asawa. Nakasuot ito ng custom-made suit at napaka-eleganteng tingnan. "Reyko..." mahinang tawag niya