บททั้งหมดของ His Divorced Wife Is A Secret Spoiled Millionaire: บทที่ 231 - บทที่ 240

Inihanda ni Aeverie ang mga gamit na dadalhin niya. Sa ilalim ng kama ay naroon pa rin ang dati niyang maleta na pinaglagyan niya ng mga gamit noong lumipat siya rito. Ngayon ay magagamit niya iyon para ilipat ang kaniyang mga gamit sa kanilang mansion. Hindi gaanong malaki ang maleta, ngunit sakto lamang para sa mga importanteng gamit na dadalhin niya. Binuksan niya ang drawer at kinuha ang mga damit niya na siya mismo ang bumili. Sa gilid ng mga damit ay ang ilang alahas na regalo sa kaniya ni Lucio Galwynn. Nakalagay iyon sa kulay rosas na jewelry organizer. At sa tabi nito ay ang itim na jewelry organizer na pinaglalagyan niya naman ng mga regalong natatanggap niya mula sa kaniyang mga kapatid.Sa tuwing naiisip niya ang mga sinabi ni David sa kanilang pagtitipon, kumikirot ang kaniyang puso. Tatlong taon ang ginugol niya kay Silvestre ngunit malungkot iyong nagtapos dahil hindi pa rin siya kayang piliin sa huli ng lalaking pinili niya ng tatlong tao

Silvestre has no choice but to lead the way. Dinala niya si Aeverie kung saan ang silid ng Abuelo. Malapit nang mag-ala syete kaya posibleng gising na ito. He raised his hand and knocked on the door. Ang katok ay hudyat lamang na papasok sila, dahil kahit na hindi sabihin ni Abuelo na pinapahintulutan silang pumasok sa loob ay bubuksan niya pa rin ang pinto para makapasok silang dalawa ni Aeverie. Hinawakan niya ang seradura at pinihit iyon. The door creaked open. Natagpuan agad ni Silvestre ang matanda na nakaupo malapit sa bintana. Nakatalikod ito, ang mga mata ay nakapako sa tanawin sa labas, at tila kanina pa gising ngunit hindi lamang nagtawag ng katulong. Humakbang siya palapit at nilingon saglit si Aeverie. Nakita niya ang pag-aalinlangan sa maganda nitong mukha, kaya tumigil siya sa paglalakad para hintayin itong makapasok. Humakbang si Aeverie at huminga ng malalim nang tuluyang makapasok sa silid. "Bakit hindi mo puntahan si Avi?" Bigla'y saad ng Abuelo. Pareho silang

Nagtiim bagang si Silvestre habang tinitingnan ang kaniyang Abuelo at si Aeverie. Hindi niya maintindihan kung bakit ang isang mapagmataas, matagumpay, at mayaman na si Lucio ay parang aping nagmamakaawa sa isang babae para lamang manatili bilang asawa ng apo nito. Ang pagmamakaawa ba nito'y para sa kaniya? O para sa sarili, dahil ayaw na nitong magtiwala sa iba at nasanay na kay Avi? "I could talk to your father, hija." Malungkot na saad ni Lucio. "I'll accept the consequences of what I did. I will admit that I orchestrated all of this." Lumamlam ang mga mata ni Aeverie habang tinitingnan ang mukha ni Lucio. Kung kagaya lamang siya ng dati, baka agad na niyang napagbigyan ang matanda dahil mahirap para sa kaniya na tanggihan ito lalo na kapag ganito na kaawa-awa ang reaksyon ng mukha nito. Pero kahit paano, inihanda na niya ang kaniyang isip at puso sa posibilidad na magmakaawa ang Abuelo sa kaniya para kay Silvestre. Dahil hindi lamang alam ni Silver, pero mahal na mahal ito ng

Bago pa makasagot si Silvestre ay narinig na nila ang yabag mula sa hagdan. Pareho silang napatingin ni Arsen sa taas at nakitang pababa ng hagdan si Aeverie at may itim na maletang dala. Seryoso ang ekspresyon ng mukha nito at tila walang ibang pakialam kung hindi ang madala sa baba ang hila-hilang maleta. Umawang ang bibig ni Arsen. Totoo nga! Ang bwisit na Avi— hindi... ang mapagpanggap na Aeverie Cuesta na 'to ay nasa pamamahay ni Silver! Silvestre moved. Napatingin si Arsen sa lalaki at nakita niyang balak nitong umakyat. Naisip niyang baka tutulungan nito si Aeverie na buhatin ang maleta. Kaya naman, niyakap niya muli ang bewang ng lalaki at humilig sa dibdib nito. Gulat na napatingin si Silvestre sa babaeng yumakap sa kaniya. Kumunot ang kaniyang noo at binalak niyang itulak palayo si Arsen, ngunit humigpit ang yakap nito at suminghot-singhot, tila umiiyak na naman. Nang ibalik niya ang kaniyang tingin kay Aeverie, nakatingin na ito sa kanila, at hila-hila pa rin ang mal

Hindi na niya kailangan na magtanong kung sino iyon, sa boses pa lang nito ay kilalang-kilala na niya. "We haven't contacted each other for a long time. Are you doing well in the Philippines?" Ang solidong Englis nito, ang accent na medyo malandi at may pang-aakit ay parang patalim na humihiwa sa isang parte ng kaniyang pagkatao. "Drake." Kapos-hiningang sambit ni Arsen sa pangalan ng lalaki. "Is this you?" Isang mapang-akit na tawa ang isinagot nito sa kaniyang tanong. Bigla'y nawalan ng dugo ang kaniyang mukha. Nanigas siya. At parang nakarinig ng kulog dahil sa tawa ng kausap. Scarlett ang pangalan na ginagamit niya sa ibang bansa. Pangit daw sa pandinig ang pangalan niyang Arsen, kaya Scarlett ang kaniyang ipinalit. Nagustuhan naman iyon ng kaniyang mga kasama. Simula nang magmodelo siya, naadik siya sa kulay pula. Red dress. Red heels. Red lipstick. A red coler is a bold color, paniniwala niya. Sumisimbolo rin ito ng dugo. Ng galit. Ng paghihimagsik. Ng katapangan.