جميع فصول : الفصل -الفصل 210

Andrea Dahil walang pasok at tapos na ang final exam. Nagpatanghali ako ng gising. Kung hindi pa ako nakaramdam ng gutom dahil wala pang almusal. Wala pa sana akong balak bumangon, kahit alas-diyes na ng umaga ang nakikita ko sa orasan. Naligo na agad ako para mamaya bihis na lang. Kasi magkikita kami ni Vianca, mamayang ala-una ng hapon. Ganito ang ginagawa namin kapag tapos na kami sa final exam. I-treat namin ang sarili gala at unlimited kain. Pagdating ko sa baba labis ang aking pasasalamat dahil tahimik ang bahay walang sakit sa ulo. Mabuti nga si Erica. Madalas wala rito sa bahay dahil sumasabak sa modeling mayroon nag-recruite na talent manager kaya madalas wala rito sa bahay. Kapag naririto walang ibang bukambibig ang nalalapit daw na pag-alis ni Erica, pa ibang bansa para sa career na modeling. Sobrang diet nga ang ginawa ni Erica para lang ma achieve ang slim nitong body. Akala naman ni Tita Olivia. Maiingit ako kay Erica. Hindi ko pinangarp maging artista man o model

Andrea Pabalibag kong sinarado ang pinto ko sa k'warto dahil sa inis kay Tita Olivia. Talagang sinisiraan ako kay Daddy kaya lagi akong pinapagalitan sa mali-mali niyang sumbong sa ama ko. Pabagsak akong umupo sa gilid ng kama ko. Hinugot ko ang phone ko sa pants na suot. Tatawag ako sa Nany Fidelisa. Gusto ko munang mag bakasyon doon upang magpalamig. Kung mananatili ako rito sa bahay. Baka patulan ko na si Tita Olivia makalimot akong buntis ito. Tapos na rin naman ang finals namin. Cearance na lang asikasuhin namin. Mabilis lang naman ‘yon, at kaya ko na iyon tapusin ng three days. Sa enrollment naman matagal pa ang iskedyul. Baka nga sabay na kami ni Nanay Fidelisa makababalik dito bago pa dumating ang iskedyul ng enrollment. Nag-dial ako sa number ni Nanay Fidelisa kaya lamang hanggang sa magsawa ako puro unattended ang naririnig ko. Dalawa lang ang ibig sabihin nito. Walang signal o lowbat ang Nanay Fidelisa. Wala hindi ko talaga ma contact. Ang ginawa ko lang nag-text

Andrea Sandali muna akong tumigil nagbabakasakali akong sundan ni Daddy, pabalikin ako sa loob. Sabihin sa ‘kin nabigla lang siya dahil ganoon naman tayo. Kapag nauunahan ng galit nakagbibitiw tayo ng hindi natin gustong salita, at saka lang nating iyon mapagtanto kapag tapos na. Kapag nakasakit na tayo. Daddy ko siya mahal ko ang Daddy ko. Tawagin lang niya ako babalik ako sa bahay. Kalilimutan kong nasaktan niya ako. Kalilimutan kong pinalayas niya ako. Subalit… Sampung minuto na ang lumipas wala akong narinig na tinig ni Daddy. I sobbed….mariin akong napalunok. Impit akong napahikbi. Nag-abang ako ng taxi. Mabuti na lang mayroon agad dumating pinara ko at sumakay ako. Masakit na ang aking mata sa ka iiyak. Hindi ko alam kung saan ako patungo ngayon naguguluhan pa ako. Mag–iisip pa ako kailangan ko muna ngayon isipin wala akong pera. Wala akong pera naisip ko dumaan sa pawnshop. Isasanla ko muna ang suot kong bracelet. Kasi hindi p'wede ang hikaw ko. Si Mommy ang bumili n

Atlas Kung kailan nakarating na ako sa condo unit ko. Tumatawag si Gian sa ‘kin. Hinayaan ko dahil nakauwi na ako. Kaya lang ayaw tumigil ng gago kong pinsan. Kaya napilitan akong sagutin. “What do you want?!” singhal ko sa kaniya ngunit bumunghalit lang ito ng tawa ang gago kong pinsan sa kabilang linya. “Anong nakakatawa?” may inis sa boses ko. “Ang init ng ulo mo sa baba,” sabi nito narinig ko ang boses ni Macarius, malakas itong tumawa sa sinabi ni Gian. So magkasama nga ang dalawa na nagtungo ng Soltero bar. Dahil kami ni Macarius palagi ang magkasama noong mga bata pa kami, hanggang sa makatapos ng college. Kaya naging kaibigan din nito si Gian. Sa side ni Mommy. Si Gian ang kadikit ko. Ayaw lang nito magpatawag ng Kuya sa ‘min ni Macarius kahit noon pa. Niyaya ako kanina tinawag ito ni Macarius. Tumanggi ako wala ako sa mood uminom ngayon masakit pa talaga ang ulo dahil sa hangover kagabi. Napadami ang inom namin kasalanan nitong si Gian. Bigo sa babae dinamay kami ni

Andrea “Kasal?” “Yeah. Don't worry this is only a fake marriage. Sabihin na natin pareho tayong makikinabang dito. All mine is yours too. Ngunit hindi kasali ang damdamin natin." “Wala ka namang obligasyon sa ‘kin kahit sinamantala mo kagabi ang kahinaan ko. Kaya naibigay ko ang sarili ko sa ‘yo.” “Correction! Ako ang ginapang mo,” wika nito kaya uminit ang mukha ko. Ano kaya ang ginawa kong kahangalan kagabi bwisit sinusumpa ko na talagang ang alak napahamak ako dahil sa kalasingan. Maya-maya naging seryoso ito. Sumampa sa kama dumukwang sa ‘kin. “A-Atlas….h-hoy,” nataranta ako kaya naman umatras ako wala na nga lang akong aatrasan dahil nakasandal na ako sa headboard ng kama. Tinulak ko siya sa mukha ngunit bumabalik din upang magkalapit ang mukha naming dalawa. “Ano ba! Umayos ka kasi, Atlas!” pagbabanta ko subalit bumungisngis lang ito hindi nakinig sa sinabi ko. Seriously? Akala ko suplado ito bakit parang lahat pabiro ang kilos nito ngayon. “Umayos ka kasi!” tinul