บททั้งหมดของ UNCHAINED MY HEART : บทที่ 41 - บทที่ 50

Ang tensyon sa loob ng korte ay tila napakabigat habang ang bawat isa ay naghihintay sa susunod na hakbang ni Atty. Michael Luna. Ngayon, si Mendelyn Ramos, ang pangunahing suspek, ang pagtatanungan. Tumayo si Atty. Luna mula sa kanyang pwesto, ang kanyang mga mata ay matalim at seryoso, ang katawan ay matatag, at ang kanyang tinig ay puno ng awtoridad. Walang palya, ang bawat tanong ay isang hakbang patungo sa pagpapakita ng katotohanan.Atty. Luna (malalim at matalim ang tinig)"Ms. Ramos, nakikita natin sa mga CCTV footage na ikaw ang pumasok sa kwarto ng iyong asawa bago siya pumanaw. May mga hindi pagkakasunod-sunod na nangyari bago ang pagkamatay ni Eduardo San Luis, ngunit sa mga oras na iyon, ikaw lamang ang naroroon sa kwarto kasama siya. Ano ang iyong reaksyon sa mga ebidensiyang ito?"Ang tanong ni Atty. Luna ay direktang tumama sa sentro ng kaso, at ang tinig na lumabas kay Mendelyn ay halatang may halong kaba. Tumugon siya ng medyo magulo, ipinagpipilitan ang sarili nguni

Habang naririnig ni Mendelyn ang bawat salitang binibitawan ni Maryjane, nararamdaman niya ang bigat ng mga akusasyon. Ang mga mata ng korte ay nakatingin sa kanya, at bawat saglit ay tila isang walang katapusang pagnanais ng hustisya para kay Eduardo at sa pamilya nito. Sa mga patuloy na sigaw at pagtuligsa ni Maryjane, unti-unting lumalabo ang mga depensa ni Mendelyn. Ang kanyang mga kasinungalingan ay nawawala sa harap ng matibay na ebidensiya at mga testigo.Mendelyn (tinutuklaw ang labi, naguguluhan at nag-aalangan)"Hindi ko... hindi ko ginawa 'yon..."Ang kanyang tinig ay nagiging mahina, puno ng takot, ngunit ang kanyang mga mata ay nagsasalamin ng isang malalim na takot—takot na mapagtibay ang mga akusasyon laban sa kanya.Si Atty. Luna ay tumayo mula sa kanyang pwesto, tahimik ngunit determinado. Bawat salita na kanyang ibinibigkas ay naglalaman ng mga katotohanan na hindi maaring baluktutin ni Mendelyn. Tinutok niya ang kanyang mga mata kay Mendelyn at nagsalita nang matali

Ang biglaang tanong ay ikinagulat ni Michael, kahit na hindi naman ito dapat. Pareho silang nakakaramdam ng ganitong vibe sa buong date na ito ay darating sa puntong ito ngunit tila wala sa kanila ang gustong magtanong. Tumingin siya sa unahan ng sandali, sinisikap na huwag matitigilan ang mainit na tingin ni Jasmine tulad ng ginawa niya buong gabi. Hindi niya maiwasang humanga sa kung paano kumikislap ang mga mata nitong kulay kastanyas sa kahel na liwanag ng mga ilaw ng bar at tiyak na malulumbay siya muli kung titingnan niya ang mga mata nito. Pero hinawakan niya ang kanyang malambot, bahagyang malamig na kamay habang naglalakad sila sa kalye. Parang napakaliit nito sa kanyang kamay, ang kanilang mga daliri ay natural na nagkakabit. Kinuha niya ang pagkakataon na muling masilayan ang kanyang mga mata, ang mga parehong mapusyaw na kayumangging mata na ngayon ay mas mapurol na ang kislap ngunit nananatiling maliwanag. Ang bawat instinct sa kanyang katawan ay sumisigaw na halikan siya

Isang tawa ang lumabas mula sa kanilang dalawa habang papalapit siya sa kanya. Umusog ng kaunti si Michael nang lumapit siya hanggang pareho na silang nasa gitna ng kama. Pinagapang niya ang kanyang mga binti sa kanyang kasintahan at tumingin pababa sa kanya habang may ilang mga salita na sa wakas ay nakatakas sa kanyang mga labi. "Ikaw na ang susunod." sabi niya habang bahagyang bumaba at nagsimulang tanggalin ang sinturon sa baywang ni Michael. Makikita niya ang bukol ng kanyang matigas na ari na patuloy na kumikibot habang papalapit ito sa kalayaan. Sa isang mabilis na galaw, binuksan ni Jasmine ang butones ng kanyang slacks at binuksan ang zipper nito. Dahan-dahan niyang ibinaba ang kanyang slacks at underwear hanggang sa makawala na ang kanyang ari. Tumayo ito nang tuwid, matigas at mas malaki kaysa sa kanyang inaasahan habang nakatitig ito sa kanya. Isang malalim na pulang pamumula ang sumiklab sa kanyang mukha nang pumasok sa kanyang isipan ang pagkaunawa sa kanyang ginagawa. M

Habang pauwi si Perlie, malamig ang hangin sa labas ngunit ramdam niya ang kakaibang init ng kaba sa kanyang dibdib. May itim na kotse na tila sumusunod sa bawat liko niya. Sinubukan niyang baguhin ang ruta, lumiko sa mga masikip na kalsada, ngunit hindi ito nawala sa kanyang paningin. Nang lumapit na siya sa kanyang condo, mabilis niyang pinabilis ang paglalakad, ang mga hakbang niya ay sabay sa tibok ng kanyang puso.Pagdating niya sa pintuan, nanginginig niyang kinuha ang kanyang keycard at sinubukang buksan ang smart lock gamit ang password.Perlie (halos pabulong, nanginginig):"Bat mali? Bakit hindi gumagana?"Sinubukan niya ulit, ngunit muling nag-error ang smart lock. Habang tinitingnan ang keypad, napatigil siya nang maramdaman niyang may papalapit na anino sa kanyang likuran.Paglingon niya, nakita niya ang isang lalaking nakaitim, nakasumbrero, at tahimik na lumalapit sa kanya. Halos mahipan ang kanyang kaluluwa sa takot, at sa sobrang gulat, nalaglag ang kanyang keycard sa