บททั้งหมดของ Phantom Syndicate: Undercover Wife to the Mafia Trillionaire: บทที่ 351 - บทที่ 360

3rd Person's Point of View*Sa opisina ni Leo, nandidito sila Leonid ngayon para hanapin ang vault na matagal nang tinatago ni Marco. Plano nilang dalhin ang bagay na 'yun paalis sa bansang ito. Dahil ito lamang ang kaisang isa na hinabilin ni Marco sa anak nito at naniniwala sila na isa itong impirtanteng bagay na 'di dapat malabas sa publiko."Boss, sigurado ka bang nandidito talaga ang vault na 'yun? Sa opisina ni Marco?" "Nandidito ang bagay na 'yun. Hanapin n'yo lang baka may mga secret passage pa r'yan."Napahawak na lang sa ulo si Leonid habang nakatingin sa paligid. Akala lang n'ya na madali lang mahanap ang bagay na 'yun. Mukhang ang huling naisip na lang n'ya ay si Aldren. Ang anak ni Marco. Ito ang natatanging sagot sa lahat ng katanungan n'ya ngayon at nasa isipan n'ya na baka nasa kanya 'rin ang susi na hawak nito."Locate that brat.""Eh? Sinong brat, sir? Si young master po ba?"Napakunot naman ang noo ni Leonid at binatukan ang isang tauhan n'ya."Si Aldren ang mean

3rd Person's Point of View* Dahan-dahan na napamulat si Aldren at agad n'yang nakita ang buong lugar na nasa bahay s'ya noon. Bahay nila nung bata pa lang s'ya kung saan masaya pa ang pamilya n'ya. "Anong ginagawa ko dito?" mahinang ani n'ya. Naalala n'ya na pumasok sa bagong bahay nila ang mga tauhan ni Leonid. Biglang nakaramdam s'ya ng footsteps na kinatingin n'ya sa likod at dahan-dahan n'yang nakita ang isang lalaki na kinatayo n'ya sa sofa at agad napaatras. "Sino ka? Papatayin mo ba ako?" Madilim ang lugar at hindi n'ya masayadong maaninag ang mukha ng lalaking nasa harapan n'ya. Lumakad ulit ito hanggang sa maaninag na n'ya ang buong mukha ng lalaki. Nanlalaki ang mga mata n'ya habang nakatingin sa lalaki. Kamukha ito ni Leo... pero hindi nito kaparehas ng awra. "S-Sino ka?" Parang kumurot ang puso n'ya nang maisip kung sino ang taong nasa harapan n'ya ngayon. Ngumiti ito sa kanya. "Alam mo na kung ano ang sinasabi ng puso mo na kung sino ako na nak

3rd Person's Point of View*Nakarating sa Italy si Marco sa pamamagitan ng katauhan ni Leo. Gamit ang technology na kagamitan nito bilang agent ay nalaman agad nito kung saan naka-locate ang empire ng mafia.Nakahawak s'ya sa isang papel habang naglalakad. Hinahanap n'ya kung saan matatagpuan ang isang bar na isa sa konektado sa mafia empire.Hanggang sa mapahinto s'ya nang makita n'ya ang isang lugar."Mukhang ito na ang hinahanap ko."Sa isang eskinita lang pala n'ya makikita ang bar na 'yun. Hindi agad makikita dahil maliit lang ang daanan at sa unahan naman ay makikita mo ang mga magagandang sasakyan na mukhang mas mayaman pa sa kanya ang may-ari.Napalunok naman s'ya at lumakad papasok. Dahan-dahan naman n'yang binuksan ang pintuan at agad bumungad sa kanya ang isang magandang bar at maraming mga nag-iinuman doon. Lumapit s'ya sa isang bartender at inalala n'ya ang sinabi ng isang kasamahan na nakapasok na dito noon dahil sa isang mission. "Cosa desidera da bere, sire?"Tinatan

3rd Person's Point of View*Nakayuko naman si Aldren habang nakikinig sa ama nito. Nakaplano na pala ang lahat at hindi pa nila sinasabi sa lahat."Kung ganun bakit tahimik pa rin si Mr. Muller?""Lihim siyang gumagalaw. At hinuhuli ang bait sa sarili niyang pamamaraan."Nagulat naman si Aldren sa sinabi nito."Ang unang ginawa pa niya ay inilagay sa ligtas ang asawa niya at ang pamilya nito bago ito gagalaw.""How about Astraea? May alam ba siya sa nangyayari?""Hindi ko alam kung sinabi ba niya o hindi. Hayaan na lang natin sila alam na nila ang gagawin at baka tayo pa ang makakasira sa plano nila."Dahan-dahan naman itong napatango."Ang importante ay nandidito na kayo sa tabi ko.""How about the vault?""Hayaan mo na ang vault dahil wala naman talagang laman ang vault na nasa opisina. Ang susi na hawak mo ay nandidito ang vault nun.""Don't tell me ang laman ng vault na nandidito ngayon ay ang mga ebidensya na makakabagsak kay Leonid."Dahan-dahan namang napatango si Marco."Kung

Geraldine's Point of View* Makalipas ang ilang buwan at hindi pa namin sinabi ang tungkol sa baby namin ni Mike. Kaarawan ko ngayon. Yung totoong birthday ko at tamang tama na 6 months na ang baby sa tiyan ko. At maski ako hindi ko alam kung ano ang kasarian ng baby namin. At maski si Mike. Nakatingin ako kay Mike na nasa gilid ko na pinaglalaruan ang kamay ko habang nakaupo kami sa sofa. "Hubby, kailangan na nating pumunta sa venue. Anong oras na oh." Tiningnan ko ang relo na nasa wrist ko. Malapit na nga ang oras! Naramdaman ko ang kamay ni Mike na nasa tiyan ko na at hinimas niya iyon. Siya talaga ang pinaka-excited na malaman kung ano ang kasarian ng anak namin. "Hubby, anong gusto mo, girl o boy?" "Mababae man o malalaki ay mamahalin ko sila ng buong buo. Right, baby?" Mahina na lang akong napatawa dahil kinausap niya pa ang baby sa tiyan ko. Di ako makapaniwala na nakarating na kami sa position namin ngayon. Nalaman ko rin na may kinalaman si Mike sa mga planong