Semua Bab วันไนต์ ไม่ไร้รัก: Bab 31 - Bab 40

เรือนร่างบอบบางขยับหันหน้าหาชายหนุ่ม ขาเรียวกางออกคร่อมหน้าตักแกร่ง มือเล็กที่จับแก่นเนื้อลำใหญ่อยู่ขยับรูดขึ้นลงเป็นจังหวะ เธอโน้มตัวไปข้างหน้า ใบหน้าหวานยื่นเข้าไปใกล้เขา ดวงตาสองคู่สบกัน ริมฝีปากนุ่มเป็นฝ่ายแนบลงไปก่อนจนชยกรที่เป็นฝ่ายรับคำรามพอใจลิ้นเรียวไล่ต้อนให้เขาเผยอริมฝีปากให้เธอเข้าไปทักทายลิ้นหนาเล่น เขาตอบกลับเธออย่างอ่อนหวานจนหญิงสาวรู้สึกได้มือหนาเคลื่อนมากอบกุมดอกบัวดอกใหญ่คู่สวย บีบเคล้นทักทายมันเล่น มืออีกข้างแตะกลีบดอกไม้อวบอูมด้านล่างแหวกมันให้แยกออกจากกัน ก่อนจะสอดนิ้วยาวเข้าไปทักทายข้างในหญิงสาวแยกเรียวขาออกจากกันอำนวยความสะดวกให้เขาโดยอัตโนมัติ เรียกเสียงครางในลำคอหนาด้วยความพอใจ ใบหน้าหวานซบลงกับบ่ากว้าง เมื่อเขาขยับนิ้วเข้าออกในร่องรักของเธอเนิบนาบ ปลายนิ้วโป้งบนคลึงเม็ดเกสรอย่างปลุกเร้าเมื่อเห็นว่าอารมณ์คนตัวเล็กเริ่มได้ที่ เขาก็จับเอวบางยกร่างเธอขึ้นแล้วกดลงครอบครองลำเอ็นใหญ่ลงจนสุดในคราวเดียว“อ๊ายยยยย”หญิงสาวหวีดร้องลั่นห้องน้ำ แม้แต่ตัวเขาเองยังต้องกัดฟันกรอดกับความแน่น จนตัวเองก็ทรมานไม่ต่างจากคนด้านบนฝ่ามือใหญ่โอบแผ่นหลังบางให้หงายตัวไปข้างหลัง ร่า

หลายวันต่อมา‘ชมพู แกจะไปกี่โมง’“น่าจะไปก่อนเวลา”‘โอเค ไปถึงแล้วโทรหาฉันด้วยนะ’“ตามนั้น”วันนี้หญิงสาวมีไปงานเลี้ยงรุ่นโรงเรียนสมัยมัธยมที่โรงเรียนจัดงานคืนสู่เหย้า และนี่จะเป็นครั้งแรกที่เธอจะได้กลับไป นับตั้งแต่เรียนจบมัธยมมา หญิงสาวไม่เคยได้กลับไปที่โรงเรียนอีกเลยวันนี้หญิงสาวลางานครึ่งวันเพื่อกลับมาเตรียมตัวที่คอนโด ชยกรเองก็จะตามไปกับเธอด้วย แต่คงตามไปทีหลังเพราะเขามีผ่าตัดคนไข้ที่เขาเป็นหมอเจ้าของไข้อยู่“ชุดไหนดี”เสียงหวานใสพึมพำกับตัวเองเบาๆ Theme ในวันนี้คือราตรีแห่งเทพนิยาย ซึ่งเธอกับชยกรนัดกันใส่ชุดเจ้าหญิงเจ้าชาย ชมพูแพรเลือกใส่ชุดราตรีกระโปรงทรงสุ่มสีชมพูอ่อน และดูทรงผมไว้ว่าจะถักเปียแซมด้วยดอกไม้ดอกเล็ก ส่วนชยกรเลือกที่จะใส่สูทไป แต่ถึงแม้เขาจะไม่ได้แต่งอะไรมากมาย แค่เพียงหน้าตาบวกกับชุดสูทก็เพียงพอแล้วสำหรับเขาหญิงสาวกลับคอนโดมาอาบน้ำเตรียมตัว ก่อนที่จะหยิบเสื้อผ้าที่เตรียมเอาไว้แล้วไปที่รถ เธอนัดช่างแต่งหน้าเอาไว้ จึงต้องออกไปที่ร้านก่อนเวลาจนเมื่อแต่งหน้าแต่งตัวเสร็จก็บ่ายแก่ จึงต้องรีบออกไป เพราะกว่าจะไปถึงที่โรงเรียนเก่าก็ต้องฝ่าด่านรถติดอีกหลายชั่วโมง“ชมพูม

“วันนี้วันที่ 1 ต้นหอมมาเริ่มงานวันนี้วันแรกใช่ไหมคะ” ชมพูแพรถามขึ้นมาขณะที่กำลังนั่งอยู่บนรถที่ชยกรขับไปโรงพยาบาล“คงงั้นมั้งคะ พนักงานทุกคนที่เข้าใหม่เริ่มงานวันที่ 1 ทั้งหมด” ชายหนุ่มบอกโดยไม่ได้คิดอะไร เพราะเขากำลังใช้สมาธิในการขับรถ“ถ้าอย่างนั้นวันนี้ชมพูก็อาจจะได้เจอน่ะสิคะ”“ก็ถ้าชมพูลงไปชั้นล่างเพ่อไปหาซื้อขนมตามปกติก็คงเจอค่ะ”“น่าสนใจจัง”“หืม.....”ชายหนุ่มเลิกคิ้วแล้วหันไปมองคนตัวเล็กระหว่างที่รถกำลังติดไฟแดงที่สี่แยกก่อนถึงโรงพยาบาล เขาเดาไม่ออกว่าเธอคิดจะทำอะไร“ไม่มีอะไรค่ะ” ชมพูแพรยิ้มหวานแล้วทำหน้าเฉย“จะทำอะไรก็ระวังตัวด้วยนะคะ”“รับทราบค่ะ”ชยกรหันมาสนใจกับบนท้องถนนต่อเมื่อสัญญาณไฟจราจรเปลี่ยนเป็นสีเขียว จนเมื่อมาถึงโรงพยาบาลและรถถูกจอดเข้าที่เรียบร้อย ชมพูแพรก็แยกกับเขาเพื่อลงไปซื้อขนมกับเครื่องดื่มเหมือนเช่นทุกครั้งที่เธอมา แต่ต่างกันตรงที่ว่าตอนนี้เจ้าหน้าที่และบุคลากรในโรงพยาบาลทุกคนรู้กันหมดแล้วว่าเธอคือแฟนสาวที่กำลังจะแต่งงานของชยกร ลูกชายคนเดียวของเจ้าของโรงพยาบาลแห่งนี้ และเป็นคนที่ชัชชาติรักและยอมรับอีกด้วยคนตัวเล็กเดินออกไปซื้อขนมและเครื่องดื่มจนเต็มสองม

“พี่หนึ่ง นั่นพินนี่กับเบน”เมื่อมาถึงที่ผับ คนตัวเล็กก็กวาดตามองไปทั่วตามปกติวิสัย พลันเห็นร่างสองคนที่คุ้นตานั่งอยู่หน้าเคาน์เตอร์บาร์ก็สะกิดบอกคนข้างๆที่ไม่ได้สนใจรอบตัว“จะไปอยู่กับสองคนนั้นไหมล่ะ พี่ขึ้นไปทำงานไม่นาน เดี๋ยวลงมารวมตัว”“ได้ค่ะ”ชยกรพยักหน้ารับ เขาโอบเอวเล็กเดินไปส่งเธอที่หน้าเคาน์เตอร์บาร์ ก่อนที่จะพูดคุยกับเบนและพศินสักพักแล้วกลับขึ้นห้องทำงานไป ชมพูแพรยืนรอจนร่างสูงเดินลับสายตาไปก็เดินไปนั่งลงข้างพศินพร้อมกับแตะบ่าทักทาย“มาไม่เห็นบอกเลย” คนตัวเล็กทักเพื่อนอย่างหมั่นไส้“ฉันไม่ได้มาหาหล่อนย่ะ ฉันมาหาผัวฉัน” พศินตอบพร้อมกับควงแขนเบน“ย่ะ แม่คุณ” ชมพูแพรเบะปากใส่เบน ก่อนจะยิ้มทักทายบาร์เทนเดอร์หนุ่มหล่อ ลูกน้องของชยกร“สวัสดีครับคุณชมพู”“สวัสดีค่ะคุณพัตเตอร์”“ดื่มอะไรดีครับวันนี้”“อะไรก็ได้ จัดมาเลยค่ะ”“จัดให้ครับผม”ชมพูแพรนั่งมองพัตเตอร์ชงเครื่องดื่มให้เธอด้วยความสนใจ พัตเตอร์เป็นบาร์เทนเดอร์ที่พ่วงตำแหน่งผู้ช่วยให้กับชยกรด้วย เขาคอยเป็นหูเป็นตาให้กับชายหนุ่มยามที่มีอะไรหเกิดขึ้นที่ผับในเวลาที่ชยกรไม่อยู่“ได้แล้วครับ วันนี้ผมชงสูตรใหม่ให้ ยังไม่ได้ลงขาย ลอง

“จะตี 1 แล้วค่ะคนสวย ไปนอนได้แล้วนะคะ”“ไม่ไปค่ะ”“ดึกแล้วนะ”“พรุ่งนี้วันหยุดนะคะ”“ตามใจค่ะ”ชมพูแพรนอนเล่นโดยไม่สนใจเขาอีก ส่วนชายหนุ่มเองก็พุ่งความสนใจไปที่หน้าจอของตัวเองเช่นกัน บรรยากาศในห้องจึงตกอยู่ท่ามกลางความเงียบสนิทเกือบชั่วโมง กว่าที่ร่างสูงจะวางแท็บเล็ตในมือลงบนโต๊ะ ดวงตาคมมองร่างกายบอบบางที่นอนหนุนตักเขาอยู่ พลันสิ่งที่ควรจะหลับก็ดันตื่นขึ้นมา“ชมพู”“คะ”“พี่ตื่นแล้วค่ะ”“คะ?.....อ๋อ” คนตัวเล็กขยับลุกขึ้นนั่งเมื่อรู้สึกว่าข้างแก้มของเธอกำลังถูกอะไรบางอย่างดันอยู่“จัดการให้หน่อยค่ะ”“แต่ชมพูไม่หิวนี่คะ”“ชมพูไม่หิว แต่พี่หิว จะไม่สงสารพี่หน่อยเหรอคะ มันตื่นแล้วนะคะ”“เอาแต่ใจจังเลยค่ะ”“นะคะ”หญิงสาวอมยิ้ม เธอไม่ได้ตอบอะไร แต่ขยับตัวลงไปนั่งคุกเข่าที่พื้นอยู่ตรงกลางหว่างขอของเขา โดยที่ร่างสูงก็ช่วยเธอด้วยกายขยับตัวลุกขึ้นแล้วถอดกางเกงนอนของตัวเองเหวี่ยงออกไปชมพูแพรรอจนเขานั่งลงบนโซฟาเรียบร้อย ดวงตากลมโตเหลือบมองใบหน้าหล่อเหลา มือเล็กกอบกุมลำเนื้อแข็งที่กำลังตั้งชันเอาไว้แล้วรูดมันขึ้นลงเป็นจังหวะ ก่อนจะขยับให้มันเข้าไปในปาก มันเข้าไปได้แค่เพียงส่วนหัวจนเธอต้องโน้มตัว