บททั้งหมดของ My Fiancé Cheated on Me so I Flirt with his Bestfriend: บทที่ 11 - บทที่ 20

Pabagsak na nahiga si Sabrina sa kanyang kama nang marating ang kanyang silid. Buong araw siyang nasa ospital dahil nadulas sa hagdan si Aling Milagros at kinailangan ng agarang lunas. Walang bakanteng kama sa silid kung saan naroroon si Mang Arnulfo kaya sa ward muna inilagay si Aling Milagros. Sabrina was so exhausted running up and down to look after her parents in turns. Wala siyang maayos na tulog at iniyak na lamang ang sobrang pagod at isiping paubos na ang gamot ng kanyang ama. Hindi na niya alam ang gagawin para muling makakuha ng gamot. Si Adrian lamang ang tanging pag-asa para matugunan ang pangangailangan ng ama sa gamot. Kinuha niya ang mobile phone at nag-send ng mensahe kay Adrian. Pero biglang nalaglag ang kanyang balikat nang hindi na niya magawang mag-send ng message dahil naka-block na siya sa binata. “Alex?” Tugon niya nang sa gitna ng hindi matawarang pag-iisip kung paanong makakuhang muli ng gamot kay Adrian nang tumawag ang kaibigan. “Ready ka na ba para

“He is so fast!”Biglang dumilim ang mukha ni Adrian na nakakubli sa likod ng mayayabong na halaman sa kabila lamang kung saan nakaupo sina Sabrina at Alex. Patapos na ang event kaya hindi na gaanong maingay ang tugtugan kaya dinig na dinig niya ang usapan ng dalawa. “What do you mean by ‘he is so fast’?“Basta mabilis. . .kaya parang ang useless.”“Useless? Gwapo siya, matangkad, may trabaho, paanong naging useless?” Magkasalubong ang kilay na tanong ni Alex kay Sabrina. Natahimik saglit si Sabrina nang inulit ni Alex ang kanyang sinabi. That’s not what she meant, baka iba ang pagkakaunawa ng kaibigan niya. “I mean, mabilis sa kama.” Napahagikhik pang wika ni Sabrina. Si Adrian naman sa oras na ‘yon ay umalis na sa pinagkukublihan kaya hindi na narinig ang mga huling sinabi ng dalaga. Ayaw niyang dumalo sa mga ganoong okasyon pero dahil kabilang siya sa sirkulasyon ng mga alta, kinakailangan niyang dumalo. Pagkatapos ng program para sa debutante at ilang serve ng alak, naisipan n

Lumipas ang ilang araw pagkatapos ng huling pagkikita nina Sabrina at Adrian, hindi na muli pang nagkita o nagkausap pa ang dalawa dahil naka-block pa rin ito sa social media ng binata. Sabrina was resting in her bedroom when she received a message from the hospital. “Miss Altamirano, your father’s condition is deteriorating. Kung hindi ito maagapan, I’m sorry to say pero wala na kaming magagawa. You know this—” Walang paalam na ini-OFF ni Sabrina ang telepono at dali-daling inayos ang sarili para pumunta ng hospital. Puno ng kaba at mangiyak-ngiyak siyang bumaba ng taxi pagdating ng hospital. Muntik na niyang makalimutang ibigay ang pamasahe sa sobrang pagmamadali. Pagkatapos itong iabot sa driver ay lakad-takbo siyang pumasok ng hospital deretso sa intersive care unit kung saan naroroon si Mang Arnulfo. Pagliko niya sa pasilyo patungong ICU, nakita niyang lumabas ang isang attendant nurse bitbit ang ilang aparatu sa kamay nito. Lalo siyang binundol ng kaba at binilisan ang pag

Umaambon nang dumating si Adrian sa harap ng kanyang bahay. Sa labas niya lamang ipinarada ang sasakyan dahil safe naman at nasa loob ng isang ekslusibong subdibisyon siya nakatira. Malamig ang simoy ng hangin kaya napahigpit siya ng hawak sa suot na jacket at tinungo na ang gate. Ilang hakbang bago niya marating ang gate ay napatigil si Adrian. Napansin niyang may tao sa tabi ng gate, nakayukyok ito sa isang sulok sa pagitan ng gate at pader. Nakadantay ang noo nito sa yakap-yakap na tuhod. “Sabrina?” Mahinang usal ni Adrian na humakbang papalapit sa pamilyar na pigura. Nakumpirma niyang si Sabrina ito nang tumapat siya sa dalaga. Sinipa niya nang bahagya sa bahaging paa ang dalaga para magising ito. Kitang-kita niyang nanginginig ito sa ginaw ng magkahalong ginaw ng kalaliman ng gabi at basang damit dulot ng ambon. “Sabrina!” May inis na tawag niya dito sabay mahinang sinipa ulit ito sa paa para magising kung talagang nakatulog ito. Dahan-dahang umangat ang ulo ng dalaga par

Ilang buwan ang nakalipas, patuloy si Sabrina sa kanyang trabaho. Laging nakaalalay si Alex sa kanya kagaya ng nakagawian nilang dalawa. Simula nang pinutol niya ang ugnayan kay Adrian, bumuhos ang biyaya kay Sabrina. She was promoted in her job, given a salary increment and was able to buy a car. Higit sa lahat naging maayos na ang kalagayan ng kanyang ama at mailalabas na ito sa ospital. Malaki ang naitulong ng mga gamot na ibinigay ni Adrian sa mabilisang paggaling ng kanyang ama. Kailangan pa rin nitong ipagpatuloy ang pag-inom ng gamot pero hindi na nababahala pa si Sabrina dahil tama si Alex, hindi lang si Adrian ang makakatulong sa kanya para makahanap ng gamot para sa ama. May mga bansang may availability na ang gamot at marami na rin silang sources or connection para makabili nito. Ipinangako na rin niya sa sarili na hindi na lalapit pa kay Adrian. “Hoy, why are you spacing out?” Unrag ni Alex kay Sabrina nang maabutan siya nitong nakasandal sa kanyang sasakyan. “Wala! Naii