All Chapters of อุ้มรักท่านประธาน: Chapter 31 - Chapter 40

โรเจอร์พาใบข้าวออกมาซื้อข้าวของเครื่องใช้ส่วนตัวในวันหยุด ตั้งแต่แตกเนื้อหนุ่มมา บอสหนุ่มไม่เคยทำแบบนี้กับใคร ไม่เคยพาใครมาเดินซื้อของ เพราะทุกครั้งจะสั่งให้เจคจัดการให้พวกหล่อนตลอด แต่กับใบข้าว เขาอยากมีช่วงเวลาดีๆ แบบนี้กับสาวน้อย “เอารองเท้าอีกคู่ไหมเดซี่” เมื่อเดินผ่านร้านรองเท้า เขาจึงถามเธอ “แต่คุณซื้อให้ฉันแล้วนะคะบอสเมื่อกี้” “แต่ผมอยากซื้อให้คุณอีกนี่” “แล้วคุณจะถามฉันทำไมคะ ในเมื่อคุณอยากจะซื้อให้ฉัน” “ไปดูกันเถอะ เอามา ฉันช่วยถือ” แล้วเขาก็แย่งถุงกระดาษสี่ห้าถุงที่เขาเป็นคนซื้อให้เธอมาถือเอง อีกมือที่ว่างก็คว้าจับมือเล็กพาเดินเข้าไปในร้านรองเท้า แคทเธอรีนกับโรเบิร์ตบินกลับก่อนกำหนดที่เคยแพลนไว้ พอมาถึงก็ให้คนขับรถพามาหาลูกชายที่อพาร์ทเม้นท์ส่วนตัวก่อน ซึ่งทั้งสองก็ไม่ได้มาตามลำพัง แต่พาหญิงสาวผมบลอนด์ทองกลับมาด้วย “โรเบิร์ต ทำไมลูกชายคุณไม่อยู่บ้าน วันนี้วันหยุดไม่ใช่เหรอ”เมื่อรถมาจอดที่หน้าอพาร์ทเม้นท์ของลูกชาย นางก็ถามสามีเมื่อมองเข้าไปในอพาร์ทเม้นท์ไม่เห็นรถของโรเจอร์จอดอยู่ “ไม่รู้สิแคทเธอรีน” ผู้เป็นสามีตอบเสียงเ

“แคทเธอรีน คุณทำแบบนี้ไม่ปรึกษาโรเจอร์ก่อนเหรอ” โรเบิร์ตถามภรรยาเมื่อเหลือกันสองคน “คุณพูดเหมือนไม่รู้ว่าตอนนี้โรเจอร์คิดยังไงกับผู้หญิงเอเชียนั่นงั้นแหละ ลูกสะใภ้ของฉันต้องเป็นหนูชาลีน ลูกสาวของเพื่อนฉันเท่านั้นโรเบิร์ต” นางตอบสามีกลับ “ถ้าโรเจอร์กลับมาไม่เจอหนูคนนั้นล่ะ” “ให้มันรู้ไปว่าโรเจอร์จะกล้าขัดคำสั่งแคทเธอรีน” นางเอ่ยอย่างเด็ดเดี่ยว เฮ้อ! คนเป็นสามีได้แต่ถอนหายใจให้กับความดื้อรั้นของภรรยาที่โรเจอร์ถอดแบบมาจากแคทเธอรีนไม่มีขาดตกบกพร่องแม้แต่น้อยในเรื่องนิสัยดื้อรั้นเอาแต่ใจ เมื่อถูกไล่ออก เธอก็ไม่คิดจะอยู่ที่กรุงโคเปนเฮเกนต่อ ใบข้าวนั่งรถแท็กซี่มายังสนามบินเพื่อจองตั๋วกลับประเทศไทย และโชคดีที่ได้ตั๋วพอดีและเป็นเที่ยวบินรอบบ่ายโมง ซึ่งก็เหลือเวลาอีกแค่สองชั่วโมงเท่านั้นจะได้ขึ้นเครื่อง เธอยกมือปาดเช็ดน้ำตาตัวเองที่หยดลงตั๋วเครื่องบินในมือตัวเองแล้วคิดถึงใครบางคนที่ตนเองกำลังจะจากเขาไป แม้แต่คำพูดบอกลาสักคำ เธอก็ไม่ได้พูดกับเขา “ลาก่อนโรเจอร์” โรเจอร์พาชาลีนกลับมาก็ถามหาใบข้าวกับแม่ของตนเอง เมื่อกลับมาได้พักใหญ่แล้วยังไม่เ

วันแรกที่เดินทางมาถึงเมืองไทย ใบข้าวได้ไปขอพักอาศัยกับอาจารย์แม่ที่บ้านเด็กกำพร้าที่ตนเองโตมาหนึ่งคืน ก่อนจะได้ห้องพักเป็นห้องเช่ารายเดือน เดือนละสองพันสองร้อยบาท เป็นห้องพัดลม และได้เข้าทำงานที่กรมสรรพากรแห่งหนึ่งของเขตในกรุงเทพฯ ตอนนี้ได้เริ่มทำงานชดใช้ทุนได้เดือนครึ่งแล้ว “แม่จะเก็บเงินไว้เลี้ยงหนูนะลูก หนูไม่มีพ่อ แต่ยังมีแม่นะลูก” เพราะประจำเดือนไม่มาจึงได้ไปตรวจที่โรงพยาบาล จึงได้รู้ว่าตอนนี้ตัวเองกำลังเป็นคุณแม่ ลูกน้อยในท้องอายุได้เก้าสัปดาห์แล้ว สองเดือนแล้วที่กลับมาอยู่เมืองไทย ไม่มีวันไหนไม่คิดถึงบอสเอาแต่ใจ แต่เมื่อเส้นทางของเธอและเขามันต่างกัน ป่านนี้โรเจอร์คงแต่งงานกับผู้หญิงที่เหมาะสมกับเขาแล้ว เขาคงลืมเธอไปแล้วแน่นอน มือน้อยลูบท้องเล็กตัวเองที่อีกไม่นานจะพองโตเมื่อหนูน้อยอายุครรภ์มากขึ้น “วันนี้วันหยุด แม่จะพาหนูไปนั่งเล่นที่สวนสาธารณะนะลูก” ทุกวันเธอจะพูดคุยกับลูกน้อยในท้องที่กำลังโต ใบข้าวลุกขึ้นจากเตียงนอนเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวเพื่อจะอาบน้ำแต่งตัวออกไปข้างนอก เพราะไม่อยากอยู่ในห้องคนเดียว บางวันหยุดถ้าไม่ไปนั่งเล่นที่สวนสาธารณะก็ไปช่วยแม่ครูที่บ้า

“คุณไม่สบายรึเปล่าคะ?” เธอถามด้วยความเป็นห่วง“ไม่สบายตั้งแต่คุณไม่อยู่ด้วย กลับไปด้วยกันนะเดซี่ กลับไปอยู่กับผม ถ้าเรื่องคู่หมั้น คุณสบายใจได้เลย ผมกับชาลีนเราตกลงเป็นพี่น้องกัน ชาลีนมีคนรักแล้ว งานแต่งงานของเราสองคนไม่มีแล้ว และตอนนี้แม่ผมก็ไม่เหมือนเดิมแล้วนะ ท่านให้ผมมาตามคุณกลับและผมก็อยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีคุณ เดซี่กลับกับผมนะ ผมรู้ว่าเรื่องของเรามันอาจจะเริ่มต้นไม่ดี แต่ผมอยากบอกคุณว่า...ผม ‘รัก’ คุณเดซี่ ผมอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีคุณ”หัวใจของสาวน้อยพองโตกับคำว่า ‘รัก’ ที่เอื้อนเอ่ยออกมาจากปากหนา มันหนักแน่นและจริงใจ เธอสัมผัสได้จากดวงตาสีสนิมเข้มเด็ดเดี่ยวที่มองจ้องเธอในตอนนี้ แต่ก็ยังสงสัยว่าทำไมเขาเพิ่งมาตามเธอตอนนี้“แล้วทำไมเพิ่งมาตามฉันตอนนี้คะ”“ที่บริษัทของผมมีปัญหาเลยทำให้ผมมาหาคุณไม่ได้ในทันที ตอนนี้ก็ยังมีปัญหาอยู่ แต่ก็คลี่คลายไปได้มากแล้ว ผมฝากเจคดูแลงานแทนผมแล้วผมก็มาตามคุณนี่แหละเบบี้ กลับไปอยู่ด้วยกันนะ ผม ‘รัก’ คุณเดซี่”“ฉันยังต้องทำงานใช้ทุนของรัฐอยู่ค่ะโรเจอร์ ฉันไป...”“ชูว์...คุณลืมไปแล้วเหรอว่าผมเป็นใคร เรื่องใช้ทุนคืนรัฐ ผมจัดการให้คุณได้เดซี่ คุณเถอะกลับไปกับผมได

“เพราะคุณเป็นสาวเอเชียที่น่ารักยังไงล่ะ ผมและพ่อกับแม่ถึงรักและหลงคุณเบบี้ นอนกันเถอะดึกแล้ว” แล้วเขาก็ลุกขึ้นหยิบหนังสือในมือภรรยาไปวางไว้ที่โต๊ะข้างหัวเตียงพร้อมกับหยิบรีโมทควบคุมระบบไฟฟ้าในห้องให้ปิดไฟให้ห้อง “ผมรักคุณเบบี้ คืนนี้ขอนะ เพราะถ้าคุณคลอดลูก ผมก็คงต้องหิ้วท้องรออีกสองเดือนหรือสามเดือนเพื่อให้แผลคุณหาย” “แล้วฉันขัดใจคุณได้ด้วยเหรอโรเจอร์” เธอนอนตะแคงแล้วสามีก็นอนเบียดด้านหลังพร้อมถลกถอดชุดนอนตัวยาวของเธอออกและเขาก็ถอดกางเกงออก “อ่ะ...อื้อ” ไม่ต้องลีลาเยอะ เมื่อใจประสานกันร่างกายก็คุ้นเคยกัน เมื่อปลดเปลื้องเปลือยกันทั้งสองฝ่าย โรเจอร์ก็กดแนบแก่นกายอุ่นร้อนที่พร้อมท่ารอสอดแทรกในกายของภรรยาตลอดเวลาเข้าไปแนบชิดบดเบียดเสียดสีในร่างน้อยที่คับแน่นของใบข้าว “อ่า...โรเจอร์” “ผมรู้ว่าคุณอึดอัดเดซี่ และผมกำลังจะขยับ”เขาพูดพร้อมกับขบเม้มหัวไหล่เปลือยพร้อมกับเคลื่อนปลายจมูกมาถูไถคลอเคลียซอกคอระหงของภรรยาคนสวยของตัวเอง แม้ว่าตอนนี้ใบข้าวจะอวบอิ่ม แต่สำหรับเขามันยั่วยวนมาก เอวหนาเคลื่อนไหวจังหวะในความมืดบดแนบกระแทกลูกช้าๆ เป็นจังหวะเพื่อไม่ให้กระทบกร