All Chapters of อุ้มรักท่านประธาน: Chapter 51 - Chapter 59

       มะลิที่นั่งกับพี่สะใภ้ลำพังในห้องนั่งเล่น พ่อกับพี่ชายไปคุยกันในห้องทำงาน ส่วนแม่ไปเข้าครัวดูแลเรื่องมื้อเย็นวันนี้       “พี่โรมรังแกอะไรพี่สะใภ้รึเปล่าคะ ทำไมสีหน้าไม่ดีแบบนี้คะ” สองตาที่แดงก่ำของพี่สะใภ้ทำให้มะลิอยากรู้จึงขยับมานั่งข้างๆ พร้อมซักถาม       “ผู้หญิงคนนั้นกลับมาแล้วนะมะลิ” ฝนบอกน้องสามี       “ผู้หญิงคนนั้น คนไหนคะพี่ฝน?” มะลิถามพร้อมขมวดคิ้วครุ่นนคิด แต่คิดเท่าไหร่ก็คิดไม่ออกว่าพี่สะใภ้หมายถึงใคร       “แฟนของพี่โรมค่ะ พี่ไม่รู้เธอชื่ออะไร” ฝนบอก       “พี่แพรน่ะเหรอคะ แล้วเกี่ยวอะไรกับพี่ฝนกับพี่โรมคะ ตอนนี้พี่สองคนก็แต่งงานกัน เธอกลับมาก็ใช่จะมีที่ยืนนี่คะ” มะลิเอ่ยอย่างไม่เข้าใจ       “ทำไมจะไม่มีที่ยืนคะ ในเมื่อเขายืนใน

หล่อนกลับมาเมืองไทยได้สองอาทิตย์ แต่แฟนหนุ่มไม่ค่อยสนใจ ไม่มาค้างด้วยสักคืน ไม่อยากคิดไปเองว่าเขาทำตัวห่างเหิน เขาเปลี่ยนไป แล้วทำไมเขาถึงไม่มาค้างด้วยล่ะ ทำไมเขาชอบอ้างนั่นนี่ตลอด พอไปหาที่บริษัทก็ถูกมองด้วยสายตาแปลกๆ จากพนักงานที่บริษัทของเขา       “พี่โรมขา วันนี้มาค้างกับแพรนะคะ”       มุมปากหนายกยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะตอบแฟนสาวที่เดินควงแขนตัวเอง ตั้งแต่กลับมาเจ้าหล่อนพยายามชักชวนให้ไปค้างด้วยทุกวัน แต่เขาก็ปฏิเสธ รอดมาได้ทุกครั้ง และวันนี้ก็เช่นกัน เขาจะทิ้งคนท้องแก่ใกล้คลอดไปอยู่กับผู้หญิงทรยศคนนี้ได้ยังไงกัน       “เดี๋ยวตอนเย็นพี่บอกอีกทีนะ ตอนนี้เราไปชอปปิงกันดีกว่า นั่นแบรนด์ที่แพรชอบนี่” โรมมองไปทางร้านเสื้อผ้าแบรนด์เนมหรูที่อยู่ตรงหน้า       “พี่โรมซื้อให้แพรนะคะ”       “แน่นอน พี่จ่ายให้ แพรอยากได้ชุดไหน ราคาเท่าไหร่ก็เลือกได้ตา

ตอนนี้เธอรู้แล้วว่าเขาต้องการแก้แค้นแฟนเก่าของเขา ฝนมองดูหน้าของคนที่นอนข้างตนเองแล้วก็ขยับพลิกตัวนอนหันหลังให้คนตัวโตแล้วปล่อยเสียงสะอื้นไห้ออกมาเบาๆ ส่วนคนที่หลับสนิทก็ขยับตัวเคลื่อนไหวตามสวมกอดเธอจากด้านหลังเหมือนทุกครั้งที่เธอขยับหนี เขาจะขยับตามมากอดเสมอ        อุแว้! อุแว้! อุแว้!       บ้านสหทรัพย์มีเสียงเด็กดังทุกวัน และทำให้คุณปู่ คุณย่า คุณตาและคุณอาพากันตื่นเต้นกับเสียงดังของเด็กน้อย ตอนนี้เด็กชายโอบบุญ สหทรัพย์ อายุหนึ่งเดือน คุณตาก็แวะเวียนมาหาหลานชายทุกวัน ส่วนคุณพ่อมือใหม่แทบไม่อยากไปทำงาน อยากอยู่บ้านช่วยภรรยาเลี้ยงลูกชาย วันนี้ก็กลับบ้านตั้งแต่บ่ายโมงเพื่อมาช่วยฝนเลี้ยงเจ้าตัวเล็กของตัวเอง ตอนนี้เขาดีใจมากที่ผู้หญิงที่ตนเองแต่งงานและมีลูกด้วยคือฝนไม่ใช่แพร       “ลูกร้องอีกแล้วเหรอฝน?”       “ค่ะ เดี๋ยวก็หยุดค่

ฝนมองดูลูกน้อยที่แม่สามีอุ้มออกไปเดินเล่นที่สวนนอกบ้านกับคุณอาของตนเองที่มาช่วยเลี้ยงลูกตั้งแต่ย้ายกลับมาอยู่บ้านตนเอง ส่วนพ่อตัวเองกับพ่อสามีนั้น ทั้งสองนั่งจิบชากันในห้องหนังสือ       “พี่โรมมีอะไรจะคุยกับฝนคะ ตัดสินใจได้แล้วใช่ไหมคะ” เธอถามสามีที่นั่งโซฟาในห้องนั่งเล่นตรงข้ามตนเอง       “ตัดสินใจอะไรอีก พี่บอกไปแล้วนะว่าไม่หย่า” โรมตอบเสียงหนักแน่นแล้วลุกขึ้นเดินมานั่งเบียดเธอที่นั่งโซฟาตัวเล็กอยู่       “พี่โรมจะทำอะไรคะ” เธอจะลุกหนี แต่ก็ช้ากว่าพ่อของลูก เขาตวัดกางแขนโอบกอดรั้งเธอไว้ไม่ยอมให้เธอลุกหนี       “ฝนบอกว่าชีวิตคู่เราไม่ได้เริ่มต้นจากความรัก งั้นเราก็มาทำให้มันเริ่มต้นใหม่จากความรักดีไหม”       “พี่โรมพูดอะไรคะ ฝนไม่เข้าใจ”       “พี่จะบอกว่าเรามาทำความรู้จักกันใ