บททั้งหมดของ No Longer His Submissive Wife: บทที่ 41 - บทที่ 50

Masama ang loob na napabuga ng hangin si Zylah. Kung ano man ang nangyari kay Jaxon ay siguradong kasalanan ulit nina Bryce at Jessa.At ang gagaling nila! Gagawin pa siyang tagapag-alaga ng anak para sila relax at pa-shopping-shopping lang. Yes, she knows that. Alam niya kung gaano kalakas gumasta si Jessa at paano ito paluhuan ni Bryce. Melissa told her, nakita minsan ng kaibigan niya si Bryce na pinag-shopping si Jessa. Not that she cares anymore. Wala siyang pakialam kahit ubusin ni Jessa ang pera ni Bryce, mas mabuti pa nga na makarma si Bryce at ma-bankrupt. Ang ayaw niya lang ay tawagan siya para paalagain sa anak niya habang ang mga ito ay parang mga ewan na gusto lang lagi ay ipahamak si Jaxon sa pagpapakain ng mga bawal at kapag nagkasakit ay siya na ang bahala.She sighed. She needed to be calm. Nauubos na talaga ang pasensya niya kumalma kagaya ng payo ng mga kaibigan pero… pero alam niyang iyon pa rin ang tanging dapat gawin niya.And the custody of Jaxon she wanted to

“Anong problema?” mahina ang tono ng boses na tanong ni Jessa kay Bryce. Nabutan niyang galit na galit ang anyo nito sa labas ng bahay habang hawak ang phone at may ka-chat.Pasimple niyang sinulyapan kung sino ang ka-chat ni Bryce. Agad ang pagdaan ng galit sa mga mata ni Jessa na iyong kaibigan ni Zylah na abogada pala ang ka-chat nito. Mukhang inaaway na naman ni Bryce para mapalabas si Zylah. Kung gano’n ay hindi pa rin tumitigil si Bryce na mapauwi si Zylah, bagay na dapat niyang mapigilan.“Okay ka lang ba?” nag-aalala niyang tanong kunwari kay Bryce. “Why? Ayaw pa rin ba ni Zylah bumalik dito? Siya ba ang ka-chat mo?” dagdag tanong ni Jessa. Mahina at pino ang boses ni Jessa makipag-usap kay Bryce. Tila siya isang babaeng hindi makabasag pinggan dahil kailangan niyang mapanatili ang pagiging mahinhin sa harap nito. Iyon ang laban niya kay Zylah. Alam niyang ayaw ni Bryce sa ugali ni Zylah na palaban. Laging sinasabi ni Bryce na nagbago si Zylah pagkatapos ng aksidente nito na

“Good morning, baby…” nakangiting bati ni Zylah sa batang kakadilat pa lang. Sinadya niyang hintayin magising ito para matupad ang sinabi nitong sana paggising ay naroon siya sa tabi nito at siya ang unang makita. Agad sumilay ang ngiti sa mga labi ni Raffy. Mabilis itong bumangon at niyakap siya. “Thank you, mommy… Thank you for staying here!”Gumanti ng yakap si Zylah sa bata at ramdam ang kaligayahan na idinulot niya sa puso nito. Hindi niya alam kung hanggang kailan siya kailangan ni Raffy pero habang siya pa ang gustong mommy nito ay gagawin niya ang lahat para sa ikasasaya nito. “Tara…” aya ni Zylah kay Raffy. “I will cook you breakfast. Samahan mo ako sa kitchen.”Namilog ang mga mata ni Raffy. “You will make me pancakes?” tanong nito. “I would if you want that for breakfast.”Nang bumaba na sila sa kusina ay hindi nakita ni Zylah si Austin. Nahihiya naman siyang magtanong sa mga kasambahay na nakita niyang naglilinis. “Good morning, Miss Raffy! Good morning, ma’am!” bati n

“About Raffy?” tanong ni Austin kay Zylah at diretsong nakatingin dito. “May gusto ba siyang gawin o gustong pasyalan?” Sa isip ni Austin ay baka may sinabi si Raffy na alangan si Zylah masamahan ang anak niya kaya gustong ipaalam sa kaniya. “Not that. Actually ay may concern lang ako about her…”Hindi nakaimik si Austin. Nasa mga mata niya ang pagtatanong kung ano iyon lalo na at tungkol kay Raffy diumano ang gustong ipakipag-usap sa kaniya. “What about?” tanong ni Austin.“Um… ano kasi…” Zylah awkwardly smiled. “Na—napansin ko lang kasi kanina na… na hindi pa rin pala talaga nakikipag-usap sa ‘yo si Raffy at kahit sa iba. It seems ako lang pala ang kinakausap niya…” Napasandal si Austin. Napatango. Sa tanda niya ay nabanggit na niya iyon dati kay Zylah. At iyon nga ang isa sa rason kung bakit kinausap niya ito para sa anak. Ito lang kasi talaga ang gustong kausapin ni Raffy. Ito lang ang nakikita niyang pag-asa ng anak niya para maging normal ang pakikitungo sa ibang mga tao.

Alas-kuwatro na ng hapon at ilang oras na lang ay madilim na. Nilapitan ni Zylah si Austin. Hindi na siya pwedeng magpalipas pa ng gabi sa bahay nito, nakakahiya na rito. Isa pa ay kailangan niya na rin talagang umuwi sa condo unit ni Belinda dahil mag-iimpake pa siya ng mga dadalhing damit sa probinsya. Bukas ay naisip niyang mamili na rin ng mga pasalubong para sa mga magulang niya, mga kapatid, kasama na rin ang mga asawa ng mga nito at mga anak.“Looking for me?” tanong ni Austin kay Zylah. Nagulat si Zylah sa biglang pagsulpot ni Austin sa harap niya. Muntik niya pa itong mabangga.“Oo, eh…” mahinang tugon ni Zylah nang makabawi sa pagkagulat. “Magpaalam sana ako. Okay lang naman na umuwi ako mamaya, ‘di ba? And don’t worry…” She smiled. “Papatulugin ko si Raffy bago ako umalis. Kailangan ko lang talaga na makauwi kasi gusto ko sana umuwi muna sa probinsya. Nasabi ko na rin naman ‘yon sa ‘yo nakaraan, ‘di ba?” “Yeah,” one word na sagot ni Austin sa haba ng sinabi niya. Tumango