บททั้งหมดของ No Longer His Submissive Wife: บทที่ 51 - บทที่ 60

“Sorry for not knocking…” Austin said casually. Pumasok ito at inilapag ang tray sa mesita bago muling lumabas.Ilang segundo nang nakalabas si Austin pero pulang-pula pa rin si Zylah na nakatingin sa nakapinid na pinto. Ni hindi niya magawang i-lock iyon dahil sa gulat at hiyang nararamdaman. Kung bakit ba naman kasi nakalimutan niyang isara ang pinto kanina. Nag-sorry si Austin dahil sa hindi pagkatok pero hindi naman niya pwedeng isipin na ito ang mali. May dalang tray si Austin at siguradong kanina pa nagpapabalik-balik sa kuwarto dahil nga sa nangyari sa kaniya kanina sa hagdan. Siguradong wala rin sa isip nito ang eksenang naabutan.And Austin was just concerned. Siya ang dapat nag-isip at hindi basta-basta na lang nagtanggal ng mga damit. Masyado kasi siyang nagpadala sa excitement dahil sa mga napiling damit ni Raffy sa kaniya kaya hindi na gumana ang utak niya. Napahawak si Zylah sa dibdib. Napakapa sa may kalakihan niyang hinaharap. She’s size 34-D. Feeling the awkward se

Alas-otso na ng umaga nang magising ulit si Zylah. Mabilisan siyang nag-ayos at saka lumabas ng kuwarto. Nakakahiya na tinanghali siya sa higaan dahil halos hindi pinatulog ng hiya na naramdaman sa kung anong naabutan ni Austin na ayos niya.“Good morning, Mommy!” masayang bati ni Raffy sa kaniya nang makitang pababa siya ng hagdan. “Good morning, Raffy,” bati niya rito at minadali ang pagbaba. Sa baba ay nilapitan niya ito para halikan at yakapin. Bungisngis ni Raffy ang kasunod na maririnig na nagpangiti kahit sa mga kasambahay na nakatingin sa kanila. “What about me? Wala ba akong ‘good morning, daddy’ d’yan?” tanong ni Austin na ikinatingin nina Raffy at Zylah rito. Natigilan si Zylah. Alam naman niyang gusto lang marinig ni Austin ang anak batiin ito ng good morning pero bakit pakiramdam niya ay kasama siya sa sinasabihan ni Austin ng gano’n. Pakiramdan niya tuloy ay lumalala ang imagination niya.Agad ang pamumula ni Zylah nang dumako sa kaniya ang mga tingin ni Austin. Si A

“Hey!” ani Belinda na nilakasan na ang boses para marinig ng kaibigang kanina pa tulala.Zylah blinked. Nagulat na baka may sinasabi ang kaibigan na hindi niya narinig. “What was that again?” tanong niya kay Belinda dahil wala rito ang isip niya kanina. Belinda rolled her eyes. Sinamahan niya si Zylah mag-shopping para sa pamilya nitong uuwian sa probinsya at nang maisip nilang kumain muna ay napansin niyang mas marami itong pagtingin sa kawalan kaysa pagsubong ginagawa. Kagabi nang ihatid ito ni Austin sa unit niya ay hindi na siya nagtanong pa sa naging pakikitungo ni Austin sa kaibigan habang nandoon ito sa bahay ng isa. Ramdam niya naman ang concern ni Austin kay Zylah kaya natutuwa siya na kahit paano nakahanap si Zylah ng bagong kaibigan sa katauhan ni Austin.“May sinasabi ka ba?” tanong ni Zylah kay Belinda. “Sorry…” She smiled awkwardly.“Ayaw ko lang magsalita ng kung ano pero obvious na obvious ka, Zy.” Mahina at maiksing tawa ang pinakawalan ni Belinda. “Sumama man ang l

“Okay ka lang?” tanong ni Belinda kay Zylah nang nasa loob na sila ng ibang shop. “Bagay sa mama mo ito…” Abot niya ng blusa na alam niyang paboritong kulay ng ina ng kaibigan. Sa tagal nilang magkaibigan ni Zylah ay halos magulang na rin niya ang mga magulang nito. Silang tatlo nina Melissa at Zylah ay pare-parehong sa probinsya nagmula. Si Melissa lang sa kanila ang anak-mayaman kaya normal na sa kaibigan nilang iyon ang buhay na maalwan noon pa. Siya at si Zylah ay parehong mula lang sa ordinaryong pamilya. Masasabi lang ni Belinda na mas maayos ang pamilya ni Zylah na kinalakihan dahil buo ang mga ito, hindi gaya niya na nag-iisang anak pero hiwalay ang mga magulang. Parehong may mga pamilya ng iba ang mama at papa niya kaya naiwan siyang mag-isa sa ere elementary pa lang siya. Lola niya sa ina ang nagpalaki sa kaniya na isang principal sa pampublikong paaralan. Ang lola niya rin ang dahilan kaya kahit magkakaedad lang sila nina Melissa at Zylah ay parang siya ang nakakatanda la

“Let me go, Bryce!” sigaw ni Zylah nang buhatin na siya ni Bryce papasok sa loob ng motel. Nasa bulsa ni Bryce ang mga mata niya dahil naroon ang phone niya. Hawak na niya iyon kanina nang kuhain sa kaniya ni Bryce at tapusin ang tawag kay Belinda bago isinukbit sa bulsa. “Ipapahamak mo lang si Jaxon, Zylah!” galit na sabi ni Bryce sa kaniya habang itinatali siya sa kama. “No!” hiyaw ni Zylah. Patuloy siyang pilit na lumaban hanggang itulak niya si Bryce at tumayo para takbuhin ang pinto pero agad siyang naabutan nito. “Bitiwan mo ‘ko!”Mabilis siyang binuhat ni Bryce at ibinalibag sa kama. “Makinig ka…” ani Bryce habang iniipit si Zylah para hindi na makalaban pa. “Please… makinig ka, Zylah… Luluwagan ko ang tali. Kailangan lang kitang itali para sundin ang utos ni Harry. At kapag nakuha ko na si Jaxon… ililigtas kita,” pangako niya. “No…” nanginginig sa galit na usal ni Zylah. “Pakawalan mo na ako. Hayaan mo akong gumawa ng paraan para mahanap si Jaxon. Hindi sa ganitong paraan,