บททั้งหมดของ The Tycoon's Unexpected Wife: บทที่ 171 - บทที่ 180

Maya-maya, biglang naalala ni Hillary ang isang bagay kaya nagtanong siya, “Asawa ko, yung tinamaan ng mansanas sa ulo, si Newton 'yun, 'di ba?""...Hillary, nung high school ka ba, liberal arts o science ang kinuha mo?""Ano namang kinalaman nun dito?"Umiling lang si Hugo. Mas interesado siyang malaman kung paano nakapasok sa unibersidad ang ganitong klaseng utak."Nangdaya ka ba sa entrance exam sa college?"Umiling si Hillary na parang bata at nagsalita na parang naapi, "Mahal, hindi ako nangdaya, sabi ng prof ko, makukulong daw ako pag ginawa ko 'yon."Pakiramdam ni Hugo ay masuwerte pa rin ang asawa niyang pumasa sa exam. Kung may tanong sa exam na tungkol sa common sense, malamang murahin ni Hillary ang gumawa ng exam dahil parang may bula sa utak.Hindi niya pinahihintulutan si Hillary na makialam sa paghahanap niya sa nawawala niyang kapatid dahil sa koneksyon nito kay Jeah, maaaring maging emosyonal ang pagtingin niya sa sitwasyon.Pero nakita rin niya ang komplikasyon. Kung

Sa loob ng silid-aralan, matapos ang klase, agad na iniwan ni Hillary ang lahat ng gamit at patakbong lumabas papunta sa asawa niya."Asawa ko, hindi mo ako hinatid kanina sa umaga, pero sinundo mo ako ngayon hapon. Miss na miss mo na ba ako?"Natuto si Hugo ng mga paraan ni Hillary sa paglalambing at ginamit ito sa kanya. "Kanina pa kita iniisip sa opisina, hindi ako makafocus sa mga meeting kaya maaga akong umalis para sunduin ka."Ngumiti si Hillary nang sobrang saya, halos hindi na niya maisara ang bibig sa tuwa, pero pinagsabihan pa rin niya ang asawa niya. "Asawa ko. Kailangan mong magtrabaho nang maayos. Kung iniisip mo ako buong araw, baka malugi ang kumpanya mo."Marahang tumango si Hugo at tumingin sa maliit niyang asawa. "Hindi mo man lang isinilid ang mga libro mo?""Ay, sina Jeah at Jackson na bahala ro'n."Dumating si Jeah at Jackson na may dalang mga libro. Aakmang kukunin ni Hugo ang mga ito, pero si Hillary ang agad na dumampot.Napaurong si Hugo at awkward na ibinaba

Pagkasabi niyon, tumayo si Hillary, hinawakan ang payat na braso ng kanyang asawa, at hinila ito pabalik sa opisina. Ayaw sanang pumunta ni Hillary sa silid-aklatan. Pero kung hindi siya susunod, baka sigawan siya ng asawa sa harap ng maraming tao.Mas mabuti pang isara ang pinto at hayaang pagalitan siya nito sa loob. Sa ganon, makakapagmakaawa pa siya. Sa mga oras na ito, hindi niya naramdaman na siya ay malakas o matapang.Sa mga sumunod na araw, sinusundo at hinahatid na siya ng sasakyan, at naging isang maganda at kapansin-pansing tanawin sa paaralan si Hillary. Kapag walang ginagawa, binubuklat ni Hugo ang mga libro ng kanyang asawa. Kapag napansin niyang wala ni isang guhit o doodle ng mukha niya roon, medyo naiinis siya.Ang pinaka-kakaiba ay si Jeah. Araw-araw ay pumapasok siya sa klase nang maaga at eksakto sa oras. Kapag umuuwi, minsan si Cedrick ang sumusundo sa kanya, o kaya ang ina, o kaya naman ay ang driver ng pamilya.Tinanong ni Jeah si Hillary, “Bakit parang sobrang

Nasa loob ng classroom si Jackson nang marinig niya ang ingay mula sa labas kaya dali-dali siyang lumabas upang tingnan kung ano ang nangyayari. Sina Hillary at Jeah, kapwa may dalang pagkain at inumin, ay seryosong kinakausap ang babaeng nakita nila kahapon.Nilapitan sila ni Jackson at kinuha ang ilan sa mga pagkain. "Bakit ba kayo sobrang nagagalit?"Itinuro ni Jeah ang silid-aralan. "Jackson, pumasok ka na muna."Nagulat si Jackson sa dalawa. Pinandilatan siya ni Hillary at pasigaw na sinabing, "Bumalik ka na!"Sa takot, dinala ni Jackson ang kanyang pagkain pabalik sa loob ng classroom, iniwang umiiyak ang babae sa kinatatayuan nito habang hawak pa rin ang gamot."Nababahala ako kay Jackson. Siya ang nasaktan dahil sa akin."Hindi na kinaya ni Jeah na makita ang isang babaeng wala namang kaugnayan sa kanila na umiiyak sa harapan niya, kaya naiinis na itong sumagot. "Sinabi ko na sa’yo kahapon. Ang pananakit kay Jackson ay may kinalaman sa’yo. Hindi ko ito palalampasin. Akala mo ba

Hinawakan ni Hugo ang braso ng asawa, hinila ang kanyang kamay at pinatong ito sa sugat. “Pakiramdaman mo mismo. Sa tingin mo ba bali yan?”“Ayoko! Hindi ko hahawakan ‘yan! Bastos ka talaga!”Pilit na binabawi ni Hillary ang kamay niya, pero ang nahawakan lang niya ay ang zipper ng pantalon ng asawa. Parang napatong ang kamay niya sa mainit na bagay. Agad niyang inalis ito at tiningnan nang masama si Hugo na para bang binibiro pa siya. Uminit ang dibdib niya sa inis.Nakatayo siya sa harap ni Hugo, namumula ang mukha at galit na galit. “Hugo, manyak ka! Walang hiya kang tao, kadiri ka!”Pagkasabi nun, tumakbo siya palayo, pulang-pula ang mukha. Malinaw na minumura na siya ng asawa, pero si Hugo, imbes na mainis, ngumiti pa.Ngayong gabi, handa na siyang magpaka-walanghiya!Tumakbo si Hillary pabalik sa kanilang kwarto at diretso sa banyo para maghugas ng kamay.Sa harap ng salamin, halos kulay seresa na ang kanyang mukha sa kahihiyan.Ilang saglit lang, bumukas ang pinto ng kwarto. Lum