บททั้งหมดของ I'm Crazy For You: บทที่ 81 - บทที่ 90

Nakatayo siya sa loob ng kanyang cabin, ang mga mata ay naglalaban sa tindi ng lungkot at sakit. Napadapa siya sa kama, hindi na kayang pigilan ang mga luha na patuloy na dumadaloy mula sa kanyang mga mata. Parang ang bawat patak ng luha ay may kasamang pighati na hindi kayang sukatin ng kahit anong salita."Huwag mong gawing masakit ito," ang bulong niya sa sarili, pero sa bawat pagtulo ng luha, pakiramdam niya ay may piraso ng kanyang puso na tuluyan nang nawawala. Gustong-gusto niyang isigaw ang sakit, pero hindi niya kayang gawin iyon. Masyado siyang nahihirapan. Sobrang sakit na hindi niya alam kung saan magsisimula o paano tatapusin ang lahat ng ito.Hinawakan niya ang kanyang dibdib, parang may bigat na hindi maipaliwanag. "David..." mahina niyang tinig. "Bakit mo ako iniwan? Anong ginawa ko? O baka naghihiganti ka sa akin? Nagkamali na ako ng minsan, pero inaayos kong muli ang lahat, hindi ba? Bakit hindi mo sinabi sa akin ang totoo na hindi mo pa ako napatawad? Bakit hindi m

Tahimik sa kabilang linya. Ilang segundo ang lumipas bago ito muling nagsalita."Hindi ko sinasadya, David," mahina nitong sabi. "Pero nadevelop ako kay Jal."Nanlambot ang katawan ni David. Halos hindi siya makahinga sa sakit. Jal Pereno. Ang kapitan ng Blue Ocean Cruise Ship.Matagal na niyang kinukutuban. Ramdam niya noon pa man na may pagbabago kay Cherry. Ang dating mainit nitong mga mensahe ay unti-unting naging malamig. Ang dating matatamis na "I love you" ay napalitan ng pawang mga "Ingat ka." Ngayon, wala na siyang kawala sa katotohanan."Sinaktan mo ako, Cherry," mahina niyang sabi. "Minahal kita nang buo, pero ito ang igaganti mo sa akin?"Tahimik ulit sa kabilang linya. Ilang saglit pa, muling nagsalita si Cherry."Pasensya ka na, David. Alam kong mahirap tanggapin, pero ito ang totoo."Napapikit si David. Mas mahapdi pa ito kaysa sa anumang sakit na naranasan niya sa buong buhay niya."Cherry…" Nanginginig ang kanyang boses. "Mahal pa rin kita."Sa pagkakataong ito, hindi

Kailangan niyang bumalik muli, sa lalong madaling panahon, kung gusto niyang sumama sa kanya. Mabilis niyang hinanap ang kanyang clit at ginagalaw-galaw ito ng mabilis na maliliit na bilog sa namamagang bahagi. Ito ay isang ligaya na bagong sensasyon na ibinato sa kanyang katawan na pulsing na at ang kanyang orgasmo ay bumuhos sa kanya na may halos marahas na pag-urong ng kanyang p**i. Sumigaw siya, hindi alintana kung maririnig siya. Pinaramdam sa kanya ni David na napakaganda, nalimutan niya kung nasaan siya, kahit na nalimutan niya kung anong planeta siya naroroon. Ngunit nanatili pa rin ang kanyang tibay. Itinulak niya pataas, niyayakap siya sa leeg at inaatras ang kanyang likod. "Gusto kong labasan ka nang maraming beses." Pinaikot-ikot niya ang kanyang balakang, ginigiling ang kanyang ari. "Pakiusap." Pumasok ka sa loob ko... "Nasiyahan ka ba?" "bulong niya." "Gusto mo pa ng ganito...Ahh..Ang sarap" Pinasok siya nang malalim at mas mabilis na ritmo "Oo." Oo…” Siya ay h

Ngunit sa kabila ng matamis na ngiti, may punit sa kanyang puso na hindi kayang itago ng kahit anong ilaw o musika.Sa sandaling pumasok sila sa dance floor, sinalubong sila ng sigawan ng mga tao at ang nakakabinging beat ng musika. Malakas ang sigaw ng DJ, sinasabayan ng mga sumisigaw na clubgoers."Are you ready for the craziest night of your life?! Let’s dance to the beat of CRUEL SUMMER!"Biglang dumagundong ang bass, at nagsimulang lumipad ang kanilang katawan sa saliw ng tugtog.Cherry iniangat ang kanyang mga kamay at isinayaw ang sakit.Ngunit habang ang iba’y sumasayaw sa kasiyahan, siya’y sumasayaw sa luha.Walang nakakapansin—sa gitna ng sayaw, dahan-dahang bumagsak ang mga luha niya. Ang ingay ng musika ay parang tugtog ng sirang pangako. Ang ilaw ay parang kumikislap na alaala.Sa bawat pag-indak niya, nararamdaman niya ang pagbagsak ng isang parte ng kanyang sarili na hindi na niya maibabalik."David, bakit mo ako ginanito?"Isang saglit, isang hakbang—at lahat ng emosyo

At bago pa siya makapag-isip nang tama, hinawakan niya ang kanyang mukha at inilapit ang kanyang labi sa kanya.Nagtagpo ang kanilang mga labi—mainit, desperado, at puno ng emosyon.Nagulat si Cherry, pero hindi siya umatras. Sa halip, pumikit siya at hinayaan ang sarili niyang madala sa damdaming bumalot sa kanila. Ang halik na iyon ay hindi lang tungkol sa pagnanasa—higit sa lahat, ito’y isang paraan para punan ang sakit na kanilang pinagdadaanan.Ang kanyang mga kamay ay dahan-dahang umakyat sa leeg ni Jal, mahigpit na humawak sa kanya, para bang ayaw na niyang pakawalan."Jal…" Mahinang bulong niya habang tuluyang bumigay sa init ng kanilang damdamin.Hinila siya ni Capt. Jal palapit, mas pinag-igting ang kanilang halik, mas naging marahas ngunit puno ng pag-aalaga. Parang may gustong patunayan si Jal—parang gusto niyang iparamdam kay Cherry na kahit isang beses lang, may isang taong handang mag-stay sa kanya.Naghalikan sila muli, mas masidhi, pero dahan-dahan pa rin, pinapahaba,