บททั้งหมดของ Secretly In-Love with my Estranged Husband: บทที่ 31 - บทที่ 40

Inuwi na lang ni Julliane ang agahan niya at kinuha ito sa counter at nagpasalamat sa cashier.Pero bago ito ay pinadala muna nito ang pagkain ni Crissia kung saan ito nakaupo.Pagkauwi ni Julliane sa bahay niya ay may kotse na naman na nakaparada sa tapat ng bahay niya.“Goodmorning.“ Bati ni Ismael na lumabas ng sasakyan nito kaya napahinga ng malalim si Julliane.“Anong kailangan mo?“ Tanong nito sa lalaki imbes na batiiin rin niya ito na tinignan ang dala niya kaya napangiti ito.“Hindi pa ako kumakain pwede mo ba akong papasukin sa loob?“ Tanong nito kaya tumango na lang si Julliane.Naalala nito si Crissia na ilang beses na siyang sinabihan na iwasan ang lalaking ito, pero ano ang magagawa nito? Hindi kayang pigilan ni Julliane ang lalaking ito.Ayaw niya bang makipaghiwalay? Ito ang nasa isip na tanong ni Julliane.Naguguluhan si Julliane pero pumasok na ito sa loob ng bahay.Naramdaman ni Julliane na sumunod na ang lalaki sa kanya papasok.Dimeretso sila sa kusina at nilapag n

The dinner party is went pretty well, nag-enjoy si Julliane ng husto sa gabing iyon. May mga masasarap na pagkain ang hinain sa kanilang lamesa, lahat ng iyon ay hindi napigilan na tikman lahat ni Julliane. Kahit isa-isang piraso lang ng bawat putahe ay nakain naman nito. Nang matapos ang dinner ay busog siya dahil si Allen ay hindi siya hinayaan na hindi makakain ng tama. Dagdag pa ang dessert na pinatikim rin sa kanya ni Allen. Samantala ay nasa kabilang lamesa rin si Ismael at si Crissia, inaasikaso rin nito ang babae at walang pakialam si Julliane sa bagay na iyon. Nang matapos ang kanilang masarap na dessert ay may mga alak naman na hinain sa kanila. Hindi umiinom ng alak si Julliane, kaya isang non-alcoholic wine ang binigay sa kanya ni Allen. “Gusto mo ba ang lasa?“ Tanong nito ng tikman niya ito kaya natango siya sa lalaki. “Matamis, walang pait at hindi rin mapakla. Parang grape juice lang.“ Nakangiting sagot ni Julliane sa lalaki kaya napangiti na rin ito. Sa kabil

Umalis na si Allen sa bahay ni Julliane dahil may trabaho na rin siya.Nag-alala si Allen sa babae, habang nagdadrive ay hindi maiwasan nito ang hindi mapamura.Naaawa siya dito dahil alam nito ang hirap na pinagdadaanan ni Julliane.Si Ismael ay tila basta lang kumikilos ng wala sa lugar, hindi nito iniisip kung mahihirapan ba si Julliane o hindi.Dumeretso si Allen sa trabaho at saka inabala ang sarili sa buong araw.Kahit linggo ay may trabaho siya dahil bukas pa rin ang kumpanya ng ganitong araw.Nang matapos ang ilang oras na inabala ang sarili nito sa trabaho ay dumeretso ito sa opisina ni Ismael.Galit na tinitigan siya ni Ismael ng pumasok siya sa opisina nito.“Anong kailangan mo?“ Tanong nito kaya umupo si Allen sa harap nito.“Ikaw Ismael anong ginagawa mo? Bakit hindi mo hayaan na mamuhay ng mag-isa si Jullie. Mahal mo na ba siya?“ Ito ang seryoso niyang tanong sa kaharal na binaba ang hawak na papel na binabasa nito at napakunot ang noo sa kanya.Hindi agad nagsalita si I

Nagulat si Crissia sa narinig mula kay Ismael at sa galit nitong boses.“Hindi pa kami tuluyan na hiwalay ni Julliane, pinangunahan mo ako agad at hiningi mo pa sa kanya na maging bridesmaid natin!“ Muling galit na sabi pa ni Ismael dito.“Ano ba ang masama sa ginawa ko? Doon rin naman matatapos ito diba?“ Hindi makapaniwala si Ismael sa sinasabi ng babaeng kaharap niya sa mga sandaling ito.“Masama Crissia, isang malaking kahibangan ang hilingin mo sa asawa ko na maging bridesmaid, sinong matinong tao ang gagawin mong abay sa kasal ang dati niyang asawa!?“ Gigil na turan ni Ismael habang palakad-lakad ito sa harap ng babae na namumula na sa kaba.“Kung ganon babawiin ko na lang, Ismael wag ka nang magalit okay. Excited lang ako sa kasal natin.“ Naglambing ang babae sa kanya na yumakap dito kaya huminahon ulit si Ismael at hindi makapagsalita ng mas hindi maganda sa babaeng ito.Ayaw niyang maging dahilan ng paglala ng sakit nito, ang sabi ng doktor nito na nakausap niya ay nagkakaroo

Nagising si Julliane na masakit ang ulo kaya napaungol ito.Pero nang mapagtanto nito ang nangyari kagabi at kung paano siya napunta dito sa kama niya at bigla siyang napabangon.Iba na ang suot niya, at walang maalala sa nagdaan na gabi.Ang malabong alaala lang nito ay si Ismael na nasa ibabaw niya kaya napaungol na lang siya.Paano siya naging ganito? Ibig sabihin hindi siya nananaginip lang kagabi na nandito si Ismael!Ang coat ni Ismael na nakasampay sa kanyang upuan, at halos hindi siya makahinga sa kaba.Pinakiramdaman nito ang sarili at nang wala naman siyang maramdaman na kakaiba, bukod sa masakit ang ulo niya.Agad na lumabas si Julliane ng kwarto at bumaba, narinig niya na may tao sa kusina kaya dumiretso siya dito.Pero bago pa siya makagawa ng ingay na narito siya, nakita niya ang lalaki na naghahanda ng almusal, at biglang hindi niya alam kung paano magtanong.At bago pa humarap sa kanya ang lalaki ay agad siyang muling tumakbo paakyat sa kwarto niya.Mabilis na nagsipil