All Chapters of ภารกิจรั่ว...ยั่วให้รัก: Chapter 61 - Chapter 70

“เช็กบิลด้วยค่ะ”โถ...นึกว่าจะแน่! ภีรดาแอบกระหยิ่มยิ้มย่องในใจ โดยไม่สนคนหล่อที่กำลังช็อก พอหางตาแอบเห็นกอสซิปเกิร์ลทั้งสองล่าถอย เดินกระฟัดกระเฟียดออกจากร้านไปด้วยความพ่ายแพ้ จึงยิ้มร่าทำท่าจะผละออก ทว่า...“อุ๊ย...คุณจะทำอะไรเนี่ย” เจ้าของเสียงใสโวย เมื่อถูกรั้งเอวเข้ามาแนบชิดจนกระดิกตัวออกห่างไม่ได้“French Kiss!”หืม...พอขาดคำ วงแขนแกร่งก็ตวัดกอดกระชับร่างเพรียวบางเข้ามาใกล้ ก่อนประกบริมฝีปากทาบไปบนปากนุ่มพร้อมใช้ปลายลิ้นดุนดันเปิดปากของเธออย่างรวดเร็วคราวนี้ถึงทีที่แพนด้าเจ้าเล่ห์ช็อกจนตัวแข็งทื่อบ้าง เมื่อถูกอีกฝ่ายเปิดหลักสูตรสอนจูบแบบดูดดื่มด้วยปลายลิ้นอุ่นร้อนที่ส่งเข้ามาในโพรงปากชุ่มชื้นอย่างลึกซึ้งแนบแน่นดื่มด่ำยิ่งกว่าคราวไหนๆ ที่เคยจูบกันอีตานี่เชี่ยวเรื่องจูบชะมัด แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเธอชอบ French Kiss ของเขาไม่น้อย ความพลิ้วไหวซ่านซ่าซุกซนของเขาทำให้เธอเคลิบเคลิ้มจนแทบจะละลายเป็นเนยเหลวๆ และออกจะเสียดายหน่อยๆ เมื่อเขาผละเรียวลิ้นออก พร้อมกระซิบเบาๆ“ถ้าคุณติดใจเดี๋ยวค่อยไปต่อ

“ใช่คุณจริงๆ ด้วย ตอนแรกคาร่าก็นึกว่าคิดถึงคุณจนตาฝาดเสียอีก” ริมฝีปากแดงฉ่ำยิ้มเก๋ มองบุรุษรูปงามตรงหน้าอย่างดีใจ “นี่ต้องเป็นบุพเพสันนิวาสแน่ๆ เลย ว่าแต่คุณมาทำอะไรที่นี่คะ”คนฟังทำหน้าเมื่อยกับมุกอ่อยหนุ่มของนางแบบสาวสวยอย่างไม่คิดปิดบัง ถ้าเป็นผู้ชายคนอื่นอาจปลื้มปริ่มที่มีสาวสวยระดับตัวแม่มาทัก แต่นั่นใช้ไม่ได้กับเจ้าชายน้ำแข็งอย่างรวินรุตม์ที่ยังคงความเฉยชาได้อย่างดีเยี่ยม ทำให้คนทักเริ่มประหม่าขึ้นมาเล็กๆ แต่ก็ยังทำใจดีสู้เสือยิ้มหวานโปรยเสน่ห์ให้ชายหนุ่มตรงหน้าที่เธอหมายตาว่าจะจับมาทำสามี“พอดีคาร่ามาเดินแบบงานเปิดร้านเพชรน่ะค่ะ แต่ตอนนี้เสร็จงานแล้ว ถ้าคุณไม่มีโปรแกรมที่ไหน เราไปหาอะไรอร่อยๆ ทานกันนะคะ แถวนี้มีร้านอาหารเกาหลีเพิ่งเปิดใหม่ ได้ข่าวว่าเป็นสูตรต้นตำรับแดจังกึมด้วย...ไปนะคะ”ชายหนุ่มกำลังจะอ้าปากปฏิเสธคำชวนของอีกฝ่ายอยู่แล้วเชียว ถ้าไม่หันไปเห็นร่างเพรียวบางกำลังเดินออกมาจากร้านหนังสือเสียก่อน“ไม่เลวนะครับ แต่ผมไม่ได้มาคนเดียว ถ้าคุณไม่ว่าผมขอพาไปด้วยอีกคนได้ไหม”คนชวนแอบทำหน้าเจื่อนเล็กน้อยที่ผิดแผนเพราะอยากไปแค่สองต่อสองมากกว่า แต่เมื่อคิดว่าอย่างน้อยเขาก็ไม่ตั

“อี๋...อีตาหมีชีกอ!” มือบางกำวัตถุอันตรายก่อนเขวี้ยงไปสุดแรง จังหวะเดียวกันนั้นประตูห้องก็เปิดผลัวะพร้อมร่างผู้โชคดีที่โผล่เข้ามาในวิถีกระสุนพอดีเป๊ะ“เฮ้ย!” รวินรุตม์สะดุ้งโหยง รีบเบี่ยงตัวหลบอย่างรวดเร็ว เห็นแค่ว่ามีวัตถุสีดำๆ ลอยเฉี่ยวกกหูไปตกที่พื้นข้างกายอย่างหวุดหวิด ถ้าเป็นปืนก็เรียกได้ว่าเขารอดตายได้แบบปาฏิหาริย์ทีเดียว เมื่อมองเห็นเจ้าสิ่งนั้นบนพื้นชัดๆ ชายหนุ่มก็แอบขำ ก่อนก้มลงเก็บมันขึ้นมาเชยชม“สวยดีออก โยนทิ้งทำไมล่ะ”“สวยกับผีน่ะสิ นั่นมันอะไร”“มันก็แค่...อันเดอร์แวร์” เขาเก๊กขรึมเอ่ยหน้าตายและ...น่าตาย“จีสตริงลามกแบบนั้นคุณซื้อมาให้ใครใส่ไม่ทราบ” ดวงหน้าคนพูดแดงก่ำ ทั้งโมโหทั้งเขินอาย ยิ่งเห็นสายตาแพรวพราววาววับที่มองมาคู่นั้นแล้วอยากจะเอานิ้วจิ้มให้บอดนัก รู้นะว่ากำลังคิดอะไรอยู่“ก็แค่ออฟชันเสริม เผื่อคุณต้องใช้ไง”ก็รู้นะว่าหน้าที่ของเธอคือต้องยั่วคนตรงหน้า แต่ถ้าถึงขั้นที่จำเป็นต้องใช้ออฟชันเสริมสุดอันตรายแบบนี้ เธอขอบาย...ร่างเพรียวบางลุกเดินหนีกระฟัดกระเฟียด“นั่นคุณจะไปไหน...” รวินรุตม์ถามเสียงอ่อนลง ดูท่าเขาจะแกล้งหนักมือไปหน่อย “อย่างอนเลยน่า ถ้าไม่ชอบแบบนี้เ

หลังจากที่ได้อยู่ร่วมบ้านกับผู้ชายแปลกหน้าที่กลายมาเป็นทั้งเจ้านายและเจ้าหนี้หลายวันเข้า ภีรดาก็ได้พบว่ามันไม่ง่ายเอาเสียเลย เพราะรวินรุตม์นั้นเป็นผู้ชายที่ทั้งเอาแต่ใจ เจ้าระเบียบ และรักสะอาดเป็นที่สุด จนเข้าขั้นที่เรียกว่าโรคจิตก็ไม่ผิดนัก ฉะนั้นนอกจากต้องทำหน้าที่ผู้ช่วยส่วนตัวคอยหาสารพัดวิธีปลุกชีพหนอนชาเขียวของชายหนุ่มแล้ว ภีรดายังต้องแปลงร่างจากพริตตีดาวยั่วมาเป็นแม่บ้านใจกล้าแถมบางคราวก็ต้องระเห็จไปเป็นแม่ครัวให้เขาอีกตำแหน่งด้วยภีรดายืนมองคนที่นอนเอกเขนกดูทีวีสบายใจเฉิบ ในขณะที่เธอต้องมานั่งเก็บกวาดเช็ดถูพื้นเป็นนางแจ๋วตั้งแต่เช้า ทั้งที่พื้นมันก็ไม่ได้สกปรกอะไรมากมาย แต่พ่อคนรักสะอาดยิ่งชีพก็ไม่วายหาเรื่องใช้เธอจนได้ ไม่ทำก็ไม่ได้ เพราะเขาไม่ได้ใช้ฟรี มีบวกโอทีให้ชั่วโมงละตั้งห้าร้อย มีหรือที่คนงกอย่างเธอจะปล่อยผ่าน เงินทั้งนั้นยังไงก็ต้องเอาไว้ก่อนละน่า นาทีนี้ไม่มีอะไรสำคัญกับเธอมากไปกว่ารีบหาเงินใช้หนี้ที่ท่วมหัวนั่นอีกแล้วส่วนเขาน่ะหรือก็มานั่งคุมควอลิตีเธออีกทีไง เดี๋ยวให้กวาดตรงซอกนั้นที ให้ถูตรงซอกนี้หน่อย เธอละอยากให้แม่คุณคาร่าคนสวยนั่นมาเห็นหนุ่มที่เจ้าหล่อนจ้องจะ

ดวงตากลมโตแอบค้อนคนถามอย่างหมั่นไส้ แหม ทำเป็นไม่อยากรู้ แต่ซักประวัติกันเนียนเชียวนะ แต่เธอจะไม่ว่าสักคำถ้าเขาไม่มาสัมภาษณ์กันในสภาพล่อแหลมชวนหัวใจวายเช่นนี้“เขาก็เป็นผู้ชายที่นิสัยไม่เลวนักหรอก แต่เราคงไม่ใช่เนื้อคู่กันมั้งคะ หรือไม่ฉันก็ดีเกินไปเขาเลยหนีไปหาคนอื่นที่แย่กว่า”“หืม? มีด้วยเหรอเหตุผลนี้”“แต่รู้ไหมคะ อะไรที่บัดซบที่สุด” ชายหนุ่มส่ายหน้ารอฟัง “ฉันคงไม่เจ็บใจมากหรอก ถ้าไอ้คนอื่นที่ว่าไม่ใช่เพื่อนสนิทของฉันเอง ที่มารู้ทีหลังว่าจริงๆ แล้วเขาคบซ้อนมาตั้งนานแล้ว แถมตอนจับได้เขาก็ยังมีหน้ามาสารภาพให้เจ็บตับอีกนะว่าที่คบฉันเพื่อหวังใช้เป็นสะพานไปจีบแม่เพื่อนรักอีกต่อหนึ่ง แล้วยายนั่นก็ยังไปกุเรื่องบอกใครต่อใครว่าฉันเอาตัวเข้าแลกเพื่อจับแฟนเขาหน้าด้านๆ จนเพื่อนๆ เลิกคบฉันหมด ก็เลยจบเห่แบบแซดเอนดิง เป็นไง เรื่องตำนานรักดอกเหมยของฉันแย่กว่าของคุณหรือเปล่า”“แล้วคุณเป็นอย่างที่เขาว่าจริงหรือเปล่า”เจ้าของตำนานหันมาถามอย่างสงสัย “เรื่องไหนล่ะคะ”“ก็...เอาตัวเข้าแลกเพื่อจับผู้ชายคนนั้น”“นี่ถ้าเป็นคนอื่นถาม ฉันคงจะชกหน้าแล้ว” หญิงสาวกระแทกลมหายใจฮึดฮัด “คนอย่างฉันไม่คิดสั้นเอาตัวเ