ภารกิจรั่ว...ยั่วให้รัก

ภารกิจรั่ว...ยั่วให้รัก

last updateLast Updated : 2025-01-23
Language: Thai
goodnovel12goodnovel
Not enough ratings
189Chapters
3.3Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

“ลองยั่วให้ผมตื่นดูซักตั้งเป็นไง” ดวงตาคมเข้มจ้องเธออย่างท้าทาย “ห๊ะ! หา...” ภีรดาสะดุดลมหายใจไปชั่วขณะ หัวใจเต้นตึกตักเป็นจังหวะแร๊พรัวๆ หวาย...มาท้าทายกันแบบนี้เธอก็เสียเปรียบสิ เกิดมาเคยแต่ยั่วโมโหคน ไม่เคยลองยั่วยวนผู้ชายสักที มันต้องเริ่มยังไงล่ะนี่? “กะ...ก็ฉันไม่เคยยั่วผู้ชายนี่ ขอทำใจหน่อยสิ” คำพูดซื่อๆ นั่นทำให้คนฟังเผลอขำพรวดออกมา ยัยจอมยุ่งนี่จะตรงไปไหมเนี่ย เล่นสารภาพกันโต้งๆ แบบนี้แล้วเขาจะทำยังไงกับเธอดีล่ะ “ก็ไหนว่าคุณมีฉายาพริตตี้ดาวยั่วไม่ใช่เหรอ” คนฟังเบ้ปากค้อนใส่ “ดาวรั่วต่างหาก คุณน่ะฟังมาผิดแล้วล่ะ” “หรือจะให้ผมสาธิตกับคุณก่อนดี? แต่...” “แต่อะไรคะ” คนตั้งใจฟังสงสัย “แต่ผมไม่รับประกันนะว่าถ้าคุณเกิดหื่นขึ้นมาแล้วผมจะช่วยคุณได้...” เขาคือ...หนุ่มสุดฮอตที่ซ่อน ‘วิกฤต’ บางอย่างไว้ เธอคือ...ผู้ถูกเลือกให้กอบกู้วิกฤตนั้น!

View More

Chapter 1

บทนำ

Prologue

"Mom, Seth hit me!"

"I did not!"

"You did!"

"Boys, if you don't settle down, I'm going to turn this car around and take you back home." Emma glanced in the rearview mirror at her two sons. "And then you'll have to sit in your bedrooms until your father gets home."

"But he won't be home until Friday," Justin moaned.

"Exactly."

The boys immediately sat back, clutched their hands in their laps, and stared straight ahead as they had been told to do too many times to count. Emma slowed the car for a stop sign, glancing into the rearview mirror with a stern, warning look one last time before jabbing the power button on the radio.

Exchange one noise for another.

Her thoughts were a million miles away. As a popular pop song infused the car with its deep bass beat, she found herself thinking about recent trips she had made to the Pilot Point Spa and Resort. Or the Ranch, as it was called by its customers. She knew she should feel guilty, especially in light of the places those trips had taken her, both metaphorically as well as literally, but somehow the guilt lessened the more often she went.

Was that how it was when he cheated on her?

She had known about Steve's infidelity for what felt like forever, and yet, it seemed to color everything she did. Even now, as she went about her normal, Tuesday afternoon routine, she found herself wondering what he was doing while attending this software convention in New Mexico. Was he sharing his bed with a woman? Was she prettier than Emma? Did she do things Steve had never asked Emma to do?

It drove her crazy, her mind spinning in circles as she thought about it.

Maybe that was why she didn't feel so guilty about the time she'd spent at the spa.

Or elsewhere.

Emma eased the car around a corner, the park where the boys' soccer practice was about to be held just two blocks ahead. She eased to a stop at a red light. The pop song had ended and the monotonous voice of a newscaster was talking about the state senate campaigns, an upcoming carnival, and other, trivial things she didn't want to think about right now. Emma reached over to change the station when she heard a familiar name.

"-found dead today inside his Pilot Point home of what appears to be a suicide. Thomas Morgan was only twenty-five."

The color drained from Emma's face. She could feel it, feel the tingle of her nerves reacting to the sudden lack of blood flow. Her hands tightened on the steering wheel, her foot pressing so hard on the brake that she was nearly standing. She stared at the radio as though she could see the newscaster's face, as though she could somehow convince him that what he had just said was a lie.

Tommy could not be dead.

Not her Tommy.

Four months earlier.

"Oh, heck!"

Emma grabbed the spatula where she had dropped it on the floor, quickly shoving it under the faucet to clean it off before the pancakes burned.

"Mom just said a bad word." Seth laughed as Steve walked in, still tying his tie.

"She did?"

"I did not," Emma said, biting her lip to keep from dropping an F-bomb as she flipped the black pancakes into the trash.

"She did," Justin chimed in, pancake syrup dripping from his chin onto the front of his clean shirt. "I heard her, too."

"Heck is not a bad word," Emma informed him as she dropped another batch of batter onto the griddle. "Use your napkin."

Justin rubbed the syrup from his chin with the back of his hand.

"Justin," Steve said, tossing a napkin at him, "your hand is not a napkin."

"Sorry," Justin said, wiping his chin with the napkin, tearing it and leaving little pieces stuck to his chin.

"Did you sign my permission slip, Mom?" Seth asked as he brought his dirty plate to the sink.

"What permission slip?"

"The one for the field trip next week. I have to have it today."

Emma groaned as she dropped a plate of pancakes in front of Steve. "Did you tell me about it?"

"Yeah, I think so. Mrs. Anderson gave it to us on Monday."

Emma turned back to the counter, jumping at the spark that burned the tip of her finger as she yanked the griddle's cord out of the outlet. "Dammit, Steve," she cried, shoving her finger into her mouth.

"What?" he asked, moving up behind her.

"You said you would have that fixed."

"I know. I will. I've been busy."

She glared at him. "You're always busy."

"It takes a lot of my time to run a business and a city."

"Yeah, well, you were too busy before you became mayor." Emma yanked the front of her bathrobe around her body and pushed past him, gathering lunch bags out of the refrigerator.

"Let's go, boys," Steve said in that tight voice Emma recognized as his attempt to thwart a fight.

It only made her angrier.

"Mom said a bad word," Justin whispered in a loud stage-whisper.

"Yes," Steve said, shooting her a warning glance. "And I'm sure she's very sorry."

"My permission slip," Seth announced.

"Here," Emma snatched the paper out of his hand and quickly signed it, not even looking to see what it said. She could have been signing away her parental rights for all she knew.

Emma ducked into the laundry room and grabbed a fresh shirt for Justin before she followed her husband and two children to the front door. She tossed it to Justin as the boys ran out the door with the enthusiasm only a nine and seven year old could have, Emma grabbed Steve's arm.

"You'll be here at one, right?"

"For what?"

"The contractor," she said, finding it impossible to keep the irritation from her voice.

"What contractor?"

"Steve," Emma grunted. "For my darkroom."

Steve looked down at her, his eyes narrowed. "What are you talking about?"

She stepped back slightly. "We talked about this. You said that when things settled down after the election, I could build a darkroom."

"Emma"

"That was nearly a year ago, Steve. You owe me this."

His jaw stiffened, a thin muscle just under his right ear dancing under the skin. "I don't owe you anything." He jerked away from her touch, glancing to where the kids were pushing and teasing each other in the back of his Cadillac XTS. "Besides, who uses a darkroom anymore?"

"I do. And I'm tired of having to make do in the bathroom."

He shook his head. "I don't have time for this, Emma. And I don't have time to come home in the middle of the day. I have a meeting with the city council at one o'clock."

She crossed her arms over her chest, angrier with herself for the tears that suddenly flooded her eyes than she was with him. "Fine," she gritted out. "I'll deal with it on my own."

"You do that," he said, flicking his chin at her before stepping off the porch steps.

"Just like everything else."

He paused, his hand on the wrought iron rail. But he didn't turn. Instead, he continued down the steps, calling out to the boys before climbing behind the wheel.

Emma watched them drive away, lifting her hand in a final farewell to the children before going back into the house. She leaned back against the front door, closed her eyes, and tried to push down the bubble of emotion that was making her heart pound and her breath come in short, useless puffs. This was not what she had signed on for. This was not the fairytale ending she had seen for herself when she accepted his marriage proposal all those years ago.

Twelve years of marriage.

It felt like twelve years of confinement in her own, personal hell.

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
189 Chapters
บทนำ
นิยายโรมานซ์หลายเรื่องมักเปิดฉากขึ้นบนเตียงนอนของพระเอกสุดหล่อแสนเพอร์เฟกต์กับเหล่าสาวสวยหุ่นแซ่บที่กำลังปฏิบัติภารกิจรักสุดเร่าร้อน เรื่องนี้ก็เช่นกัน ทว่า...บนเตียงยับยู่ยี่สองหนุ่มสาวผู้กำลังกรีฑาทัพรุกโรมรันเข้าใส่กับแบบไม่มีใครยั้งมือ ฝ่ายแดงคือแม่สาวทรงสะบึมในชุดวันเกิดที่มีดีกรีเป็นถึงซูเปอร์โมเดลจากเวทีการประกวดดังของทีวีช่องหนึ่ง ส่วนฝ่ายน้ำเงินคือชายหนุ่มทรงเสน่ห์ที่มีเรือนร่างแข็งแกร่งทรงพลังขยี้ใจสาว และแน่นอนว่าเขาย่อมไม่เอาเปรียบอิสตรีโดยการสวมอาภรณ์ให้ระคายผิวหนัง“ราล์ฟขา...” เสียงหวานครางไม่เป็นส่ำเมื่อเจอบทรักที่แสนร้อนแรงจากเอกบุรุษ “อย่างนั้นแหละค่ะ โอ...คุณสุดยอดมาก”รวินรุตม์ อริยะกุล หรือ ราล์ฟ เหยียดยิ้มมุมปาก ไม่มีผู้หญิงคนไหนจะต้านทานแรงเสน่หาที่เขาปลุกเร้าให้แก่เจ้าหล่อนได้ คนตรงหน้าก็เช่นกัน“คาร่าต้องการคุณเดี๋ยวนี้ค่ะ ราล์ฟขา...คาร่าทนไม่ไหวแล้ว...ได้โปรด ให้คาร่าเป็นส่วนหนึ่งของคุณนะคะ”เจ้าของหุ่นสุดเซ็กซี่ดีกรีซูเปอร์โมเดลออดอ้อนด้วยเสียงกระเส่าเร่าร้อน เพราะโดนปลุกเร้าจนถึงขีดสุดแล้ว ทว่าเรียกร้องไปเท่าไหร่ชายหนุ่มก็ยังไม่ยอมใจอ่อนมอบตัวตนที่แท้จริงข
Read more
ตอนที่ 1
แต่นั่นยังถือว่าเบาะๆ เพราะบางรายหนักกว่าถึงขั้นขู่วางเพลิงหากเขาไม่ยอมร่วมรักกับเจ้าหล่อน ก็เคยมีมาแล้ว!แต่ที่แสบสุดเคยมีคนปล่อยข่าวว่าเขาเป็นพวกไร้น้ำยา เสือปืนฝืด เป็นโรคประหลาดน่ารังเกียจเกินเยียวยา และแน่นอนว่าคนที่ปล่อยข่าวทำนองนั้นก็จบอนาคตไม่สวยสักราย เพราะโดนแฟนคลับของเขาตามถล่มโจมตีจนแทบจะโผล่ออกจากบ้านไม่ได้ไปหลายเดือนทีเดียว โดยทุกคนหารู้ไม่ว่าข่าวที่ว่านั่นไม่ใช่แค่เพียง...ข่าวลือที่ไร้มูล!ชายหนุ่มอัดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ ดวงตาคมกริบทอดมองอาวุธลับประจำกายที่นอนนิ่งสงบไม่หือไม่อืออย่างสิ้นหวังสี่ปีมาแล้วสินะที่ ‘เจ้านี่’ ไม่ยอมขันสู้!เขาไม่ได้เป็นแบบนี้มาตั้งแต่เกิด แต่ทั้งหมดนี่เป็นเพราะเรื่องราวในอดีตเมื่อสี่ปีก่อนที่ยังคงฝังใจตามมาหลอกหลอนกันตลอดมาจนถึงทุกวันนี้...ทั้งที่เขายังคงมีความต้องการขั้นพื้นฐานอย่างที่ผู้ชายทั้งหลายพึงมี แถมบางทีมีมากเสียด้วย แต่พอลงสนามรบจริงๆ อาวุธลับก็พลันใช้การไม่ได้เสียอย่างนั้นเคยนึกโมโหจนถึงขั้นตั้งข้อสันนิษฐานว่าตัวเองนั้นอาจไม่ชอบสตรี และมีแนวโน้มเบี่ยงเบนทางเพศ ข้อสันนิษฐานนี้เขาซีเรียสถึงขั้นเคยหาชายผู้มีใจรักป่าไม้เดียวกันมาช่วยพ
Read more
ตอนที่ 2
“แล้วนี่เห็นใครสวยเข้าตาบ้างหรือยังล่ะ” คนพูดแอบขยิบตาโปรยเสน่ห์ให้แม่สาวทรงโตในชุดปลุกใจเสือป่าไปหนึ่งครั้ง เท่านั้นก็เพียงพอให้แม่สาวคนนั้นสะเทิ้นอายม้วนไปเลยทีเดียว“ฉันไม่ใช่ประเภททั้งมั่วและทั่วถึงแบบนายนี่หว่า” ตอกกลับเสียงเข้มแบบเรียบๆ ด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ และรีบหันหน้าหนีแสงแฟลชของนักข่าวในงานที่ต้องการภาพคู่ของสองหนุ่มสุดฮอตของเมืองไทยไปเรียกเรตติงให้สำนักข่าวของตนตติยะนั้นออกงานบ่อยอยู่แล้ว แต่กับหนุ่มเนื้อหอมอย่างรวินรุตม์นั้น นานๆ ทีถึงจะยอมออกงานสังคมให้ฮือฮาสักครั้ง และในแต่ละครั้งก็ต้องมีประเด็นให้เล่นได้ น่าเสียดายที่เจ้าตัวไม่ค่อยยอมออกสื่อสักเท่าไหร่“ไอ้ราล์ฟ! ปากเหรอนั่น หลอกด่ากันนี่หว่า” ตติยะกระซิบสรรเสริญกลับ ทั้งที่มุมปากยังคงยิ้มเท่ “เออ จริงสิ เห็นว่าปีนี้บูทนายจัดพริตตีแซ่บกว่าทุกปีเลยนี่หว่า ข่าวลงให้รึ่ม ฉันชักอยากเห็น”“มั้ง...” คนพูดถอนหายใจเซ็งๆ ใครจะไปรู้เรื่องพริตต้งพริตตี เขาไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้อง เขามีหน้าที่แค่เซ็นอนุมัติงบให้ก็จบ“นายไม่ลองทาบทามดูล่ะ เผื่อจะทำให้นาย ‘ของขึ้น’ ได้บ้าง...” คนพูดหรี่เสียงให้ได้ยินกันแค่สองคน เรื่องลับเฉพาะของเพื่อน
Read more
ตอนที่ 3
“แพนๆ” เสียงของคนเรียกฟังดูร้อนรนทีเดียว“นั่นแม่มาตามแล้ว รีบไปสิ” ชายหนุ่มรูปงามพยักพเยิดไปทางหญิงวัยกลางคนที่กำลังวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามา“คราวหน้าจะเดินจะเหินก็ช่วยระวังหน่อย ตาน่ะหัดมองทางเสียบ้างก็ดีนะ จะได้ไม่ไปซุ่มซ่ามทำร้ายของรักของหวงของใครอีก เข้าใจไหม”“หา?” ดวงตากลมแป๋วกะพริบปริบๆ ปากอ้าๆ หุบๆ หาช่องจะพูดแทรกไม่ได้ยังไม่ทันได้ตอบโต้กลับ ร่างสูงสง่าก็หันหลังเดินหายลับไปทางมุมตึก ทิ้งให้คนกำลังอึ้งยืนเซ่อไปเลยเฮ้ย...อีตาลุงนี่! ปากคอเราะรายชะมัด ถือว่าตัวเองหล่อหรือไงวะ ถึงเก๊กสะบัดได้ขนาดนั้น แหม...รู้งี้มันน่าเหยียบให้แรงกว่านี้ เอาให้...แหลกคาเท้าใช้การไม่ได้ไปเลย ฮึ!“แพนมาอยู่นี่เอง พี่ตามหาแทบแย่” คนมาใหม่เอ่ยอย่างกระหืดกระหอบ “ว่าแต่เมื่อกี้กำลังคุยกับใครน่ะ”“คนแก่มาถามทางน่ะค่ะ อย่าไปสนใจเลย” เจ้าของเสียงหวานใสตัดบท แต่กลับทำให้ร่างสูงใหญ่ของคนถูกหาว่าแก่ชะงักกึก หันขวับมองร่างเพรียวบางของคนพูดด้วยแววตาฉงน “ขอโทษนะคะพี่ดาว แพนมาช้าหรือเปล่าคะ พอดีรถติดมากเลย”“ไม่ช้า แต่เราต้องรีบหน่อยแล้ว อีกไม่ถึงชั่วโมงต้องขึ้นเวที นี่ชุดของแพน เอารองเท้าส้นสูงมาด้วยหรือเปล่า”
Read more
ตอนที่ 4
ห้องแต่งตัวหลังเวทีการประกวด Miss Pretty Contest 2018 วุ่นวายราวกับอยู่ในสมรภูมิรบ เพลงดังกระหึ่มเพราะงานใกล้จะเริ่มขึ้นในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า พร้อมเสียงเจี๊ยวจ๊าวของเหล่าพริตตีสาวสวยและพี่เลี้ยงที่เดินกันขวักไขว่ บ้างก็กำลังแต่งหน้าแต่งตัว บ้างก็ซุ่มซ้อมการแสดงโชว์ความสามารถบนเวทียกใหญ่แน่ละ...ใครๆ ก็ต้องการตำแหน่งสุดยอดพริตตีงานนี้เป็นใบเบิกทางและการันตีความสามารถเพื่ออัปค่าตัว เป็นหน้าเป็นตาให้แก่มอเดลลิงและแบรนด์ที่ตัวเองสังกัดอยู่กันทั้งนั้น หรือถ้าโชคดีกว่านั้นก็อาจเข้าตาผู้จัดได้เข้าไปโลดแล่นในวงการบันเทิงก็ได้“นี่ๆ เธอลองทายซิ...ว่าวันนี้ใครมาเป็นกรรมการในงานประกวดนี่” หนึ่งในผู้เข้าประกวดที่เพิ่งเข้ามาในห้องเอ่ยขึ้น สีหน้าตื่นเต้นจนเก็บอาการไม่มิด“จะใครล่ะ ก็คงเป็นพวกคุณหญิงคุณนายอะไรเหมือนปีก่อนนั่นแหละมั้ง” พริตตีสาวชุดแดงเพลิงเอ่ยพลางเติมลิปสีเดียวกับชุด“ผิดย่ะ! ปีนี้นอกจากพวกคุณหญิงคุณนายอะไรนั่น ยังมีกรรมการพิเศษมาด้วย ทายซิว่าใคร...” คนพูดทิ้งหางเสียงยั่วให้คนฟังอยากรู้“เฉลยมาเหอะย่ะ ขี้เกียจเดา”“รู้แล้วเหยียบไว้นะ ปีนี้มีกรรมการพิเศษเป็นสองหนุ่มสุดฮอตของเมืองไทย
Read more
ตอนที่ 5
ภีรดา ผกาสุวรรณ หญิงสาววัยยี่สิบสามปีก้าวออกมาหยุดยืนมองกระจกตรงหน้าเพื่อเช็กความเรียบร้อยอีกครั้ง ภาพที่สะท้อนกลับมาคือสาวสวยสะพรั่งคนหนึ่งที่สลัดคราบเด็กกะโปโลจนสิ้นซากดวงหน้ารูปไข่อ่อนเยาว์สดใสถูกแต่งแต้มจนสวยโฉบเฉี่ยวตามแบบฉบับสาวมั่น สิ่งที่โดดเด่นสุดคงเป็นดวงตากลมโตทอประกายมีชีวิตชีวาปราศจากแว่นตาแฟชั่นที่เธอชอบใส่ให้ดูทรงภูมิ ล้อมกรอบด้วยแพขนตาหนางอนเด้ง รับกับจมูกโด่งปลายเชิดนิดๆ และริมฝีปากอวบอิ่มมีรอยลักยิ้มที่แก้มทั้งสองข้างเรือนร่างสูงเพรียวระหงในชุดเดรสสั้นเกาะอกเข้ารูปฟิตเปรี๊ยะสีบรอนซ์เงินสะท้อนแสงอวดทรวดทรงองค์เอวอรชรเซ็กซี่ และโชว์ขาเรียวสวยบนส้นสูงกว่าหกนิ้วบร๊ะ นี่มันธีม ‘ชะนีไซเบอร์’ หรือไงวะเนี่ย“ดูไปดูมา ฉันเหมือนหลอดไฟนีออนเดินได้เหมือนกันแฮะ” หญิงสาวแอบบ่นอุบ สายตามาหยุดที่เนินอกอวบอิ่มคัปซีของตนที่วันนี้ดูโดดเด้งเป็นพิเศษ ก่อนกลืนน้ำลายอย่างฝืดคอนี่มันชุดล่อไอ้เข้ชัดๆ เลย!มือเรียวพยายามดึงเสื้อเกาะอกขึ้นอีกนิด อกอวบอิ่มเบียดชิดกันแถมมีดันทรงในตัวเสริมความตู้มจนแทบล้นทะลัก แม้จะโนบราแต่ก็ป้องกันโดยใช้สติกเกอร์ปิดทับที่ปลายยอดอีกชั้นหนึ่ง ทว่าก็ยังอดเสียวไ
Read more
ตอนที่ 6
ภีรดามองฝ่ายตรงข้ามที่ทำหน้าประหนึ่งบ้านโดนไฟไหม้แล้วชักแหยงๆ ปากเจ๊ดาวนี่ใช่ย่อยเลยจริงๆ สาวน้อยรีบเก็บข้าวของเผ่นแน่บตามอีกฝ่ายไปทันที โดยไม่ทันเห็นสายตาอาฆาตมาดร้ายของคู่กรณีทั้งสองที่มองตามไปจนลับตา“เอาไงดีคะเจ๊นวล” สาวสวยหน้าสุดแบ๊วอดีตเทพีมังคุดหวานเอ่ยกับพี่เลี้ยงของตน “เด็กคนใหม่ของเจ๊ดาวนั่นใครคะ ไม่เคยเห็นหน้ามาก่อนเลย รูปร่างหน้าตาไม่เลวเลยนะคะ เห็นหน้าอกมันหรือเปล่า จีน่าว่ามันต้องอัพเลเวลมาแหงๆ ไม่งั้นคงไม่ตู้มขนาดนั้น”สาวสวยผู้คร่ำหวอดในวงการศัลยกรรมเกาหลีมาโชกโชนประเมิน ไม่อยากจะคุยว่าทั้งตัวของเธอผ่านมีดหมอผ่ามาแล้วทุกสัดส่วน ฉายาจีน่าสวยด้วยมีด ไม่ใช่จะได้มาฟรีๆ แต่ต้องละลายทรัพย์แลกไปหลายสิบล้านเลยทีเดียว“เราจะจัดการพวกมันยังไงดี”“หึ จะกลัวอะไร ขนาดยายมิวพริตตีเงินล้านเจ๊ยังเขี่ยให้กระเด็นพ้นทางได้ กะอีแค่ยายเด็กเมื่อวานซืนนั่นจะเท่าไหร่กันเชียว เจอฤทธิ์เจ้าแม่นวลสุรางค์คนนี้เข้าไปก็หงายเก๋งไม่เป็นท่า งานนี้ยังไงหนูก็ต้องได้มง แล้วยังแถมได้ผู้หนีบไปเป็นรางวัลอีกด้วยนะ”“ผู้? คนไหนอะเจ๊ พวกเสี่ยพุงพลุ้ยจีน่าไม่เอานะคะ”นวลสุรางค์เบ้ปากหมั่นไส้เด็กในสังกัด “เออ เลื
Read more
ตอนที่ 7
“คนโน้นแซ่บเว่อร์ ดูขาสิ สวยชิบเป๋ง” หรือไม่ก็ “คนนั้นงานดีว่ะ หุ่นเผ็ดมาก” หรือแม้แต่ “คนนี้ขาวสวยหมวยเอกซ์สุดๆ ฉันจอง!”สิ่งเดียวที่เขากำลังรอคอยไม่ใช่ว่าพริตตีสาวแสนสวยบนเวทีคนไหนจะคว้ามงกุฎไปครองได้ แต่กลับเป็นการปรากฏกายของใครคนหนึ่งต่างหาก ป่านนี้เจ้าของรอยลิปสติกที่แก้มเขาอยู่ที่ไหนนะ อยากรู้จังว่าพอเธอแต่งตัวแล้วจะออกมาสวยแค่ไหน แล้วเด็กกะโปโลแบบนั้นจะสู้คนอื่นได้ยังไง ช่างน่าลุ้นระทึกเหลือเกิน ในเวลาเดียวกันนั้นเอง ชายหนุ่มไม่รู้เลยว่าคนที่เขาคิดถึงกำลังยืนขาสั่นพั่บๆ ด้วยความตื่นเต้น ดวงตากลมโตสดใสเหลือบมองเพื่อนร่วมชะตากรรมรอบๆ ตัวอย่างตื่นตาตื่นใจ เธอไม่คิดเลยว่าเวทีประกวดพริตตีจะมีการแข่งขันดุเดือดขนาดนี้ปีนี้ทุกค่ายต่างจัดเต็มชนิดไม่มีใครยอมแพ้ใครเลยจริงๆ ทั้งความสวย เซ็กซี่ ความสามารถรอบด้าน ดีกรีการศึกษา ดีกรีด้านภาษาต่างประเทศ หรือแม้แต่เสื้อผ้าหน้าผม ใครจะว่าพริตตีเป็นพวกสวยใสไร้สมองนั้นคงต้องลองกลับไปคิดดูใหม่ เพราะคนที่ยืนอยู่บนเวทีนี้ได้ต้องมีคุณสมบัติครบเครื่องเกินกว่าจะดูถูกได้ง่ายๆ ทีเดียวภีรดาแอบปรายตามองเด็กในสังกัดคู่อาฆาตของประกายดาว ซึ่งได้หมายเลขก่อนเธ
Read more
ตอนที่ 8
ชิ้ง!...ก๊า...กา...!เงียบกริบไปทั้งฮอลล์ ชวนให้เจ้าของคติพจน์นึกสงสัยแกมปลื้มปริ่ม ไม่เลวแฮะ การแนะนำตัวของเธอมันมีอานุภาพถึงกับสะกดคนทั้งฮอลล์ได้ขนาดนี้เลยหรือเนี่ย สาวน้อยยืดอกยิ้มอย่างภาคภูมิด้วยความมั่นหน้าโดยไม่ได้เอะใจใดๆ แม้แต่น้อยนิด จนกระทั่งนาทีต่อมาเสียงหัวเราะครืนก็ดังขึ้นทั่วทั้งฮอลล์ หญิงสาวหน้าเสียหันไปสบตาชายหนุ่มหน้าเวทีที่ทำหน้าปูเลี่ยนๆ คล้ายกับกำลังกลั้นหัวเราะอย่างสุดกำลังอะไรวะ เธอพูดอะไรผิดตรงไหนนี่?“น้องแพนด้าเล่นมุกหรือเปล่าคะเนี่ย” พิธีกรสาวเอ่ยขึ้นอย่างไม่แน่ใจ “ต้องพูดว่าความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น หรือเปล่าคะ ไม่ใช่ความพยายามอยู่ที่ไหน ความพยายามก็อยู่ที่นั่น”ตึ้ง! หมดกันไอ้แพนด้า อุตส่าห์ซ้อมแนะนำตัวมาดิบดีเจอ ‘ผู้’ จ้องหน่อยเดียว ดันประหม่าจนพูดผิด หมดกันแผนสร้างความประทับใจแรกพบของฉัน หน้าแหกตั้งแต่เพิ่งเริ่มเสียแล้วหรือเนี่ยพริตตีสาวยิ้มค้าง หนังหน้าร้าว แว่วได้ยินเสียงไก่กุ๊กๆ ที่เธอปล่อยกลางเวทีเต็มๆ ดังก้องในหูเพราะตาลุงนั่นแท้ๆ มาทำเธอประหม่าจนเสียสมาธิพูดผิดพูดถูก โอ๊ย...คะนงคะแนนฉันหายวับหมดแหงเลยเอาวะ มาถึงขั้นนี้แล้วเป็นไงเ
Read more
ตอนที่ 9
ผู้เข้าประกวดคนอื่นน่ะว่าคะแนนต่ำเตี้ยเรี่ยดินแล้ว แต่ช่องลงคะแนนของผู้เข้าประกวดหมายเลข 13 กลับกวาดคะแนนไปแบบถล่มทลาย เพราะเป็นคนเดียวที่เหมา 1 คะแนนจากคะแนนเต็ม 10 ได้เกือบทุกช่อง!บ้าไปแล้ว!ตติยะถึงกับงุนงง ชักไม่เข้าใจกับตรรกะของเพื่อนรัก เห็นจ้องมองสาวน้อยแพนด้านั่นตาแทบไม่กะพริบ เขาก็เลยนึกว่าเพื่อนแอบถูกใจ แต่ไหงคะแนนที่ให้มันสวนทางกับการกระทำแบบนั้นล่ะครับท่าน เอ หรือมันจะลืมเติม 0 ที่ท้ายเลข 1 ไปหว่า ด้วยความหวังดีเลยแอบสะกิดเตือน“ฉันว่านายเขียนคะแนนให้น้องเบอร์ 13 ตกเลข 0 ไปหรือเปล่าวะ” “อืม จริงด้วย ขอบใจที่เตือนนะ”คนเตือนแอบยิ้มโล่ง นั่นไงเขาว่าแล้วไม่ผิด ชอบประสาอะไรถึงให้คะแนนน้อยนิดขนาดนั้น ทว่านาทีต่อมาเขากลับต้องตาเหลือก งงเต็กหนักกว่าเก่า เพราะไอ้ 0 ที่ว่าลืมน่ะ ไอ้เพื่อนตัวดีของเขาดันเติมไว้ใน 2 ช่องสุดท้ายคะแนนการแต่งกาย และคะแนนรูปร่างผู้เข้าประกวด เอิ่ม...อึ๋มขนาดนั้นมันยังให้ศูนย์คะแนนเนี่ยนะ เห็นทีเขาคงต้องพามันไปตรวจสายตาบ้างแล้ว!การประชันกันบนเวทีเริ่มดุเดือดและทวีความร้อนแรงขึ้นเรื่อยๆ จากรอบแรกเพียงเดินโชว์ตัวเรียกคะแนน มาถึงรอบโชว์ทักษะพรีเซนต์สินค้า
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status