ข้ามภพมารักเธอ의 모든 챕터: 챕터 81 - 챕터 90

ชายหนุ่มวัยสามสิบกว่าๆก็ยิ้มที่มุมปากขึ้นมาก่อนจะค่อยๆเดินมุ่งตรงมาหาแสงเดือน"ใช่....ข้าไม่ใช่คนที่นี่...ข้าหนีคดีมาจากในเมืองหลวงเลยว่าจะมาพักค้างแรมที่หมู่บ้านนี้สักสองสามวันก็จะออกเดินทาง"ชายหนุ่มคนนั้นว่าเสียงเรียบแสงเดือนก็มองชายคนนี้อย่างไม่ค่อยไว้วางใจเพราะแอบกลัวว่าเขาเป็นผู้ร้ายหนีคดี ฆ่าคนตายหรือเปล่า "ไม่ต้องกลัวข้าขนาดนั้น...ข้าไม่ฆ่าคนข้าเพียงแค่ปล้นเอาของ""แล้วทำไมไม่ฆ่าคนซ่ะด้วยเลยล่ะ"แสงเดือนว่า ทำให้ชายหนุ่มคนนั้นมองหน้าของแสงเดือนอย่างสงสัย"ถ้าเอ็งฆ่ามันได้....ข้าจะคุยกับพ่อเรื่องจะให้เอ็งอยู่ที่นี่""โดยที่เอ็งไม่ต้องออกไปหลบหลีกเร่ร่อนหนีตำรวจอีกแล้ว"แสงเดือนยื่นข้อเสนอให้ชายหนุ่มไป ชายหนุ่มก็คิดตามพลางยิ้มกริ่มอย่างพึงพอใจในข้อเสนอของเธอคนนี้"ว่าแต่มันเป็นใครกันล่ะคนที่เอ็งเกลียดจนอยากจะให้มันตายน่ะ""มันอยู่บ้านทางด้านหลังนู้น....ไว้แผนเสร็จข้าจะพาเอ็งไป....เอ็งมีหน้าที่แค่ฆ่ามันให้ตายแค่นั้นพอ""ได้เลยข้ายินดีรับข้อเสนอของเอ็ง"ชายหนุ่มว่า พลางยิ้มกริ่มออกมาโดยที่แสงเดือนเองก็ยิ้มกริ่มออกมาเช่นกันที่จะมีคนมาจัดการมารหัวใจของเธอได้ออกไปเสียทีเมื่อวานเธอเ

"ว่าข้าไม่เคยรักมันและไม่เคยรักหญิงหรือชายคนใด""จนกระทั่งมาเจอเอ็ง....ข้าถึงรู้ว่า....ความรักมันเป็นแบบใด""แหวนนี้เป็นแหวนที่ข้าตั้งหน้าตั้งตาเก็บเงินมาทั้งชีวิตของข้าที่ข้าเองก็ไม่เข้าใจ""ว่าข้าจะเก็บเงินเยอะๆพวกนั้นไปทำไมกัน""จนกระทั่งเอ็งมาปรากฏตัวที่นี่และทำให้ข้าหลงรักเอ็ง""ข้าถึงรู้ว่าข้าเก็บเงินเยอะๆแบบนั้นไปทำไม.....""ก็เพราะจะเอาไว้ซื้อแหวนให้ออ็งใส่ไว้แทนตัวข้า""ถึงแม้ตัวของเราจะห่างไกลกันมากสักเพียงใด....แต่เอ็งโปรดรับรู้ไว้ว่าใจของข้าอยู่กับเอ็งเสมอ""ดาวเหนือของข้า"พี่เข้มเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงทุ้มละมุนแววตาลึกซึ้ง ผมยิ้มกริ่มออกมาอย่างตื้นตันใจก่อนที่พี่เข้มจะยื่นมือมาจับมือผมไปและค่อยๆสวมแหวนเงินเงาวับเข้ามาในนิ้วนางข้างซ้ายของผมให้ผมอย่างอ่อนโยนเมื่อพี่เข้มใส่แหวนให้ผมเสร็จแล้วเขาก็เงยหน้ามาสบตาผมก่อนจะขยับใบหน้าเข้ามาใกล้ผมและจุมพิตลงไปบนหน้าผากมนของผมอย่างแผ่วเบาผมก็หลับตาพริ้มรอรับสัมผัสที่อบอุ่นและอ่อนโยนจากพี่เข้ม"ข้ารักเอ็งนะ"พี่เข้มเอ่ยบอกผมมา หลังจากที่เขาผละใบหน้าออกไปจากหน้าผากของผมแล้วผมก็ยิ้มกริ่มให้เขา"ผมก็รักพี่เข้มครับ"ผมเอ่ยบอกพี่เข้มไปและสา

"ใช่....ถึงแล้ว"เข้มตอบมาเสียงแผ่วเบาก่อนจะค่อยๆหันหน้ามาหาดาวเหนืออย่างช้าๆแต่ใบหน้าของเขาและตามร่างกายของเขาค่อยๆแปรเปลี่ยนไปจากเดิมคือเริ่มมีขนสีเหลืองงอกขึ้นตามตัว"เอ็งเป็นคนจากยุคที่ข้าร่ายมนต์เรียกมาและยังเป็นคนที่ไอ้เข้มมันรัก""หึแต่ไอ้เข้มมันโง่ที่ไปหลงรักมนุษย์หน้าโง่อย่างเอ็งแค่มันกินเลือดกินเนื้อของเอ็งมันก็จะได้พลังอันแกร่งกล้าและมนตราที่ศักสิทธิ์ขึ้น....ถึงขั้นมาโค่นข้าลงได้อย่างง่ายดาย""แต่ก็ดีที่มันเลือกที่จะไม่กินเอ็ง....เพราะข้าจะเป็นคนกินเลือดกินเนื้อของเอ็งเอง""ก็ยิ่งเพิ่มมนตราและของขลังในตัวข้าให้ศักดิ์สิทธิ์เพิ่มขึ้นกว่าเดิมฮ่าๆๆๆ"เสียงเข้มที่แปรเปลี่ยนไปเอ่ยออกมาจากร่างกายอัปลักษณ์ที่เรียกว่าครึ่งคนครึ่งสัตว์ประหลาดเอ่ยออกมาหน้าตาของมันเริ่มเปลี่ยนไปจากหน้าของเข้มหนุ่มหล่อประจำหมู่บ้านภูดาวไปเป็นผู้ชายหน้าตาโหดเหี้ยมที่มีรอยสักทั่วใบหน้าและตามตัวเริ่มมีขนสีเหลืองขึ้นเบียดเสียดกันและที่ด้านหลังของมันยังมีหางงอกยาวยื่นออกมาอีกด้วยแต่ภาพของอสูรกายตรงหน้าไม่ได้สร้างความตกใจให้ชายหนุ่มจากต่างภพเลยสักนิดเขากลับยืนยิ้มมองร่างของครึ่งคนครึ่งเสืออยู่แบบนั้นจนทำใ

"มันเป็นหุ่นพยนต์สางดงเหมือนกันจ่ะ""แต่กลิ่นเหม็นเน่าของมันแรงมาก.....แสดงว่าพละกำลังของมันต้องมากมายมหาศาลเเน่เลยยม"รักเอ่ยออกมาพลางยื่นมือไปเกาะไหล่ของยมและทั้งสองก็หันมามองหน้ากันก่อนจะทำหน้าตาหวาดกลัวออกมารูปร่างของมันเหมือนหุ่นพยนต์ของพี่เข้ม มีหัวเป็นลิงเขี้ยวของมันยาวแหลมคม ขาแขนยาวและมีขนสีดำขึ้นตามตัวและความสูงของมันก็ไม่ต่ำกว่าห้าเมตรมันส่งเสียงขู่คำรามลั่นสนั่นป่าสร้างความหวาดกลัวให้สัตว์นานาชนิดที่อาศัยอยู่ภายในฝืนป่านี้จนเกิดเป็นเสียงร้องหลากหลายเสียงของสัตว์ที่ไม่รู้ว่ามันคือสัวต์อะไรบ้างร้องกันดังระงมไปทั่วทั้งป่า"ป่าแตก!!!"ยมกับรักประสานเสียงกันออกมา ผมก็ถึงกับขมวดคิ้วงุนงงว่าอะไรคือป่าแตก"เสียงสัตว์ร้องพวกนี้ชาวบ้านที่นี่จะถือว่าป่าแตกจ่ะ.....ซึ่งเป็นลางร้ายว่าจะมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้น.......ถ้าเป็นคนธรรมดาเข้าป่ามาแล้วจะไม่มีวันได้ออกจากป่านี้ไป""ไม่ตายก็หายสาปสูญ""แต่เหตุที่ป่าแตกในครั้งนี้เป็นเพราะไอ้สางดงของไอ้พรายสมิงที่ถูกปลุกขึ้นมาพลังมนดำในตัวของมันแก่กล้า"ยมอธิบายต่อ ถึงผมจะพอเข้าใจอยู่บ้างแต่ก็ยังงงๆอยู่ดีนั้นแหละครับ"เลือดเนื้อตรงหน้านี้เป็นอาหารค่ำข

"อ๊ากกกกกกกกกกก""ย๊า!!!"และไม่นานทั้งคู่ก็กระโจนเข้าหากันถึงแม้ไอ้สางดงจะมีรูปร่างลักษณะคล้ายคนแต่ความสูงของมันใหญ่โตสูงกว่าพี่เข้มหลายสิบเมตรพี่เข้มก็ใช้มือของเขาชกต่อยไปที่ที่ร่างของสางดง สางดงก็ใช้มือพยายามจับร่างของพี่เข้มพี่เข้มตวัดมีดแกว่งไปแกว่งมาแต่ไอ้สางดวกลับมีสีหน้าที่กวาดกลัวมีดของพี่เข้มอยู่อย่างเห็นได้ชัดจนมันทำท่าเหมือนจะถอยดูแบบนี้แล้วพี่เข้มเหมือนจะได้เปรียบแต่ก็แค่แปปเดียวไม่รู้ว่าไอ้สางดงมันไปเอาความกล้ามาจากไหนและพละกำลังที่เพิ่มขึ้นของมันมันไม่เกรงกลัวมีดในมือของพี่เข้มอีกต่อไปมันกลับพุ่งรร่างถลาเข้าฟัดร่างของพี่เข้มในบันดล"อ๊ากกกกกกกกกกกก"โดยมันใช้ฟันของมันกัดไปที่หัวไหล่ของพี่เข้ม พี่เข้มร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดวินาทีนั้นหัวใจผมแทบจะหยุดเต้น ความโกรธแล่นขึ้นมาที่หัวใจจนทำให้ใบหน้าของผมร้อนฉ่าขึ้นมาความกลัวก่อนหน้านี้มลายหายไปหมดสิ้น คงเหลือแต่ความโกรธแค้นและความเป็นห่วงพี่เข้มอยู่เต็มอกรู้ตัวเองอีกที ผมก็มายืนด้านล่างแล้วและเป้าหมายที่ผมกำลังจะเดินเข้าไปนั่นคือไอ้พรายสมิงที่มันคอยยืนสวดคาถากำกับให้ไอ้สางดงนั้นอยู่ โดยมันนี้แหละที่บังคับปลุกพละกำลังใน