บททั้งหมดของ The Secret of His Obsession (POSSESSIVE BOYS SERIES 2): บทที่ 41 - บทที่ 50

Habang magkasama si Aiden at Zephyrine isang alalala ang biglang bumalik kay Aiden. Ang pinakamasakit na araw para sa kanya. Tahimik ang dalampasigan nang gabing iyon. Ang tanging maririnig ay ang banayad na alon na humahalik sa mga bato at ang malamig na simoy ng hangin na dumadampi sa kanilang balat. Nakatayo si Zephyrine sa gilid ng bangin, nakayakap sa sarili habang ang hangin ay nilalaro ang kanyang mahabang buhok. Walang emosyon ang kanyang mukha, ngunit sa likod ng kanyang mga mata ay isang bagyong hindi niya kayang ipakita. Sa likuran niya, si Aiden ay nanatiling nakatayo, nakatitig sa kanya. Mahigpit niyang hinawakan ang kanyang kamao, pilit na itinatago ang sakit na nararamdaman. "This isn't right," basag niya sa katahimikan, puno ng hinanakit ang boses. "You don’t have to do this, Zephyrine. We can find another way." Dahan-dahang pumikit si Zephyrine. Alam niyang masasaktan siya sa gabing ito, pero hindi niya inaasahang ganito kasakit. Nang muli siyang humarap kay A

Ilang araw na ang lumipas mula nang muntik nang may mangyari sa kanila ni Zarraeah, ngunit hindi pa rin maalis ni Azriel sa isip ang bawat detalye ng gabing iyon. Sa tuwing ipipikit niya ang kanyang mga mata, bumabalik sa kanya ang alaala ng malambot na labi ni Zarraeah, ang init ng kanyang katawan, at ang mabangong halimuyak na tila nananatili pa rin sa kanyang balat. Kahit anong gawin niya, hindi niya ito matanggal sa kanyang isipan.Ngunit sa kabila ng matinding pagnanasa niyang makita ito muli, ilang araw na rin siyang bigo. Wala siyang natanggap na tawag o kahit anong mensahe mula kay Zarraeah. Ang mas lalong nagpapahirap sa kanya ay wala rin siyang personal na contact nito—walang phone number, walang anumang paraan upang makausap siya ng direkta. Sa bawat araw na lumilipas, mas lalo siyang nababaliw sa paghahanap dito.Dahil dito, paulit-ulit siyang nagpupunta sa mansion ng mga Rivera, ang tanging lugar kung saan niya maaaring matagpuan si Zarraeah. Ngunit sa bawat pagbisita niy

Mula nang muli niyang makita si Zarraeah, hindi na siya mapakali. Araw-araw, sinasadya ni Azriel ang gallery upang makita ito, laging may dahilan para dumaan, kahit wala naman siyang totoong pakay. Madalas ay kunwaring titingin siya ng mga painting o magpapanggap na interesado sa sining, pero ang totoo, gusto lang niyang makita si Zarraeah."Ma'am, nariyan na naman siya," bulong ng isa sa mga empleyado ng gallery kay Zarraeah habang abala ito sa pag-aayos ng isang bagong painting.Napahinto si Zarraeah at lihim na napabuntong-hininga. Hindi niya alam kung bakit pero tuwing nandiyan si Azriel, nakakaramdam siya ng kaba at isang kakaibang emosyon na hindi niya mawari. Mula sa gilid ng kanyang mata, nakita niyang papalapit na ito."Zarraeah," masayang bati ni Azriel habang naglalakad papunta sa kanya, nakaayos pa rin ang mamahaling suit ngunit tila mas relaxed ang kanyang postura. "Tamang-tama, gusto kitang ayain magkape."Nagkibit-balikat si Zarraeah at ngumiti nang tipid. "Ah... busy p

Paulit-ulit na nawawala si Zarraeah, na para bang isang anino lang siya sa buhay ni Azriel. Tuwing malapit na niyang maabot ito, muli itong mawawala. Ang matinding pagnanasa niyang makasama ito ay mas lalong tumindi, lalo na ngayong nararamdaman niyang umiiwas ito sa kanya. Hindi niya ito matanggap.Habang nasa opisina, hindi mapakali si Azriel. Ilang beses na niyang sinubukang tawagan si Zarraeah ngunit hindi ito sumasagot. Naputol ang kanyang iniisip nang biglang kumatok ang kanyang secretarya at pumasok sa loob."Sir, I just wanted to inform you that Miss Zarraeah didn’t report to work again today," maingat na sabi ng kanyang secretarya.Napatingin si Azriel sa kanya, bakas ang inis at pag-aalala sa kanyang mukha. "This is the third time this week. Did she at least call or send a message?"Umiling ang secretarya. "No, Sir. She didn’t inform anyone. We tried to contact her, but there was no response."Napabuntong-hininga si Azriel at pinaglaruan ang hawak niyang ballpen. Hindi niya

Maagang dumating si Zarraeah sa opisina ni Azriel. Suot niya ang isang itim na blazer at puting blusa, simple ngunit pormal—isang kasuotan na nagtatago ng bigat sa kanyang dibdib. Sa loob-loob niya, pinipilit niyang panindigan ang desisyong ginawa niya kagabi. Hindi madali, ngunit alam niyang ito ang tamang gawin.Huminga siya nang malalim bago siya pumasok sa loob ng main building ng Dela Vega Corporation. Agad siyang sinalubong ng mga empleyado na tila nagulat sa kanyang presensya. Ilang araw rin siyang hindi nagpakita, at ngayon, heto siya, tahimik ngunit determinadong tapusin ang lahat.Nang marating niya ang opisina ni Azriel, sinalubong siya ng kanyang secretary. "Ms. Rivera, good morning po. Hindi po kayo naka-schedule ngayon, pero—""Kailangan ko siyang makausap," malamig niyang tugon.Agad namang tumango ang secretary at tinawagan si Azriel sa intercom. Ilang segundo lang ang lumipas bago nito ibinaba ang telepono at sinenyasan siyang pumasok. "Pinapapasok na po kayo, Ma'am."