Todos los capítulos de My Billionaire Husband's Hidden Identity : Capítulo 61 - Capítulo 70

CHAPTER 62 —Felicity pulled out a small folded paper from her sling bag. Buti na lang may listahan na siya, handwritten pa, old school pero efficient."Kaunti lang. May karne pa tayo sa bahay. Bibili na lang ako ng gulay tsaka iba pang sangkap. I’m planning to cook eight dishes," she said casually.Thorin raised an eyebrow. "Eight dishes? Kailangan ba talaga lahat ikaw ang magluto?"Nag-isip si Felicity sandali, then shrugged. “Pwede naman tayong bumili ng steamed fish sa may restaurant. Ako na bahala sa iba.”Fish lang talaga ang hindi niya kaya—hindi dahil ayaw niya, kundi dahil hindi niya alam kung paano magkaliskis o magtanggal ng hasang ng isda nang hindi nasusuka. May trauma, ‘ika nga."By the way," Felicity asked with a teasing grin, "anong dish ang specialty mo, Mr. Thorin?"Thorin frowned, clearly confused. “Bakit parang ang confident ng babaeng ‘to na marunong akong magluto?” isip-isip niya.Without missing a beat, he replied flatly, “I’m good at eating.”Felicity laughed.

NAMULA nang bahagya ang pisngi ni Felicity habang nasa loob sila ng kotse. Kahit pa ilang araw siyang nag-set ng expectations, iba pa rin ang actual na pakiramdam ng makikilala mo na ang kapatid ng taong mahal mo.Hindi siya madalas kinakabahan sa ganitong bagay, pero ngayon, parang may mabigat na humihila sa dibdib niya. Tahimik lang siyang nakatingin sa bintana habang lumiliko ang kotse papasok sa village.“I’ve never been a sister-in-law before,” bulong niya sa sarili. “Hindi ko rin alam kung paano ba makisama sa kapatid mo.”Napansin ni Thorin ang pagkailang niya.“Okay ka lang?” tanong nito habang nagmamaneho. “Don’t worry. Si Thyon... medyo chill lang ’yon. Medyo aligaga minsan, pero mabait. Hindi ka mahihirapan pakisamahan.”Tumango si Felicity, pinilit ngumiti. “Sige. Noted.”“By the way,” dagdag ni Thorin, “call me Thorin na lang pag kaharap siya.”“Got it,” sagot niya, kalmado pero alerto.Paglapag ng kotse sa harap ng bahay, nakita agad ni Felicity ang isang lalaki na naka-

MEDYO nahiya si Felicity na siya mismo ang magbukas ng bag na dala ni Thyon kaya tinanong n'ya muna ito bago galawin.Habang naghuhugas ng pipino si Thyon, casual lang itong nagsabi, “Ate, may laman ’yang steaks at chicken wings, nakamarinate na lahat.”“Oops. Dapat nilagay ko na agad sa ref. Baka masira pa,” aniya.Agad na lumapit si Felicity para silipin ang bag. Nakonsensya siya na hindi niya agad tinanong kung ano ang laman no’n. Pagbukas niya, bumungad ang transparent box na may maayos na hiwa ng karne, may label pa sa takip na may petsa kung kailan ito minarinate.Mild pa lang ang amoy, pero ramdam mo na agad ang aroma ng spices. Halatang premium. Kahit hindi pa siya gaanong exposed sa mga ganito, alam na agad ni Felicity, mahal ’tong mga to.“Dinala ko ’yan para matikman mo,” excited na sabi ni Thyon. “Last time kasi, nag-desert barbecue kami ng friends ko. Pinartner pa namin sa wine. Ang sarap, swear.”“Desert barbecue?” tanong ni Felicity, medyo nagulat. “As in… sa disyerto k

“HINDI namin matatanggap ’to, Kuya Thorin...” mahina pero buo ang boses ni Felicity habang hawak-hawak pa rin ang pulang sobre.Naramdaman niya ang biglaang katahimikan sa paligid. Hindi man siya tumingin, alam niyang napalingon sa kanya ang nanay niya at si Robert. Ramdam niya rin ang bahagyang tension sa room. Si Tita Lucille, na kanina’y abalang nag-aayos ng dining table, ay marahang humakbang palapit at tinapik ang laylayan ng blouse ni Charlotte — isang tahimik na hudyat na ‘wag na siyang magsalita pa.Napatikom si Charlotte, pero si Robert? Hindi napigilan ang iritasyon. “Ano ba naman ‘to? Pakipot pa. Kung ako ‘yan, tinanggap ko na agad!” aniya sa isipan.Sa kabilang banda, kalmado lang si Thyon na tahimik na nakasandal sa doorway, may hawak pang phone pero nakapatay ang screen. Lumapit siya, walang bahid ng pressure sa mukha, at mahinahong nagsalita.“Ate Felicity, sa amin po, normal lang talaga na nagbibigay ng small gift kapag may bata. Hindi ‘to dahil sa halaga. It’s just ou

SAMANTALA, nakaupo si Thyon sa dulo ng lamesa, pailing-iling pero may ngiti sa labi habang pinapakinggan ang buong usapan nina Kuya Thorin at Robert kanina.Hindi na siya nakisabat. Sanay na siya sa mga taong tulad ni Robert na mahilig magyabang, kulang naman sa laman. Wala naman siyang laban sa presensya ng kanyang Kuya Thorin.Kahit gaano pa kalaki ang posisyon ng isang tao, kapag nasa harap ng kuya niya, tila natutunaw.Bagong graduate lang si Thyon pero kahit wala pa siyang solid na achievements, director na siya ng ilang kumpanya. Kaya karamihan, hindi siya masyadong sineseryoso.Biglang iniabot ni Robert ang kamay niya. “Uy, mag-pinsan na rin tayo, ‘di ba? Since kapatid ka ni Thorin, let’s be close.”Ngumiti si Thyon ng peke. “Okay, kain ka lang nang marami. Tikman mo ‘yung luto ko.”Hindi na niya kailangang magpakababa, pero sumama pa rin siya sa kusina kanina para tumulong. Gusto lang niyang ipakita na sincere siya. Pero habang nagsasalin siya ng pagkain, napadulas ang sabaw a