บททั้งหมดของ The Disguised Billionaire: บทที่ 91 - บทที่ 100

“She did an interview about us. I hope you don’t mind,” sabi ko kay Darius. “Tatanungin sana kita, kaso ang busy mo sa mga kausap mo.”He chuckled. “Nah, I don’t mind. She’s helping me announce you to the world,” he said with a smug look.Umirap ako pero nangingiti rin. Nang may dumaan sa amin na waiter, kumuha kami ng champagne. “Do you want to see the items for the auction?” biglang tanong niya sa akin.Nag-isip pa ako, pero wala rin naman akong ibang gagawin dito kaya pumayag ako. Lumapit kami sa table kung saan nagaganap ang silent auction. Beside those auction pieces, may sheet sa gilid nila kung saan magsusulat ng pangalan ang gustong mag-bid sa item.There were luxury jewels, a luxury watch, art pieces, exclusive spa packages, and private island getaways. Inisa-isa namin ’yon hanggang sa matapos namin. Then one caught my eye. Among the art pieces, may isa akong nagustuhan…isang painting ng dagat, may rock formation sa gilid. And for some reason, the moment I saw it, I remember

Paglabas ko ng building, may mga media pa rin sa labas. May naglalakad pa rin sa red carpet kaya tutok sila roon. Kaya minabuti kong sa gilid dumaan. I was on the verge of tears as I walked quickly.Hindi ako lumilingon habang naglalakad ng mabilis palayo. Kung pinagtitinginan man ako, hindi ko na alam. I kept staring down… my tears started to fall.Nang tumigil ako sa paglalakad, malayo na ang narating ko. Pinunasan ko ang mata ko at kinalma ang sarili. Nasa may gilid ako ng kalsada, sa kabilang dulo, may nakatingin sa akin. Alam ko na hindi naman nila alam ang nangyari pero pakiramdam ko, alam nila at pati sila ay hinuhusgahan ako. Mabuti na lang at may paparating na taxi sa banda ko. Mabilis ko ’yong pinara nang makita kong walang pasahero. Agad akong pumasok nang huminto ’yon sa tabi ko, eager to get away from the place.Agad kong sinabi ang address kaya agad din kaming umalis. Pigil na pigil ang hininga ko sa biyahe, pero ilang minuto lang akong nakapagpigil. Kasi kusa nang kuma

Huminga ako ng malalim matapos kong isara ang maleta na dadalhin namin ni Darius. Ngayon na kami aalis papunta sa Leyte, pero wala pa siya dahil pumunta muna siya sa opisina para tapusin ang mga dapat niyang gawin bago kami umalis.Kanina pa ako nag-iimpake para sa amin. We’ll stay there for two weeks, at kung wala pang importanteng gagawin si Darius pagkatapos ng two weeks, pwede pa kaming mag-extend ng stay.Matapos kong mag-impake, pumasok ako sa bathroom para makaligo na at makapaghanda na. Mabibilis ang bawat galaw ko. Kaya matapos ang isang oras, nakaupo na ako sa vanity table ko, naglalagay ng make-up habang wala pa si Darius.I was in the middle of putting blush on my cheeks when my phone rang. Mabilis ko iyong kinuha, akala ko si Darius pero nang makita kong new number ay medyo nagdalawang-isip akong sagutin.I was still scared of what might happen after the incident at the charity ball. It’s been two days pero wala namang lumabas na article tungkol sa amin. Iyong interview l

“Engaged na kayo?” ulit ni Aling Merna sa sinabi ko. Bahagya akong tumawa. “Opo.” “Noong narito pa kayo, kayo ba? Tama ba 'yong usap-usapan na girlfriend mo siya, Darius?” tanong ni Aling Merna kay Darius. “Palagi pa kayong magkasama.” Darius just chuckled. Hindi siya sumagot kaya ako na ang sumagot. “Opo, Aling Merna.” “Sige na po, pagod pa si Jessica. Mauna na po kami,” paalam ni Darius. Hinawakan niya ako sa likod at iginaya paalis sa mga panauhin namin. Pero kung ang plano niya ay iwasan sina Aling Merna, hindi siya nagtagumpay. Sinundan nila kami at naglalakad sa tapat namin. “Magtatagal ba kayo dito?” tanong niya sa amin. Nang hindi sumagot si Darius, ako na ang sumagot para sa amin. “Mga dalawang linggo lang po kami,” sabi ko sa kanya, nakangiti. “Bakit ang bilis naman? Magtagal pa kayo. Ang tagal niyong hindi bumalik. Usap-usapan noong bigla kayong nawala na baka nagtanan kayo,” sunod-sunod na sabi ni Aling Merna. Bumabagal ang lakad namin at napatingin ka

Mabilis kaming nakauwi sa Manila. Everything went smoothly. Gano’n na talaga kapag kasama si Darius. He wouldn’t let anything go wrong.Gabi kaming dumating kaya pagkatapos naming kumain ng dinner, agad din kaming nakatulog. Hindi naman ako pagod dahil hindi naman ako nahirapan sa flight pero alam kong busy na bukas.Maagang aalis si Darius dahil sa importante niyang meeting. Ako rin ay dadalo kina Mama para mabisita ang bagong bahay namin at para rin ibalita sa kanila na bibisita ang parents ni Darius para ma-meet sila.Kinabukasan, maaga ngang nagising si Darius. Kahit inaantok pa ako, gumising din ako para makausap siya bago umalis. Inaantok ako habang tinitingnan siyang nagbibihis.“Call me when you need anything,” aniya. Nagsusuot na siya ng relo niya habang naglakad palapit sa akin.“Okay. Pero baka matagalan ako kina Mama.”“It’s fine. Bond with your parents. Sunduin kita sa kanila para sabay na tayong umuwi,” suhestiyon niya. He put one knee on the bed and kissed my head.“Slee