All Chapters of เล่ห์รักผู้ชายสารเลว: Chapter 31 - Chapter 39

“แน่นอนครับคุณอา…ผมจะไปรับคุณอาด้วยตัวของผมเอง”ไม่มีอะไรสำคัญกับผมไปมากกว่าคุณอาเชา(แล้วพบกันลูคัส)แล้วคุณอาก็กดวางสายผมไป ผมก็ยกโทรศัพท์ออกจากหูและยกแก้วเหล้าขึ้นจิบอย่างชิวๆสบายอารมณ์พลางทอดมองร่างบางไปด้วย โครงหน้าที่เรียวสวยเป็นรูปไข่แก้มนวลสีชมพูที่ไม่ต้องแต่งเติมก็อมชมพูอยู่แล้วไหนจะริมฝีปากบางหยักได้รูปสีชมพูระเรื่อนั้นอีกที่มันทั้งนิ่มและหอมเหมือนเยลลี่ ดวงตากลมโตที่ตอนนี้ปิดสนิทจากการเหนื่อยล้าจากเมื่อคืนผิวขาวๆที่ขาวเปล่งประกายสง่าของเธอตอนนี้กลับกลายมีรอยช้ำอยู่เกือบทั่วเรือนร่างสวยเพราะผมเป็นคนทำมันเอง เธอคงจะหลงผมจนโงหัวไม่ขึ้นแล้วสินะถึงไม่รู้ว่าผมทำร้ายร่างกายเธอทางอ้อมยังไงบ้างแต่รับลองว่าต่อจากนี้เธอจะได้เห็นของจริงสักทีหึๆ!พรึบผมเอื้อมมือไปหยิบเช็คบนหัวเตียงขึ้นมาและจัดการเขียนจำนวนเงินใส่เช็คไปเป็นจำนวนสองแสนบาทลงรายมือชื่อผมให้เธอเอาไปเบิกเป็นเงินสดได้เลยและวางเช็คลงไปบนโต๊ะข้างเตียงนอนและเดินเข้าห้องน้ำเพื่ออาบน้ำชำระร่างกายให้สะอาด ผมใช้เวลาอาบน้ำแต่งตัวครึ่งชั่วโมงและเดินออกมาจากห้องน้ำก็พบว่าเธอยังไม่ตื่น ผมเดินไปนั่งลงบนเตียงนอนข้างๆเจแปนและใช้นิ้วเกี่ยเส้น

วันต่อมากรุงเทพมหานคร…..13:30น.คอนโดเจแปน….เจแปน เจติมา……ตอนนี้ฉันมาถึงกรุงเทพแล้วด้วยเครื่องบินส่วนตัวของพี่ลูคัส ฉันโทรไปหาพี่ลูคัสแต่เขาก็ไม่รับสายฉันไม่รู้ว่าทำไมเหมือนกันแต่ฉันจะโทรรายงานคุณป๊าก็ไม่ได้เพราะที่นี้เป็นคอนโดที่พี่ลูคัสซื้อให้ฉันอยู่ ซึ่งฉันคิดว่าที่นี้ต้องมีเครื่องดักฟังอยู่แน่นอนเลยฉันมั่นใจ เพราะฉะนั้นฉันจะติดต่อคุณป๊าไม่ได้ในขณะที่ฉันอยู่ที่นี้พรึบ“ไปข้างนอกดีกว่า^_^”ฉันว่าอย่างนึกได้รีบลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวใหม่ดีกว่า ออกไปใช้เงินสักหน่อนเดือนนี้ยังไม่ได้ผลาญเงินคุณป๊าเลย ฉันใช้เวลาไม่นานก็เนรมิตตัวเองให้สวยพริ้งได้ในพริบตา ก็ที่จริงฉันสวยอยู่แล้วอ่ะเนอะใส่อะไรก็สวย ฉันอยู่ในชุดเกาะอกสีขาวกับกางเกงยีนส์ขาสั้นโชว์เอวคอดสวมทับด้วยเสื้อเชิ้ตสีขาวผับแขนขึ้นพร้อมกับรองเท้าผ้าใบสีขาวและหยิบกระเป๋าแบรนด์เนมรุ่นลิมิเต็ดขึ้นมาสะพายพร้อมกับเดินยิ้มร่าออกจากห้องคอนโดนี้ไปยังลิฟต์และลงไปเรียกแท็กซี่ที่หน้าคอนโด คอนโดนี่ค่อนข้างหรูและเหมือนเพิ่งจะเปิดขายด้วยนะ เลยทำให้ยังไม่ค่อยมีคนย้ายเข้ามาอยู่เท่าไหร่“ไปห้างQค่ะ”ฉันเอ่ยบอกแท็กซี่ไปในขณะที่ฉันขึ้นมานั่งบนรถเรียบร้อ

ตื๊ดดดดดดด~เจแปน~ผมกดเบอร์โทรหาเจแปนเพื่อจะไปหาเธอให้เธอไล่ความทรงจำและความหวานของนิดาออกไปจากความคิดและใจของผม แต่ก็ไม่มีคนรับสาย ผมพยายามโทรหาเธออีกหลายครั้งมากแต่ก็เหมือนเดิม โทรติดแต่ไม่มีคนรับ ไม่รู้ว่าเธอไปไหนพรึบ ปึกตุ๊บ“โถ่เว้ย!!”ผมเขวี้ยงสมาร์ทโฟนเครื่องหรูทิ้งอย่างหงุดหงิดและเบนพวงมาลัยหักเลี้ยวซ้ายเพื่อไปยังคอนโดที่ผมให้เจแปนอยู่ทันที ผู้หญิงที่เป็นหมากตัวสำคัญในเกมส์ของผม หึ!โง่และหลอกโคตรง่าย!ผมใช้เวลาไม่ถึงสิบนาทีก็มาถึงคอนโดของผมและผมก็เอารถขับขึ้นลานจอดรถของชั้นที่ผมอยู่ทันที ผมสแกนคีย์การ์ดเข้าห้องมาก็พบกับถุงช้อปปิ้งจากห้างของผมมากมายวางอยู่ที่ห้องรับแขกไฟในห้องเปิดสว่างเนื่องจากมีคนอยู่ในห้องแน่นอน“เจแปน”ผมตะโกนเรียกหาเธอและเดินไปยังห้องต่างๆเพื่อหาร่างของเธอแต่ก็ไม่พบในห้องก็ไม่มี ผมเดินหาเธอไปทั่วทั้งห้องแต่ก็ไม่เจอเธอ ที่สุดท้ายคือนอกระเบียงห้อง ที่สระน้ำ ผมคิดได้ก็เดินไปเลยก็พบกับแผ่นหลังขาวเนียนที่มัดผมรวบขึ้นไปโชว์ต้นคอระหงแผ่นหลังขาวนวลจนไร้ที่ติ เธอกำลังนั่งแช่น้ำอยู่ ข้างกายของเธอมีขวดไวน์นับสิบขวดวางอยู่แต่มันไม่ได้เปิดเลยสักขวด ทำยังกับคนอกหักอย่า

“ว๊าย!พี่ลูคัสจะทำอะไรอุ๊บ!”เธอยังพูดไม่ทันจบก็โดนชายหนุ่มจับลำกายใหญ่ยัดเข้าปากของเธอทันที เธอแทบจะอ้วกออกมาเพราะลำกายใหญ่ของเขาเข้าไปลึกพอสมควรและเธอยังรู้สึกเจ็บปากเหมือนปากของเธอกำลังจะฉีกขาดยังไงยังงั้นเพราะรับกับขนาดลำกายใหญ่ของเขาไม่ไหวพรึบๆๆๆตั่บๆๆๆๆๆ“อู้วววววโคตรเลยเจแปน….พี่จะแตกแล้ว”ลูคัสกระแทกลำกายใหญ่ลงไปในปากเล็กของเธออย่างแรงและถี่รัวเขาล่อนเอวสอบอย่างสุขสมซึ่งผิดกับเธอที่น้ำตาเล็ดและคับปากแน่นมันช่างทรมานจริงๆเวลาที่เธอไม่สมยอมเขา“อื้อออออ”เธอทำเสียงร้องประท้วงขึ้นทำให้ชายหนุ่มที่เงยหน้าหลับตาพริ้มอยู่ต้องก้มหน้าลงมาใช้สายตาคมกริบมองเธออย่างไม่พอใจ“ทีฉันยังทำให้เธอเสร็จไปตั้งหลายน้ำยังไม่บ่นเลย….”คำพูดของลูคัสทำให้เจแปนเงียบลงและพยายามอ้าปากให้กว้างมากที่สุดและดูดดึงลำกายใหญ่ให้เขาทำให้ลูคัสยิ้มออกมาและเปลี่ยนเป็นใบหน้าที่เหยเกขึ้นมาทันทีเมื่อเจแปนเริ่มให้ความร่วมมือโดยการปรนเปรอลำกายใหญ่ให้เขาโดยใช้ปลายลิ้นเลียหัวเห็ดสีแดงที่กำลังมีน้ำสีใสไหลซึมออกมาเธอตวัดปลายลิ้นเลียไปทั่วบริเวณลำกายใหญ่ที่มีรสชาติหวานติดลิ้นของเธอ“อื้ออ่าห์เจแปน”ลูคัสครางชื่อเธอออกมาเสียงกระเส