All Chapters of He Rejected My Marriage Proposal: Chapter 21 - Chapter 30

Para makumpirma ang kasalanan ni Bona, personal na dinala ni Misis Fernandez si Sean sa silid ng mga CCTV recordings. Sumunod naman si Elena sa kanila habang nakasuot ng maskara. Habang pinapanood ang surveillance video, napakuyom siya ng kamao sa inis.Hindi niya palalampasin si Bona sa pagkakataong ito!Lahat sila ay tahimik na nakaupo sa monitoring room, nakatutok sa playback ng surveillance footage. Sa pinakaimportanteng bahagi, sinadyang pabagalin ni Sean ang video upang masuri itong mabuti. Ngunit kahit paulit-ulit nilang panoorin, wala ni isang bakas ni Bona sa lugar kung saan pumasok si Elena sa banyo.Napalunok si Elena at hindi makapaniwala. "Imposible! Pinalitan ni Bona ang video! Nauna siyang pumasok sa banyo kaysa sa akin. Walang paraan para hindi ito makita sa CCTV!"Malamig na tumingin si Sean sa mga staff sa monitoring room at matigas na nagtanong, "May ipinagawa ba sa inyo si Miss Bona na palitan ang footage?"Umiling ang mga empleyado. "Boss, iniutos niyo noon na wa

Nang marinig ni Bona ang salitang "bahay", para bang tinusok ng tinik ang kanyang puso. Minsan, itinuring niya talaga ang lugar na iyon bilang kanyang tahanan. Pumunta siya sa mall upang bumili ng mga dekorasyon at siya mismo ang nag-ayos ng bawat sulok ng bahay. Ang kanyang paglipat doon ang nagbigay ng init sa dating malamig na tahanan. Araw-araw pagkatapos ng trabaho, bumibili siya ng mga gulay sa palengke at inihahanda ang mga paboritong pagkain ni Sean.Ang paghihintay sa kanya upang sabay silang kumain ay ang pinakamasayang sandali para kay Bona. Sa loob ng mahabang panahon, naniwala siyang kahit ayaw ni Sean magpakasal, ayos lang basta't magpatuloy silang mabuhay nang ganito.Ngunit hindi niya kailanman naisip na simula't sapul, siya lang pala ang nagpapakatanga. Si Sean ay hindi kailanman naging totoo sa kanya. Itinuring lamang siya bilang isang kasangkapan—isang pampalipas oras, isang bagay na magbibigay ng pisikal na kasiyahan. Sa pag-alala sa lahat ng ito, isang mapait na n

Nang marinig ang mga salitang iyon, ang dating malamlam na mga mata ni Sean ay tila nabalutan ng yelo."Alamin kung sino ang naroon noong panahong iyon.""Sige.""Tingnan mo rin kung sino ang mga huling nakausap ni Arthur nitong mga nakaraang araw."Pagkatapos ibaba ang telepono, natulala si Sean ng matagal.Bigla niyang naalala na madalas magkaroon ng bangungot si Bona.Madalas itong umiiyak at nauutal sa kanyang panaginip: "Hindi ako, wala akong ginawa."Sa tuwing nagkakaroon siya ng bangungot, pinagpapawisan siya nang malamig, nanginginig ang buong katawan, at tahimik na umiiyak sa kanyang bisig.Minsan na rin niyang tinanong si Bona kung ano ang dahilan, ngunit hindi ito kailanman nagsabi.Ngayon, napagtanto niyang ang mga bangungot ni Bona ay dulot ng isang matinding trauma.Dahil dito, mas lumalim ang lamig sa mga mata ni Sean. Mabilis siyang bumalik sa ICU dala ang kanyang cellphone.Pagpasok niya, narinig niyang nagsasalita si Bona sa kanyang ama."Papa, hindi ba gusto mong ma

Malamig ang tingin ni Sean, parang matatalas na kutsilyong yelo, habang sinusuri ang Matandang Ginang Sobrevega at ang Unang Ginang. Kahit marami nang bagyo ang pinagdaanan ni Ginang Sobrevega, hindi niya napigilan ang takot sa matinding presensya ni Sean. Agad siyang pinagpawisan ng malamig.Pinilit niyang kumalma at tiningnan si Sean. "Walang katotohanan ang sinasabi mo, Bona. Nangyari iyon dahil sa pananamit niya. Masyado siyang nagbihis nang malaswa kaya siya napagtripan ng mga kriminal. Kahit may nangyari sa kanya, kasalanan niya iyon!"May poot sa kanyang tinig, na para bang isang kaaway ang tinutukoy niya. Isang mapanganib na ngiti ang lumitaw sa labi ni Sean. "Hindi mo na kailangang ipaliwanag. Hanapin natin si Zimo. At kapag napatunayan kong totoo ang sinabi mo, hindi lang braso ang mawawala sa kanya."Kinuha niya ang kanyang cellphone at tumawag kay Robbie. "Dalhin mo rito si Zimo."Ilang sandali lang, pinasok si Zimo ng dalawang bodyguard. Nang makita si Sean, agad siyang l

Nakita niya yung birthmark sa likod ni Bona, at may hindi maipaliwanag na expression sa mga mata niya.Kinabukasan ng umaga, pasado alas-otso na nang magising si Bona.May isa pa siyang importanteng meeting ngayong umaga.Hindi pa nga niya natatapos yung ibang kailangang ihanda.Gusto na sana niyang bumangon agad, pero may isang malaking kamay na mahigpit na yumakap sa bewang niya.Narinig niya ang paos at antok na boses ni Sean malapit sa tenga niya."Relax ka lang, sabay tayong pupunta ngayon."Hinila siya ulit ni Sean sa yakap, tapos yumuko para halikan siya sa noo.Pinukpok ni Bona nang malakas ang dibdib niya. "Sean, ayokong mapansin, magda-drive na lang ako mag-isa.""Makakapag-drive ka pa? Mukhang hindi pa sapat ang pang-aabuso ko kagabi."Pagkasabi niya nun, parang gusto na naman siyang sunggaban.Pinisil siya ni Bona nang malakas sa hita at sinamantala ang pagkakataon para makatakas.Habang pinapanood ni Sean si Bona na parang takot na takot habang naglalakad palayo—halatang