บททั้งหมดของ He Rejected My Marriage Proposal: บทที่ 51 - บทที่ 60

Pagkatapos kumain, hinatid ni Jericho si Bona pabalik sa hotel.Tahimik sila sa elevator, pero pagdating sa tapat ng kwarto, huminga ng malalim si Jericho. Tapos saka nagsalita, halos pabulong.“Bona… napag-isipan mo na ba ‘yung sinabi ko nung isang gabi?”Sasagot na sana si Bona, pero biglang may narinig silang boses sa likod.“Libre ka ba ngayon, Atty. Sobrevega? May kailangan lang akong i-follow up tungkol sa kaso.”Si Sean.Nakaitim ang bagang. Matigas ang mukha. Wala ni isang emosyon sa tono ng boses niya, pero alam mong may laman.Halatang hindi sinasadya ang pagdating... pero sobrang sakto.Napakuyom ng kamao si Jericho. Kita mong kinain niya ang inis. Malinaw sa kanya ang pakay ni Sean, at iyon ay para guluhin ang moment nila.“Alam mo bang ilang araw nang puyat si Bona kakasunod sa deadlines mo?” sarkastikong bulong ni Jericho. “Hindi ka na kontento sa ginastos mo, pati oras niya kukunin mo pa?”Pero ngumiti lang si Sean, pakunwari, civil. Kunwari may respeto.“Pasensya na. C

Sandali lang natulala si Felix sa gulat, pero agad din siyang bumalik sa sarili.Kalma niyang sinabi, “Ang galing talaga ng memorya mo Tita, naaalala niyo pa rin lahat kahit ang tagal na no’n.”Napabuntong-hininga si Zen. “Kaibigan ko ang mama mo, at grabe talaga ang sinapit niya para lang mailigtas ang batang dinadala niya noon. Kaya hindi ko talaga makakalimutan ang nangyari. ‘Yung kapatid mong babae, pagkapanganak, katulad lang ng ibang sanggol—maputi, mataba, at ‘yung mata niya, kamukhang-kamukha ng mama mo. Meron siyang birthmark sa likod, hugis parang bulaklak ng plum. Naiyak nga ako no’n. Pakiramdam ko iniwan ng mama mo sa anak niya ‘yung bagay na pinakagusto niya, bilang isang tanda ng pagmamahal.”Paglabas ni Felix mula sa clinic, umiikot pa rin sa utak niya ang lahat ng sinabi ng Tita niya..Siya ang kaibigan ng mama niya bago ito pumanaw, at siya rin ang naging OB na nag-alaga sa kanya habang nagbubuntis.Alam niyang hindi magsisinungaling si Zen.Malinaw nitong sinabi na a

Alam na alam ni Chen Zhuo kung anong ibig sabihin ng ayos-ayosang anyo ng boss nila. Kaya agad siyang lumapit at pilit ngumiti. “Wag kang masyadong mag-alala, boss. Lahat ng sugat, kahit gaano kalalim, gumagaling din ‘yan. Kailangan lang ng oras.”“Pero yung sugat ni Atty. Sobrevega... masyadong malalim ‘yon. Hindi mo agad-agad mapapawi. Kailangan mo ng konting tiyaga.”Napabuntong-hininga si Sean. “Kahit gaano pa siya kasungit o kalayo, mababaliw pa rin ako sa kaiisip sa kanya.”Hindi niya matanggap na may ibang lalaking nag-aalaga kay Bona. Na may ibang taong mas pinipili ito. Gusto niyang sugurin, hilahin si Bona palapit, at sabihing huwag na siyang lalapit sa kahit sinong lalaki&hel

Pagkarinig ng sinabi ni Robbie, napa tahimik ang lahat sa loob ng kwarto.Yung mga mata ni Sean na kanina lang puno ng lambing, biglang parang nag-apoy. Namula sa galit.Wala nang init ang boses niya.“Eh di tumalon siya!”Pinunasan ni Secretary Robbie ang pawis niya. “Boss, komplikado na po. May mga reporter na nandito ngayon sa ospital para sa interview. Kumalat na sa internet yung nangyari kay Miss Alvarez. Nasa spotlight ka na naman ngayon.”Nakanguso si Sean, nakapikit saglit habang nakakuyom ang kamao.Tumingin siya kay Bona. Matagal. Malalim.Ramdam niyang nadulas ang tanong ni Bona kanina. Parang may alinlangan.

Walang pakialam si Sean, at agad siyang pumasok sa loob ng bahay sabay niyakap si Bona.Mabigat ang yakap niya. May punit sa boses. “Bona, please.. bigyan mo pa ako ng isa pang pagkakataon. Mamahalin kita nang totoo ngayon. Hindi na kita sasaktan. Hindi na kita bibiguin. Ayos ba?”Si Sean—na dating ubod ng yabang at laging mataas ang tingin sa sarili—ngayo’y nakayuko, nagmamakaawa. Para sa isang kagaya niya, ang humingi ng tawad ay mas mahirap pa kaysa umakyat ng bundok.Pero heto siya ngayon, luhaan, yakap-yakap si Bona, umaasang muli siyang piliin.Kinagat ni Bona ang labi niya. Tahimik ang tono, pero matigas. “Sean, hinding-hindi mo maiintindihan kung gaano kahirap ang pinagdaanan ko noong bumalik si Elena sa bansa. Isang tawag lang mula sa kanya, iniwan mo na ’ko. Kahit noong mga panahong pinaka-kailangan kita... wala ka.”Bumigat ang pagitan nila. “Paulit-ulit akong nagparaya. Nagbaba ng pr