All Chapters of บ่วงใจร้ายลวงรัก: Chapter 21 - Chapter 30

นับตั้งแต่วันนั้นชีวิตของเธอกับอีกคนก็เหมือนจะกลายเป็นเส้นขนานต่อกันไปอย่างช้าๆ จะมีบ้างที่ต้องเจอหน้ากันโดยบังเอิญในบ้านของเขา เพราะเธอต้องเอาดอกเบี้ยเงินกู้ที่พ่อแม่เพิ่งจะไปหยิบยืมมาจากพ่อของเขาไปจ่ายแต่ถึงอย่างนั้นเธอก็วางตัวเป็นปกติ ไม่ได้แสดงอาการอะไรออกไปให้เขาเห็นถึงความอ่อนแอของตัวเองจนกระทั่งเรื่องบางอย่างที่ตั้งใจจะปกปิดเอาไว้เกิดแดงขึ้นมา “คะน้า! นี่พวกคุณทำบ้าอะไร!” เป็นอินทุอรที่ตวาดถามขึ้นก่อนจะแทรกตัวเข้ามาขวางการทุบตีที่กำลังเกิดขึ้นอยู่ตรงหน้าด้วยตัวเอง ในใจนึกขอบคุณไปถึงเจสู้อุตส่าห์วิ่งไปตามเธอถึงโต๊ะทำงานให้มาช่วยคนที่กำลังถูกพ่อแม่บังเกิดเกล้าทุบตีอย่างหนัก ต่อหน้าคนงานคนอื่นๆ แต่กลับไม่มีใครเลยสักคนที่จะเสี่ยงยื่นมือเข้าไปช่วย “ถามมันดูสิ ว่ามันทำงามหน้าอะไรเอาไว้ นังลูกไม่รักดี บอกมาเดี๋ยวนี้นะ ว่าแกท้องกับใคร!” คำเฉลยที่ได้ยินแม้จะทำให้ตกใจ แต่ถึงอย่างนั้นพอได้เห็นเจ้าของคำตอบทำท่าจะเดินตรงเข้าไปหาคนที่กองอยู่ที่พื้นอีกครั้ง อินทุอรก็ไม่รีรอที่จะรีบพาตัวเองเข้าไปขวาง “อย่ามาตบตีใครในไร่ของสามีฉัน!” เธอเกลียดที่สุดคือการใช้ก

เมื่อรู้แบบนี้แล้วถึงได้หันไปหาอีกคนที่ยืนอยู่ไม่ไกล คนที่ไม่ว่าจะเมื่อไหร่เวลาไหน ก็พร้อมยื่นมือเข้ามาช่วยกันตลอดเวลา “ฝะ…ฝากยัยเรย์…” “ครับท่าน ผมสัญญาว่าจะดูแลคุณเรย์ให้ดีที่สุด ท่านไม่ต้องห่วงนะครับ”กล้าตะวันรับปากอย่างไม่ต้องคิดให้เหนื่อย ต่อให้คนตรงหน้าไม่ร้องขอ เขาก็ไม่เคยคิดจะปล่อยมือจากคนข้างกายอยู่แล้ว ทั้งหมดนี้คือคำสัญญาที่เขาจะไม่มีวันทำให้ท่านต้องผิดหวัง! “ขอบใจเธอมากนะกล้า ขอบใจมากจริงๆ หนูอยู่กับพี่เขานะลูก พ่อเชื่อว่ากล้าตะวันจะปกป้องดูแลลูกของพ่อได้…” เสียงที่แต่ก่อนเคยหนักแน่น บัดนี้ค่อยๆ แผ่วลงอย่างน่าใจหาย ก่อนที่ทุกอย่างจะเงียบสงัดลง พร้อมๆ กับลมหายใจสุดท้ายที่หลุดลอย.. “พะ…พ่อคะ พ่อ!” เป็นอีกครั้งที่กล้าตะวันต้องคว้าตัวคนที่กำลังร้องไห้แทบขาดใจเข้ามากอดและเขาต้องใช้เวลาพักใหญ่เธอถึงยอมสงบลงได้ “ปล่อยท่านไปเถอะนะครับ ให้คุณพ่อได้พัก ท่านเหนื่อยมามากแล้ว…”คนที่เพิ่งจะสูญเสียคนสำคัญหนึ่งเดียวในชีวิตไปอย่างไม่มีวันหวนกลับพยักหน้ารับทั้งน้ำตา หากนี่เป็นปรารถนาสุดท้ายของท่านเธ

“เรื่องแบบนี้ปรบมือข้างเดียวไม่ดังหรอกค่ะ และอีกเรื่องที่คุณต้องรู้เอาไว้ คืนนั้นกล้าตะวันไม่ได้เมา เขามีสติครบถ้วนสมบูรณ์ทุกอย่าง ในขณะที่ฉันไม่มี! ถ้าเขาเห็นค่าของคุณอย่างที่คุณกำลังโอ้อวดจริง…เรื่องระหว่างฉันกับเขาในคืนนั้นจะเกิดขึ้นเหรอคะ” คิดสิคิด! ก็ไหนว่าฉลาดนักฉลาดหนา เรื่องง่ายๆ แค่นี้ทำไมคิดไม่ได้กัน! “คุณจะบอกว่าที่เขาทำไปทั้งหมด เพราะว่าเขารักคุณอย่างนั้นเหรอคะ!”แน่นอนว่าเธอไม่เชื่อ ว่าทั้งหมดนี้มันคือความรัก คนรักกันที่ไหน จะหาเรื่องกันได้ทุกครั้งที่เจอหน้า หรือถ้ามันจะเป็นความรักจริง ก็เห็นจะเป็นเพียงรักข้างเดียวของผู้หญิงตรงหน้านี้เพียงคนเดียวเท่านั้น กล้าตะวันไม่มีวันรักผู้หญิงคนนี้แน่ เธอมั่นใจ! “ฉันไม่คาดหวังอะไรไร้สาระแบบนั้นหรอกค่ะ เขาจะรักหรือไม่รักอันนี้ฉันไม่รู้ และไม่คิดอยากจะรู้ด้วย แต่สิ่งเดียวที่ฉันรู้คือตอนนี้เขาเป็นสามีที่ถูกต้องตามกฎหมายของฉัน คุณนุชเองก็ดูเป็นคนฉลาด…คงเข้าใจใช่ไหมคะ ว่าฉันกำลังจะบอกอะไรคุณ!” คนถูกตอกหน้าถึงกลับกำมือแน่นด้วยความโกรธ ยอมรับว่าเธอประเมินผู้หญิงคนนี้ต่ำไปหน่อย หล่อนกำลังจะบอกให้เธอได้รู้ถึงจุดยืนของต

“ขอโทษด้วยแล้วกันที่ทำให้ต้องผิดหวัง ขอโทษที่ฉันตอแหลไม่เก่งเหมือนแม่นี่ แต่จะว่าไปแล้ว ดูๆ ไปก็เหมาะสมกันดี หญิงร้ายชายโง่!” กล้าตะวันไม่ได้โต้ตอบอะไรกลับไปนอกจากหันกลับไปหาคนเจ็บอีกครั้ง แน่นอนว่าการที่อีกฝ่ายต้องมาเจอกับอะไรเช่นนั้นในไร่ของเขานั้น เป็นเรื่องที่เขาต้องรับผิดชอบอย่างเสียไม่ได้ “พอจะเดินไหวไหมครับคุณนุช เดี๋ยวผมพาไปทำแผลที่สำนักงานนะครับ”คนถูกถามเพียงแต่พยักหน้ารับ ก่อนจะทิ้งตัวซบลงที่อกแกร่งของคนที่เธออยากจะได้มาครอบครองแทบขาดใจ แต่ก็เหมือนว่าเธอจะเข้าใกล้เส้นชัยเข้าไปทุกที “มันจะมีสักครั้งไหม ที่นายคิดอยากจะปกป้องฉัน! เหมือนที่ชอบทำกับคนอื่น…” คำถามนี้เองที่มันหยุดอีกคนเอาไว้ ก่อนที่ในนาทีถัดมา คำตอบของเขา มันจะค่อยๆ ฆ่าเธอให้ตายลงอย่างช้าๆ “คุณคงไม่อยากรู้คำตอบหรอก…” นี่สินะ…คือคำตอบ! หลังจากสองคนนั้นพากันขับรถออกไป อินทุอรก็ถูกพามานั่งสงบสติอารมณ์ที่ห้องรับแขก โดยมีคุณจิตตรียังขนาบข้างไม่ห่าง “ถ้าเรย์บอกว่าไม่ได้ทำ คุณแม่จะเชื่อเรย์ไหมคะ” คนทั้งโลกจะไม่เชื่อเธอยังไงก็ได้ เธอไม่สน แต่ถ้

เพราะถูกสั่งให้นั่งๆ นอนๆ อยู่แต่บ้านมาเป็นเวลานานร่วมเดือน จึงไม่แปลกที่อินทุอรจะเบื่อ และทุกครั้งที่รู้สึกเบื่อ คอกม้า เป็นสถานที่เดียวที่เธอมา แต่ทว่าวันนี้นั้นกลับมีบางสิ่งที่แปลกไป “นุชรักคุณกล้าค่ะ รักมาตลอด รักตั้งแต่ครั้งแรกที่พบหน้า!” ใครเลยจะไปคิดว่าจะได้มาเห็นฉากสารภาพซึ่งๆ หน้าแบบนี้ แถมคนที่เพิ่งจะถูกสารภาพรัก ยังเป็นพ่อสามีตัวดีของตัวเองอีกด้วย! “ผมขอโทษจริงๆ ครับคุณนุช…แต่ผมแต่งงานแล้ว” เป็นกล้าตะวันที่ตอบกลับไปโดยไม่ต้องคิดอะไรให้เหนื่อยถึงต่อให้วันนี้เขาจะยังครองตัวเป็นโสดอยู่ เขาก็คงไม่มีทางมองคนตรงหน้าเป็นอย่างอื่นนอกเหนือไปจากเพื่อนที่ดีคนหนึ่งเท่านั้นอยู่ดี ระยะเวลาหลายปีที่ได้รู้จักกันมา หากว่ามันจะก่อเกิดเป็นความรักก็คงเป็นไปนานแล้ว คงไม่รอให้มีอีกคนเข้ามาแทรกอย่างที่คนตรงหน้ากำลังเข้าใจผิด “คุณรักเธอเหรอคะ!” “….” “นุชรู้ว่าคุณไม่ได้รักเธอ ที่ต้องแต่งงานด้วยก็เพราะสถานการณ์บังคับ นุชรับได้นะคะ จะให้นุชอยู่ในสถานะไหนก็ได้ ขอแค่ให้นุชได้อยู่ข้างๆ คุณก็พอ” เธอลงทุนหมดหน้าตักเพื่อพาตัวเองมายืนอยู่ตร