บ่วงใจร้ายลวงรัก

บ่วงใจร้ายลวงรัก

last updateLast Updated : 2025-01-20
By:  พวงชมพูOngoing
Language: Thai
goodnovel12goodnovel
Not enough ratings
35Chapters
1.1Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

‘มันจะมีสักครั้งไหม ที่นายคิดอยากจะปกป้องฉันเหมือนที่ปกป้องคนอื่น’ ‘คุณคงไม่อยากรู้คำตอบหรอก...’

View More

Chapter 1

บทนำ

—Dr. Sofía, are you sure you want to sign the document and proceed with the treatment? —asked the family’s primary physician.

—Yes, Edwards. I want to end this as soon as possible, —I said while gripping the ink pen tightly in my hand.

—Very well. Then you should know that once you sign, there is no turning back. We will keep you under observation for three days, and afterward you’ll be able to go home.

—Of course, doctor.

I still couldn’t believe that my husband, Matt, was the cause of all this. Ever since his secretary, Anais—his childhood love—had returned from the United States, he had become an unrecognizable man, as if he no longer had time for me.

With pain tearing at my soul, I lowered my hand and signed the abortion papers. Yes, I was pregnant. Pregnant with my husband’s child—the same husband who no longer loved me, who chose Anais over me every chance he got.

He’s the one losing this, I told myself, holding back tears. If it hadn’t been for the email Leandro sent me at that exact moment, I would have made the biggest mistake of my life.

—I’m sorry, something came up, —I said as I grabbed my coat and left the office.

What was strange was that, as I stepped out of the consultation room, Matt was standing right in front of me—along with Anais. She was clutching her stomach tightly, grimacing and groaning in pain. I didn’t ask what they were doing there; what else would they be doing in the maternity wing?

—Sofía, I can explain, —Matt said with a nervous smile.

—Don’t explain anything, —I replied, looking away.

—What are you doing here? —he asked, incredulous.

—Matt, I work here. Did you forget?

Our conversation was interrupted by one of Anais’s fake groans. I rolled my eyes and walked away.

How could I describe my relationship with Matt? Let’s say that I, Sofía Adams—twenty-seven years old, a medical graduate for a few years now—once met Philip Stone, a multimillionaire businessman with an unbearable temperament, during my morning rounds. I didn’t judge him; he was older, tired, and very ill.

That Saturday morning, I was assigned as his doctor. I treated him with genuine care—not because he was one of the most famous CEOs on the continent, but because he was a man who was losing his humanity. I felt sorry for him.

His son, Matt Stone, arrived that same afternoon, drunk beyond measure. He struggled against the guards, trying to force his way into the room. He looked completely unhinged—lost and directionless.

—Stop. Let him through. He’s the patient’s son, —I told them.

That was the first time Matt looked me in the eyes with that inexplicable spark.

Inside the room, Matt argued with his father. He had little heart, continuing to fight with a man who was on the brink of death. His attitude struck me as unbearably arrogant, and I would not tolerate that behavior in my hospital—especially toward a father.

—Silence! —I shouted firmly. —The patient needs rest. This is not the time for family disputes. If you’re going to behave like a child, then leave.

At that moment, Mr. Philip smiled as if he had struck gold.

—You, —he said firmly. —You will be my son’s wife.

I was left speechless. I had just met that spoiled man, and his father wanted us to get married.

—You’re perfect. Look at you! Your character is exactly what this boy needs in his life—discipline. Oh, dear doctor, —he said from the hospital bed, smiling from ear to ear. —Marry my son so he can become a better man. My wife’s death affected him deeply, and I will soon leave this world. I cannot leave my boy without control. —His eyes pleaded with me.

The proposal seemed absurd. How could I marry the son of a CEO out of convenience just to bring order to his life? But I had recently finished my degree and didn’t have enough money to pay off my studies. It was a tempting offer. Without thinking further, I accepted. The young man was attractive but had an awful temperament—one I believed would change over time.

That was about five years ago. Mr. Philip was fascinated with me—a young doctor who could control his son. Unfortunately, Matt did not feel the same. Though he accepted without protest, I knew his heart would never truly belong to me. He was sweet and affectionate when no one was watching, but in public, our marriage was nothing more than a card he played for appearances.

We both benefited from that arranged marriage. He improved as a person and took more interest in his father’s business, while I paid off my studies and began saving with the salary I earned.

I accepted because they offered me a large sum of money. Sadly, my parents were not around to help me pay for my education; I had gone into debt just to practice medicine. It felt like a gift from heaven. The good part was that it was a marriage for the outside world only—we pretended for the media, and that didn’t bother me.

But as expected, spending so many years with that man made me develop feelings for him. For a moment, I thought Matt felt the same. We were a happy, deeply in-love couple… until his father, Philip—the CEO of K.O. Company—passed away.

Matt became the new CEO. He spent more time working than with me. The distance grew even greater when Anais, his childhood sweetheart, returned from the United States for Philip’s funeral, using the excuse of wanting to see her old best friend. I was certain she returned because she knew Matt was now the wealthiest CEO on the continent.

I thought it would be nothing more than a brief visit, but I never expected Matt to hire Anais as his personal secretary. They were together everywhere—often more than he was with me.

I wasn’t ready. I didn’t want to be a single mother while the man I loved was in love with his best friend and prepared to raise the baby she supposedly carried in her womb. How could I compete with that?

I didn’t want to fight another woman—one younger than me. I chose to focus on my work, just as Matt did with his. That way, everyone would be happy. But without realizing it, I was no longer happy with him. The best thing would be for us to sign the divorce papers.

The pain in my heart was immense, but even greater was the pity I felt for Philip. I had sworn to love his son and guide him down the right path—but I failed. Matt was focused on everything except his pregnant wife; he was focused on his pregnant secretary, carrying a child that wasn’t even his.

An idea lit up in my mind. As a doctor, I had access to hospital records. I knew it was unethical, but I needed answers. I searched for Anais Carrera’s medical files, and just as I suspected—they were empty. No pregnancy. It was a lie. A complete fraud.

I smiled to myself. I could use it against her—but that wasn’t who I was. I closed the files and chose to move on. I would not sink as low as she had.

Four years earlier…

There I was, waiting for Matt with dinner prepared for our wedding anniversary. We were celebrating one year together, and our story was just beginning. It was time to celebrate. Philip was on a business trip in China, while we lived in Canada.

Matt was more exhausted than ever. His father was preparing him to become the next CEO of K.O. Company, so noticing his effort, I cooked his favorite dinner: steak with salad.

My heart burst into flames when I saw him walk through the door in his navy-blue suit—the same one he wore on our wedding day. I smiled happily and ran into his arms.

—You look beautiful, my lovely Moon.

I loved that nickname. He said the moon was everything to him; after his mother died, he spoke to it to calm himself. I found it tender and romantic when he told me.

—I love you, my king, —I said as I kissed his lips.

Everything was perfect—until I saw a few photographs of him with another girl in the Stone family album. They were children, their faces barely recognizable, but it left a bitter taste in my mouth. Then I saw an airline ticket from the United States to Canada. He had paid for a foreign woman’s flight to come to Canada.

His childhood love was coming to Canada—to take what belonged to me.

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
35 Chapters
บทนำ
เชียงราย ประเทศไทย “น้าตรีขา หิวจังเลยค่ะ มีอะไรทานบ้างคะ” เสียงหวานที่ดังขึ้นบริเวณหน้าบ้านหลังน้อยท้ายฟาร์ม ส่งผลให้สองแม่ลูกซึ่งกำลังช่วยกันตั้งโต๊ะอาหารเย็นต้องพากันรีบออกมาดู ก่อนจะพบเข้ากับภาพคุณหนูของฟาร์มดวงมณี ฟาร์มโคนมขนาดใหญ่ ซึ่งตอนนี้กำลังยืนส่งยิ้มหวาน แข่งกับตะวันที่ค่อยๆ ลาลับขอบฟ้าอยู่ไม่ไกล “ทำไมไม่กินที่บ้านใหญ่” ก่อนจะกลายเป็นเสียงของคนหวงแม่ ที่เอ่ยขึ้นเบาๆ แต่ถึงกระนั้นก็ยังลอยไปถึงหูของอีกคนเข้าอยู่ดีอินทุอร หรือที่ใครๆ ต่างรู้จักกันดี ในฐานะลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนของคุณแรมเดือนกับคุณภานุวัฒน์ สองสามีภรรยาที่ตอนนี้หย่าร้างกันมานานกว่าสามปีกว่าแล้ว โดยที่อินทุอรนั้นอยู่กับพ่อ ส่วนเอกทัศน์ผู้เป็นพี่ชายนั้นอยู่กับแม่ ตามข้อตกลงที่มีไว้ก่อนหย่า “ก็ฉันอยากกินที่นี่ ได้ใช่ไหมคะน้าตรีขา” เมื่อเห็นชัดแล้วว่าใครบางคน ที่มักจะชอบทำตัวเป็นปรปักษ์กับเธออยู่บ่อยๆ เริ่มทำตัวมีปัญหา อินทุอร จึงหันไปเข้าทางผู้ใหญ่ ซึ่งก็คือคุณน้าจิตรี แม่ของเขาแทน ด้วยรู้ดีว่าสุดท้ายแล้วไม่ว่าเธอจะทำตัวแสบสันสักแค่ไหน ท่านก็พร้อมที่จะอ้าแขนปกป้องเธอแทบจะทุ
Read more
บทที่ 1 คู่ปรับ
เธอได้แต่ถามตัวเองในใจ สายตาที่จ้องมองบิดานั้นเต็มไปด้วยความปวดร้าวอย่างถึงที่สุด ตั้งแต่จำความได้ ท่านไม่เคยลงไม้ลงมือกับเธอเลยสักครั้ง จนกระทั่งสองแม่ลูกนั่นก้าวเข้ามา ทุกอย่างก็ค่อยๆ เปลี่ยนไป ไม่เว้นแม้แต่ความรักของท่าน ที่นับวันก็ยิ่งต้องถูกแบ่งไปให้กับคนพวกนั้น คนที่ไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องอะไรกับเธอแล้วใยท่านต้องมาบีบบังคับ ให้เธอไปนับญาติด้วยกับพวกมันด้วย! “หนูเรย์ พ่อขอ...” “ช่างเถอะค่ะ เรย์เจ็บจนชินแล้ว ในเมื่อไม่ว่าเรย์จะพูดยังไง มันก็คงไปไม่ถึงสติของพ่อ ก็เชิญพ่อมีความสุขกับคนพวกนี้ต่อไปเถอะค่ะ เรย์ขอตัว...” เธอเอ่ยได้เพียงเท่านั้นก็รีบวิ่งหนีออกมาจากบ้าน บ้านที่ตอนนี้มันไม่ได้ให้ความอบอุ่นกับเธอเหมือนเดิมอีกแล้ว สุดท้ายเมื่อไม่รู้จะพาตัวเองหลบไปเลียแผลใจที่ไหน ก็เลยพาตัวเองมาที่นี่ซึ่งมันเป็นที่เดียวที่ทำให้รู้สึกสบายใจทุกครั้งที่ได้มา “ทานเยอะๆ นะคะ นี่ถ้ารู้ก่อนว่าจะมาทานข้าวด้วย น้าคงทำของโปรดไว้ให้” จิตรีเอ่ยขึ้นอย่างเอาอกเอาใจ ไม่รู้เหมือนกันว่าเพราะอะไรนางถึงได้ถูกชะตากับเด็กคนนี้นัก ต่างจากคนอื่นๆที่มักจะพูดเป็นเสียงเดียวกัน
Read more
บทที่ 2 ไม่ชอบหน้า
หนนี้เขาเลือกที่จะหันหลังนั่งยองๆ ให้อีกคนขึ้นขี่หลัง และหากหนนี้เธอยังดื้อไม่เลิกอีกเขาจะไม่ใจดีกับเธออีกต่อไป พอกันที! อินทุอรแน่นิ่งไปนาน ก่อนจะยอมตวัดมือไปโอบรอบคอแกร่งเมื่ออีกคนทำท่าจะลุกหนีกันไปอีกรอบ เขารอจนแน่ใจว่าเธอจะไม่ก่อเรื่องอะไรอีก ถึงได้ค่อยๆ ลุกขึ้น ความใกล้ชิดที่มากกว่าครั้งไหนๆ ส่งผลให้ใจดวงน้อยเต้นรัวแรงอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน “นี่ เดินเบาๆ หน่อยสิ!” “เรื่องมากจริง!” ถึงปากจะเอ่ยบ่น แต่ฝีเท้าที่ก้าวเดินไปเบื้องหน้าก็ยอมชะลอลงอย่างช้าๆ นั่นเลยทำให้อินทุอรถึงกับลอบยิ้ม เมื่อในที่สุดยกนี้เธอก็สามารถเอาชนะเขาอีกจนได้! ใช้เวลาร่วมสิบนาทีเห็นจะได้ ก่อนคนทั้งคู่จะมาถึงจุดหมาย กล้าตะวันค่อยๆ วางร่างเล็กที่แบกมาไกลหลายกิโลลงพื้น ก่อนจะเฝ้ามองจนแน่ใจแล้วว่าอีกฝ่ายเดินหายเข้าไปในบ้านแล้ว ถึงได้หมุนตัวเดินกลับไปยังบ้านพักของตนเองกับมารดา โดยไม่รู้เลยว่าทุกย่างก้าวของตนเองนั้น ถูกจ้องมองจากสายตาสองคู่ตลอดเวลา “กลับมาแล้วเหรอจ๊ะน้องเรย์” กระทั่งหนึ่งในนั้นเห็นร่างของน้องสาวนอกสายเลือดเดินเข้ามาในบ้านถึงได้เอ่ยทักทา
Read more
บทที่ 3 ความลับในใจ
“ไว้เรย์จะคุยให้ แต่ไม่รับปากนะคะ ว่าจะพ่อจะยอมรึเปล่า” เพราะความสัมพันธ์ระหว่างพ่อแม่จบลงไม่สวยเท่าไหร่นัก สถานะเดียวที่เหลืออยู่ระหว่างพวกท่านถึงกลายเป็นเกมชิงดีชิงเด่นกันอยู่เสมอ และคนที่ต้องยืนอยู่กลางสมรภูมิรบที่ว่านั้น ก็ดูเหมือนจะไม่ใช่ใครที่ไหนนอกจากเธอ ที่ต้องแบ่งรับแบ่งสู้ เมื่อแม่ต้องการบางสิ่งจากเธอ บางสิ่งที่พ่อไม่อยากให้เธอยกให้ เพราะคิดว่ามันไม่จำเป็น “ไม่ยอมก็ต้องยอม รีบจัดการให้เรียบร้อย อย่าให้ฉันต้องบินไปเอาเองถึงที่!” พูดจบอีกฝ่ายก็ตัดสายทิ้ง ราวกับจะตอกย้ำให้เธอได้รับรู้ ว่าเรื่องที่ท่านอยากจะพูดคุยด้วยนั้นมีเพียงเรื่องที่ดินเท่านั้น ส่วนเธอจะเป็นตายร้ายดียังไงนั้น คงไม่มีใครสน! หลายวันต่อมา หลังจากยืนส่งลูกชายไปโรงเรียนได้ไม่นาน จิตตรีก็ต้องเปิดบ้านหลังน้อยของตนเองกับลูกเพื่อต้อนรับใครบางคนที่เดินทางมาหากันถึงบ้านด้วยเหตุผลที่มันทำให้นางไม่กล้าแม้แต่จะเอ่ยปากไล่ “ผมชื่อปรีชาครับ เป็นคนสนิทของคุณหญิงถวิล” แน่นอนว่านางรู้จักคนชื่อนี้ แต่ที่ไม่รู้คือท่านต้องการจากนางและลูกอีก “แล้วไม่ทราบว่าคุณ มีธุระอะไ
Read more
บทที่ 4 ไม่รักดี
“พี่กล้าไม่ไปไม่ได้เหรอคะ” คนแรกที่ทราบข่าวรีบมาหากันถึงบ้าน ก่อนจะเอ่ยถามด้วยคำถามที่มันทำให้คนฟังรู้สึกลำบากใจ “ไม่ได้จริงๆ ครับคุณแหวน” ไม่ว่ายังไง สิ่งนี้ก็ถือเป็นสิ่งที่เขากับแม่ได้ตัดสินใจไปแล้ว และเขาจะไม่มีวันเปลี่ยนใจ ทั้งหมดนี้เพียงเพราะแค่ว่าเขาต้องการให้แม่มีชีวิตที่ดีขึ้นเท่านั้น อย่างน้อยๆ จากนี้ต่อไปท่านจะได้ไม่ต้องก้มหัวให้ใครอีก นั่นต่างหากคือสิ่งที่เขาต้องการให้มันเกิดขึ้น แม่เหนื่อยมามากแล้ว คงถึงเวลาแล้วที่ท่านจะได้ใช้ชีวิตที่เหลืออย่างสุขสบายเสียที “แบบนี้ก็เท่ากับว่าต่อไปแหวนก็จะไม่ได้เจอพี่กล้าอีกแล้วเหรอคะ แล้วใครจะคอยปกป้องแหวนจากนัง...เอ่อ จากเรย์ละคะ!” “คุณแหวนยังมีคุณท่านทั้งสองนะครับ และผมเชื่อว่าพวกท่านจะไม่มีวันปล่อยให้ใครมาทำร้ายคุณแหวนได้อย่างแน่นอน” ชื่อของใครบางคนที่ได้ยินนั้นทำให้เขาค่อนข้างรู้สึกถึงลางร้ายบางอย่างที่กำลังใกล้เข้ามา คนที่คงไม่มีวันยอมรับเรื่องนี้ง่ายๆ แน่ “จริงเหรอคะ ที่เขาว่าน้าตรีกำลังจะไปจากที่นี่! เรื่องจริงเหรอคะ!” ก่อนที่ทุกสิ่งจะเป็นไปอย่างที่คิด เมื่อร่างบอบ
Read more
บทที่ 5 ปรับตัว
หลายปีต่อมา “เราหย่ากันเถอะค่ะคุณพี่! อย่าให้น้องกับลูกๆ ต้องมารับผลกรรมที่คุณพี่ก่อไว้เลยนะคะ!” นั่นคือประโยคเด็ดที่ทำให้คนฟังหูตาสว่างทันทีที่ได้ยิน สุดท้ายเมื่อไม่อาจรั้งภรรยากับลูกๆ เอาไว้ได้ ทางเลือกเดียวที่เหลืออยู่ ก็เห็นแต่จะต้องปล่อยเธอไปตามที่ต้องการเวลาเปลี่ยน ใจคนก็ย่อมเปลี่ยน ยามมั่งมี มองไปทางไหน ใครก็พร้อมอ้าแขนต้อนรับ ทว่าในยามที่ล้ม มองไปทางไหนก็มักจะเจอแต่ผู้คนที่พากันเบือนหน้าหนี ซึ่งเขาไม่โทษใครในเรื่องนี้ เพราะเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นเขาเป็นคนผิด ผิดที่ไว้ใจคนง่าย ผิดที่คิดว่ากำไรจากหุ้นที่นำไปลงทุนกับเพื่อนสนิทนั้นจะงอกเงยขึ้นเป็นเท่าตัว ทว่าสุดท้ายเขากลับคิดผิด เพราะนอกจากชีวิตจะไม่ได้ดีขึ้นอย่างที่ใจหวังจะให้เป็นไปแล้วนั้น เขายังสิ้นเนื้อประดาตัว จนกลายเป็นบุคคลที่กำลังจะถูกฟ้องร้องให้ล้มละลาย บ้านหลังใหญ่ที่เคยอยู่ อีกไม่นานก็คงถูกยึด! ไหนจะภรรยาสาว ที่เพิ่งจะเอ่ยปากคำว่า ‘หย่า’ ออกมาให้ได้ยินนั่นอีก ยอมรับว่านาทีแรกเขาตกใจ ก่อนที่ความรู้สึกนั้นจะค่อยๆ หายไป แปรเปลี่ยนเป็นความชินชาที่แทรกกายเข้ามาแทนที่
Read more
บทที่ 6 พบกันอีกครั้ง
ยังไม่ถึงสองวันดีด้วยซ้ำ เจ้าหนี้รายใหญ่ของครอบครัวก็ปรากฏตัวขึ้นที่หน้าบ้าน ทำให้อินทุอรไม่มีทางเลือก จำต้องเดินลงมารับหน้าอีกฝ่ายด้วยตัวเอง แทนผู้เป็นพ่อที่กำลังหลับพักผ่อนอยู่ “ช่วยผมก็ช่วยคุณได้อยู่หรอกครับ แต่เงินตั้งหลายล้าน จะให้ช่วยฟรีๆ เห็นทีคงไม่ได้” หนนี้ไม่พูดเปล่า แต่พันแสงกลับเอื้อมมือเข้ามาใกล้ หมายจะสัมผัสข้อเล็กให้ได้ชื่นใจ ยอมรับว่าเขาชอบอินทุอรมาก ชอบตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็นเลยก็ว่าได้ เพราะอย่างนั้นจึงไม่ปฏิเสธ ตอนที่พ่อของเธอบากหน้าเข้าไปขอกู้เงินถึงห้าล้านบาท “เก็บความหวังดีของคุณไว้เถอะค่ะ เพราะว่าฉันไม่ต้องการ!” “อย่าเพิ่งรีบด่วนตัดสินใจแบบนั้นสิครับน้องเรย์ เก็บเอาไปคิดดูก่อนก็ได้...” จะช้าหรือเร็วเธอก็ต้องเป็นของเขาอยู่ดี ยิ่งคิดถึงวันที่นังตัวดีคลานเข่าไปร้องขอความเมตตา ถึงตอนนั้นพ่อจะจัดชุดใหญ่ ชนิดที่ว่าหล่อนจะไม่มีวันกล้าแสดงท่าทีอวดดีให้เขาได้เห็นอีก “ปล่อย!” ท่าทีคุกคามของคนตรงหน้า บวกกับมือหนาที่เอื้อมมากำข้อมือของเธอเอาไว้อย่างจาบจ้วงนั้น ทำให้อินทุอรตัดสินใจตวาดขึ้น ยอมรับว่าพ่อเลี้ยงพันแสงคือเจ้าหนี้ที
Read more
บทที่ 7 ข้อเสนอ
“เป็นยังไง ได้เจอน้องรึเปล่า!” ไม่ผิดไปจากที่คิดไว้เท่าไหร่นัก เมื่อแม่ของเขาจะรีบปรี่เข้ามาถามหาคนที่ท่านเฝ้าแต่คิดถึง และรู้สึกเป็นห่วงเป็นใยตลอดหลายปีที่ผ่านมาเป็นอย่างแรกทันทีที่พบหน้าไม่สนกระทั่งว่าสภาพของเขาในตอนนี้นั้น มันจะดูย่ำแย่สักแค่ไหน “เจอครับ” “น้องเป็นยังไงบ้าง สบายดีใช่ไหม” หากให้พูดตามที่เห็น ก็ต้องยอมรับว่ายัยเด็กแสบนั่นโตขึ้นกว่าครั้งสุดท้ายที่เจอกันค่อนข้างมาก ซ้ำยังเป็นคนสวยชวนมอง จึงไม่แปลกเลยที่จะมีผู้ชายหลายต่อหลายคน พยายามทำทุกทางเพื่อให้เธอไปเป็นเมีย “ยังแสบเหมือนเดิมครับ” พูดมาถึงตรงนี้แผลที่ถูกกัดก็เริ่มเจ็บขึ้นมาหน่อยๆ มันทำให้เขาได้แต่คาดโทษแม่ตัวดีอยู่ภายในใจ ต่างจากมารดาที่ได้แต่ยิ้มรับต่อคำตอบที่ได้ยิน ไม่ได้โกรธหรือเกลียดอะไรเด็กน้อยที่นางรักและเอ็นดูไม่ต่างอะไรกับลูกแท้ๆ ของตัวเอง กลับกันพอได้ยินแบบนี้แล้วก็ชักอยากจะเห็นหน้าอีกสักครั้ง แต่ไม่ว่านางจะพูดยังไงนั้น ลูกชายก็ไม่ยอมพาไปเจออินทุอรท่าเดียว กล้าตะวันให้เหตุผลว่าเขาไม่อยากให้นางกลับไปอยู่จุดเดิม “แม่ได้ยินคนเขาพูดกัน เรื่องน้องกับพ่อเลี
Read more
บทที่ 8 ไม่ไว้ใจ
“ผมยินดีที่จะชดใช้หนี้สินทั้งหมดของพ่อคุณให้ แลกกับการที่คุณต้องไปทำงานใช้หนี้ที่ไร่ของผม!” ชายหนุ่มเปิดประเด็นขึ้นทันทีที่ถอนสายตา กลับมามองคนที่วันนี้ดูอ่อนล้าอย่างเห็นได้ชัด ยอมรับว่าเขาไม่ชินกับคุณหนูเรย์ในสภาพแบบนี้เท่าไหร่ แต่กระนั้นก็พอจะเข้าใจได้ว่าชีวิตของคนเราต้องเดินต่อ ต่อให้จะล้มลุกคลุกคลานสักแค่ไหนก็ต้องรีบลุกให้ไว ซึ่งเขารู้และเข้าใจถึงความรู้สึกเหล่านี้ดีที่สุด เพราะตัวเองและแม่เคยผ่านมันมาก่อน “ฉันไม่ไป!”ประโยคนี้ไม่ใช่คำตอบที่เขาต้องการจะได้รับ แต่กระนั้นก็พอจะเดาออกอยู่ก่อนแล้วว่าอาจจะได้ยินมันออกจากปากของคนเอาแต่ใจตรงหน้า ที่แม้ว่าวันเวลาจะเปลี่ยนให้เธอกลายเป็นผู้หญิงสวย แต่นิสัยนั้นกลับไม่ได้เปลี่ยนไปตามวันเวลาเลยแม้แต่นิดเดียว “เกรงว่าคนที่มีสิทธิ์ตัดสินใจในเรื่องนี้จะไม่ใช่คุณ!” ความจริงแล้วถ้าเลือกได้ เขาเองก็ใช่ว่าจะยินดีกับเรื่องนี้เสียเมื่อไหร่กัน! แค่คิดก็รู้สึกปวดหัวขึ้นมาหน่อยๆ แล้ว “หมายความว่ายังไง!” “คุณท่านตอบตกลงรับทุกข้อเสนอของผมแล้ว เพราะฉะนั้นพรุ่งนี้เจ็ดโมงเช้าเตรียมตัวให้พร
Read more
บทที่ 9 รักยิ่งกว่าใคร
“น้าจิตรีขา พี่กล้าแกล้งหนู!” “ผมเปล่า ยัยเด็กนี่ต่างหากที่ไปแกล้งคุณแหวนเธอก่อน” กล้าตะวันสวนกลับ สายตาจ้องมองแม่คุณหนูช่างฟ้องอย่างเอาเรื่อง นับวัน ความร้ายของหล่อนยิ่งปรากฏเด่นชัดจนเขาไม่รู้จะรับมือยังไงไหว นี่ยังไม่รวมเรื่องที่เธอชอบสรรหามาทำให้เขาต้องปวดหัวอยู่บ่อยๆ “หนูเปล่าแกล้งนะคะ เรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้เป็นอุบัติเหตุ ไม่เชื่อไปถามใครก็ได้”จะให้ไปถามใครได้ ในเมื่อทุกตารางนิ้วล้วนแล้วแต่เป็นคนของเธอ แล้วแบบนั้นใครที่ไหนมันจะกล้าพูดความจริงเล่า “คุณทำ ผมเห็นกับตาว่าเขาผลักคุณแหวนตกน้ำครับแม่!” “ฉันบอกว่าเปล่าไง!” นั่งบ้านั่นมันทำตัวเองต่างหาก ลองถ้าไม่มากวนประสาทกันก่อน มีหรือที่เธอจะตอบกลับไปแบบนั้น “เอาล่ะๆ น้องบอกว่าเป็นอุบัติเหตุก็เป็นอุบัติเหตุสิกล้า เราจะดุน้องให้ได้อะไรขึ้นมา แล้วเมื่อกี้อย่าคิดว่าแม่ไม่เห็นนะที่เรากระชากแขนน้อง เจ็บไหนคะ ขอน้าดูหน่อย” อินทุอรลอบยิ้มก่อนจะขยับเข้าไปใกล้แม่บ้านใจดี ที่เธอสนิทมากเป็นพิเศษอย่างออดอ้อน ด้วยพอจะรู้ดีว่าการกระทำนี้จะยิ่งทำให้อีกคนโกรธ แต่ก็นั่นแหละคือสิ่งที่เธออยากเห็น เ
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status