Semua Bab Billionaire One Night Stand with the Saleslady : Bab 71 - Bab 80

Interrogation ng mga kaibigan ko Jela Pov Masaya ang lahat sa opening ng boutique shop ko. Saka na ako mag-hire ng kasama ko kapag okay na at darayuhin na ng mga tao. Matapos ang programa, nagkanya-kanya na ng kwentuhan ang mga bisita. May mga nagpa-pictures sa harapan, kasama ng mga triplets. May mga nagtanong tungkol sa mga damit, at may ilang nag-order na agad. Hinila ako ng mga kaibigan ko sa gilid, malapit sa maliit na table kung saan nakahain ang juice at pastries. "Hoy, bruha ka. Magkwento ka!" bungad ng isa kong kaibigan. Nakangisi pero halatang atat makasagap ng tsismis. "Ang dami mong surprise ngayon, ah. Gulat ang person." Napatawa ako sa sinabi niya. "Anong surprise?" "Tatlo agad?" biro ni Wenneth, pero kita ko sa mata niyang curious talaga. "As in ang galing ng pûke mo bruha ka, hindi talaga namin alam na may mga anak ka na pala." humalakhak sila sa sinabi nito. Pinalo ko naman siya sa braso. Sumunod naman si Rosey na excited magtanong. "Bes, bakit di mo man lang

Jela Pov "Hey, babe!" Nagulat pa ako sa biglaan niyang pagsulpot sa boutique ko. Wala ba itong trabaho at nandito na naman ang lalaking ito. "Why are you here?" tanong ko. Pero masaya ang puso ko na makita siya. "Aren't you missing me?" parang batang tanong niya. "Nope! Kahapon ka lang nakikain sa bahay ah. Paano kita mamimiss kung palagi ka sa apartment namin?" ingos ko. Natawa naman ito. "Eh, bakit ako minu-minuto, oras-oras, gabi-gabi, at araw-araw kitang namimiss. Pakiss nga," hindi pa ako nakakasagot, nakahalik na siya. Kinurot ko siya sa tagiliran habang hindi pa niya binibitawan ang labi ko. Palagi kasing gigil ang paghalik niya. Parang palaging sabik na sabik humalik. Bumitaw naman na ito kapag alam niyang kinurot ko na siya. Hindi naman ako tumatanggi na halikan ako. Kaso nga lang, baka mamaga ang labi ko sa paraan ng paghalik niya. Humalik na muna siya sa noo ko bago niya ako magaan na niyakap. "Wala ka bang trabaho?" tanong ko habang nakatingala ako sa kanya. "Du

Me with my kids Jela Pov Sabado ngayon at walang pasok ang mga bata sa paaralan. Kasama pa rin namin si Ate Mila, kahit pa sinabi ko na kaya ko nang alagaan ang mga anak ko. Mas maganda pa rin daw na may kasama akong aalalay sa mga bata. Medyo busy rin kasi sila Tito at Tita. Ang gusto nga nila ay sa bahay na nila tumira ang mga bata para may taga-aliw sa kanila, pero ayaw ko. Ma-spoil lang ang mga bata sa kanila. Ayaw ko rin na malayo sila sa akin. Mas okay na yung sila na lang ang dadalaw sa apartment namin. Hindi na nila ako napilit na ilipat kami sa mas maganda at mas malawak na apartment. Sinabi ko na mas komportable kami sa apartment namin at may mga mababait kaming kapitbahay. Marami na kaming magagandang memory sa apartment namin kaya ayaw ko na basta na lang aalis doon. Maganda naman ang loob ng bahay, malinis at kumpleto ang kagamitan, kaya tama na ang laki ng apartment namin. "Ma'am Jela, ako na ang magluluto, susunod na lang ako sa boutique. Malapit lang naman,

Tawag Jela Pov Katatapos lang ng live sa TV. Pero paulit-ulit pa ring naka-replay sa screen ang moment na tumama ang palaso sa bullseye, perfect score, at ang sigawan ng crowd sa arena. Naka-Gold medalist na nga, Champion pa si Jupiter. Ang galing naman ng lalaking ito. Ang dami talaga niyang surprise sa sarili. Nagugulat na lang talaga ako sa kanya. Dati, akala ko delivery boy siya sa mall, tapos isang construction worker na kalaunan siya pala ang may-ari ng building na pinapatayo malapit lang sa apartment na inuupahan namin. Ang nakakatawa pa, nagtinda pa ng balut at akala ko magnanakaw siya. Ayon pala, trip lang niyang gawin at gusto lang daw niya subukan para ma-experience rin niya ang ginagawa ng simpleng mamamayan. Kaya nakaka-amaze siya, full of surprise, very jolly, at masayang kasama. Kaya gustong-gusto siya ng mga anak ko. Gustong-gusto ko rin siya kahit minsan bwesit na bwesit na ako sa kanya. Nakatulala pa rin ako, hawak ang cellphone ko na parang biglang nagi

Welcome home party Jela Pov Maaga pa lang, parang may fiesta na dito sa bahay. Hindi pa man sumisikat nang todo ang araw, gising na ang mga bata, lalo na si Jam. Hindi na siya mapakali. Paikot-ikot sa sala, hawak ang maliit na papel na ginawa niyang "WELCOME HOME" banner. "Mama, dapat po may confetti!" excited na sigaw niya. "Anong confetti?" singhal ko, nakataas pa ang kilay ko. "Jam, bahay 'to, hindi birthday party ang magaganap. Welcome party lang." "Eh champion po siya, Mama! Pwede po yung confetti. Dapat may pa-salubong tayo sa champion!" sabay taas ng kamay niya na parang announcer. "WELCOME HOME, GOLD MEDALIST! TITO PAPA!" Napapikit ako. "Anak... wag kang sumigaw, pakihinaan ang boses mo. Baka marinig tayo ng kapitbahay, isipin nilang may artista dito." awat ko sa bata. "Ay, Mama, artista naman po si Tito Papa ngayon. Dami niya fans po!" singit ng kambal sabay tawa. Ako naman, pilit kong kinakalma ang sarili habang nag-aayos ng mesa. Pero sa totoo lang, kinakabahan ta