Semua Bab The Heartache of a Broken Marriage: Bab 451 - Bab 460

Unang araw ng New Year – perfect timing para sa pamilya Tan na pumunta sa pamilya Martinez para mag-propose at magbigay ng engagement gifts. Dahil mabilis ang naging takbo ng relasyon nina Raven at Danica, at pareho silang seryoso na sa isa’t isa, sobrang happy at satisfied ang mga elders ng dalawang pamilya. Kaya hindi na sila nag-aksaya ng oras—engagement agad, tapos kasal na lang ang susunod.Pagkatapos ma-finalize ang engagement, anytime pwede na silang kumuha ng marriage certificate. Wedding day na lang ang hahanapin.Si Cailyn, dahil kalahating parte na siya ng pamilya Tan, natural lang na present siya sa ganitong importanteng araw. Kaya maaga silang nag-breakfast, at pagkatapos, pumunta siya kasama si Austin, pati sina Daniel at Daniella, diretso na sa Tan residence.Pagdating nila, abala na ang lahat. May 16 na Cullinan Rolls Royce na nakaparada sa loob ng compound, habang ang mga bodyguards at house helpers ay busy na naglalagay ng engagement gifts sa mga sasakyan. Si Yllana

“Professor.”Tumingin si David diretso sa mga mata ni Avril.“Bakit mo pinili mag-aral dito sa Manila University Medical School? Alam mo naman, hindi ito ‘yung top school sa buong bansa.”Parang binabasa ni David ang kaluluwa niya. Hindi makatingin si Avril. Tumingin siya sa mesa, bahagyang kinagat ang labi.“Kasi... gusto ko po ‘yung city ng Manila.”Tumaas ang kilay ni David, hindi pa rin inaalis ang tingin sa kanya.“Yun lang ba talaga?”Biglang bumilis ang tibok ng puso ni Avril. Parang drum na halos sumabog. Namula ang buong mukha niya, pati tenga. Hindi niya alam kung bakit ganito ang tanong ni David, pero kung nagawa na niyang maglakas-loob bumalik dito… bakit hindi na niya itodo?Huminga siya nang malalim, at dahan-dahang tinaas ang tingin.“Gusto n’yo bang marinig ‘yung totoo?”Tumango si David.“Oo. ‘Yung totoo.”At doon, sumabog ang lahat ng kinimkim niyang damdamin.“Gusto kita, Professor. Mahal kita. Mahal na mahal. Yung tipong kahit anong mangyari, kahit ano pa ang kap

“Tito David! Tita Avril!” Masayang sigaw nina Daniel at Daniella habang patakbong lumapit.“Mga apo ko! Avril, nandito na kayo!” tuwang-tuwang bati ni Emelita, sabay yakap sa kambal.“Papa, Mama.” “Tito, Tita, Kuya Austin, Ate Cailyn.” bati rin ni David at Avril nang magalang.Ngumiti si Cailyn at lumapit. “Second brother, Avril. Ang saya namang makitang magkasama kayo. Welcome back!”Si Lee naman ay nakangiti habang nakatingin sa kanila. “Avril, hindi ka naman siguro aalis agad, ‘di ba?”Bago pa man makasagot si Avril, si David na ang sumagot. “Papa, Mama, hindi po. Si Avril ay international student na ngayon sa Manila University Medical School. Dito muna siya for six months.”“Ang galing naman!” tuwang-tuwa si Lee. “Mabuti ‘yon, anak. From now on, ituring mo nang bahay mo ‘to. Pwede kang umuwi dito anytime kasama si David.”“Oo nga!” sabad ni Emelita habang nakangiti at hinahatak si Avril palapit. “Miss na miss kita kapag wala ka. Dapat bumisita ka madalas, ha!”Namula si Avr

Alas-onse na ng gabi. Tahimik na tahimik na ang buong main building. Ang mga ilaw sa hallway ay mahina lang, parang gusto ring matulog. Sa second at third floor, mas lalo pang tahimik — bawal kasing umakyat doon ang mga ordinaryong kasambahay.Halos marinig mo na ang pagtibok ng puso mo sa sobrang katahimikan.Uminom si Avril ng isang basong tubig sa bar area. Pagkatapos, bigla siyang nakaramdam ng ginhawa. Pero bago pa niya maibaba ang baso, may biglang lumabas na anino mula sa east corridor.Dahil pagod at gulong-gulo pa rin ang isip niya sa mga nangyari kanina, nagulat siya nang may dumaan. “Ah!” Nabitawan niya ang baso at nabasag ito sa sahig, sabay tunog ng malakas na “pak!”“Avril!”Mabilis na lumapit si David, halatang nag-aalala.“Ayos ka lang ba?”Pagtingin niya, si David nga iyon. Lalo siyang kinabahan, parang biglang tumalon ang puso niya.“O-okay lang ako,” mabilis niyang sagot, sabay yuko para pulutin ang basag na baso.“’Wag! Huwag mong hawakan ‘yan, baka—”“Aray!”Hi

Paglabas ni David ng banyo, pinupunasan pa niya ang basang buhok gamit ang tuwalya. Pag-angat ng tingin niya, nakita niyang nagmamadaling bumalik sa kama si Avril — halatang kabado at hindi alam kung anong gagawin. Napangiti siya nang bahagya.“Gising ka na pala,” malambing niyang sabi habang lumalapit. Inilapag niya ang tuwalya sa upuan sa dulo ng kama at umupo sa tabi ni Avril.“Are you feeling unwell?” tanong niya.Namula agad si Avril at umiling. “No, I’m fine.”“Sigurado ka?” nakangiti si David habang tinititigan siya. “Masakit ba? Gusto mo bang mag-shower muna? Magdadala ako ng ointment o gamot para sa’yo.”Mabilis na umiling si Avril, halos hindi makatingin. “Hindi! Wala, okay lang ako.”Tumawa si David, napailing. “Okay,” sabi niya sa banayad na tono. “Then go take a shower. I’ll get some clothes for you.”“Yeah,” mahina ang sagot ni Avril, pero hindi pa rin gumagalaw.Napansin ni David at napangiti lalo. Hindi siya nagsalita, pero iniabot ang kamay niya. Si Avril naman,