Semua Bab ทาสสวาทจอมโจรเถื่อน: Bab 61 - Bab 70

“คุณอัส...พอแล้ว อื๊อ !” ปลายฟ้าดันใบหน้าที่ซุกอยู่กลางหว่างขาของตัวเองออก แต่คนที่กำลังดื่มด่ำกับรสชาติหวานล้ำก็ยังดื้อดึง อัสนีกดปากจูบกลางกลีบเนื้อนุ่มจนเกิดเสียงดัง แถมยังสูดดมความหอมหวนอีกหนึ่งฟอดใหญ่ ก่อนจะเลื่อนขึ้นมาจูบหน้าท้องนูนใหญ่ แล้วจึงเงยหน้าขึ้นยิ้มพราวให้กับคนที่ถูกเขาลงลิ้นจนแตกซ่านคาปากไปหลายทีปลายฟ้าทุบบ่ากว้างด้วยแรงอันน้อยนิด เธอมองค้อนคนหื่น แล้วปั้นหน้าบึ้งตึงใส่เขา“ปลายไม่น่าเชื่อคุณอัสเลย”ปลายฟ้าบ่นกระปอดกระแปด พลางขยับตัวอุ้ยอ้าย มือบางจับชายกระโปรงชุดคลุมท้องเพื่อจะดึงลงปิดส่วนล่าง แต่อัสนีทำตัวเป็นคนดีด้วยการดึงเป้ากางเกงในมาปิดสัดส่วนที่น่าหลงใหล และช่วยจัดชายกระโปรงให้เธอ พร้อมกับจับเท้าอวบสองข้างของคุณแม่ท้องแก่วางลงบนพื้นห้องนอน“ทำไมจะเชื่อไม่ได้ ฉันไม่ได้ผิดคำสัญญาสักหน่อย”ปลายฟ้าถอนหายใจแรง เธอยอมให้เขาโอบประคองลุกขึ้นยืน“ปลายไม่คุยกับคุณอัสแล้วค่ะ”อัสนีหัวเราะในลำคอ เอ็นดูคนจับไม่ได้ไล่ไม่ทันเขาสักที“เธอไม่คุยก็ช่าง ฉันคุยกับเจ้าแสบก็ได้” อัสนีคุกเข่าลงตรงหน้าท้องกลมโตที่คุณหมอนัดคลอด

ปลายฟ้าถอนหายใจบางเบา เธอแอ่นเต้านมยกอกขึ้น ยื่นมือไปประสานกันตรงท้ายทอยสามี แล้วออกแรงโน้มลงมาหา พออัสนีก้มลงมาอ้าอมหัวนมข้างซ้ายของเธอ แล้วดูดจนน้ำนมพุ่งเข้าปากเขา ปลายฟ้าก็เงยหน้า หลับตาพริ้ม ปากอิ่มเผยอครางเสียงหวาน“อ๊า ! คุณอัสขา...”ปลายฟ้าตอบแทนคนเพิ่งดีของเธอด้วยการปรนเปรอเขาด้วยบทรักบทสวาทสุดฝีมือ ไม่ว่าเขาจะเรียกร้องให้ทำอะไร เธอก็ตอบสนองด้วยความเต็มใจ“ปลายจ๋า ยัดมันเข้าไป แล้วขย่มแรง ๆ เลยทูนหัว”อัสนีบีบขยำแก้มก้นสาวเต็มสองมือ รอคอยเมียกดบั้นท้ายลงมาดูดเอาดุ้นที่แข็งจนแทบระเบิดเข้าไปในร่องสาวเปียกแฉะปลายฟ้ายิ้มหวานยั่วยวน เธอกดหัวเข่าลงข้างสะโพกสอบ มือข้างหนึ่งจับบ่าบึกบึนไว้ มืออีกข้างล้วงลงข้างล่าง จับหัวถอกอวบยัดใส่ร่องเนื้อชุ่มฉ่ำอัสนีนั่งพิงหลังกับพนักโซฟา ในตอนที่หัวลำเอ็นมุดเข้าไปในรูอุ่นอ้าว เขาหลับตา สูดลมหายใจลึก“ผัวขา...” เขาชอบให้เธอเรียกแบบนี้ตอนเอากัน แต่ไม่บ่อยนักที่เธอจะยอมเรียก เพราะกระดากปาก แต่ตอนนี้ปลายฟ้ายอมเรียก โดยที่เขาไม่ต้องสั่ง ไม่ต้องร้องขออัสนีลืมตาขึ้นมองสบตาคู่สวย“ขย่มผัว

พอปลายฟ้าวางปืนลง ถอดที่ครอบหูออก เขาก็เดินเข้าไปหา กอดเธอจากข้างหลัง ก้มหอมแก้มนวลฟอดใหญ่“คุณอัส !” ปลายฟ้าหมุนตัวไปมองคนที่เข้ามาสวมกอดเธอโดยไม่ให้สุ้มให้เสียงด้วยความตกใจ“ทำไมไม่อยู่คอยผัวที่บ้าน”“ก็คุณอัสบอกว่าจะกลับค่ำ นี่เพิ่งบ่ายโมงเองนะคะ”“งานเสร็จแล้ว เลยรีบกลับมาหาเมีย คิดถึง อยากเอา” เขาพูดพลางขยับบั้นเอว เสียดสีเป้าตุงๆ กับหน้าท้องเมียปลายฟ้าถอนหายใจแรง ทุบอกกว้างไปหนึ่งที“ปลายต้องไปรับลูกที่โรงเรียนค่ะ”“อีกตั้งหลายชั่วโมง ขอเอาหน่อยน่า ไม่สงสารฉันบ้างเหรอ ไม่ได้เอามาหลายวันแล้วนะ”“แค่สองวันเองนะคะ”“สองวันสำหรับฉันก็ถือว่านาน”ปลายฟ้าส่ายหน้าระอาใจ เขารุกประชิดตัวขนาดนี้ แถมลูกก็ไปโรงเรียนด้วย ไม่มีใครกวนเขาได้ เธอไม่รอดแน่ ๆ“คุณอัสห้ามทำนานนะคะ”คำอนุญาตกลาย ๆ ของภรรยาทำให้คนอยากเอาเมียใจจะขาดยิ้มกว้าง“รู้แล้วน่า เอาเสร็จแล้ว เดี๋ยวฉันขับรถพาไปรับลูกเอง จะพาเจ้าสองแสบไปกินข้าวร้านที่พวกเขาชอบด้วย เรารีบกลับไปเอากันที่บ้านเถอะ”เมื่อก่อนปลายฟ้าอาจขัดหูกับคำพูดห่าม

ตอนที่ 1“กลับบ้านเถอะครับ คุณอิชย์ แม่เลี้ยงโทรมาตามแล้วนะครับ” คนที่นั่งอยู่หลังพวงมาลัยหันกลับไปบอกคนที่นั่งอยู่เบาะหลังด้วยน้ำเสียงปกติ น้าพวง...เป็นลูกน้องคนสนิทของพ่อเลี้ยงอัสนี และได้รับมอบหมายหน้าที่ ให้เป็นคนคุ้มครองลูกชายของพ่อเลี้ยงด้วยแม้อิชย์เป็นเพียงหนุ่มน้อยวัย 15 ย่าง 16 ปี แต่เพราะหนุ่มน้อยคนนี้เป็นลูกชายคนโตของพ่อเลี้ยงอัสนี ผู้เป็นทั้งเจ้านายและผู้มีพระคุณของเขา เขาจึงคิดเสมอว่า อิชย์คือเจ้านายที่เขาต้องให้เกียรติและปกป้องคุ้มครองด้วยชีวิต “ผมจะรอมันอีกสิบนาทีครับ” หนุ่มน้อยเลือดร้อนพูดลอดไรฟัน ดวงตาคมกล้าเป็นประกายวาววับ ไหล่ผึ่งผายขยับยก แม้จะอยู่ในช่วงวัยรุ่น แต่ร่างกายและความสง่าน่าเกรงขามก็เด่นชัดกว่าเด็กหนุ่มรุ่นเดียวกัน เขาเหมือนผู้เป็นพ่อไม่มีผิด “ครับ คุณอิชย์” น้าพวงรับคำแต่โดยดี แม้จะกังวลใจกับสถานการณ์แปลก ๆ นี้ แต่เขาก็ตามใจคุณอิชย์เสมอ เพราะได้รับมอบหมายหน้าที่ดูแลและคุ้มครองอิชย์มาแต่เล็ก เขาจึงทั้งรักและผูกพันกับเจ้านายหนุ่มน้อยมาก อิชย์ก็เช่นกัน ในยามปกติ เขาจะให้เกียรติและเชื่อฟังน้าพวงเสมอ ยกเว้นในตอนที่ศักดิ์ศรีลูกผ

 “คุณอิชย์ครับ พาน้าพวงกลับบ้านกันนะครับ”  คนของพ่อเลี้ยงอัสนีถูกสั่งให้มาตามหาคุณอิชย์ พวกเขาสองคนเพิ่งขับรถมาถึงเมื่อครู่ พอมาถึงก็ไม่อาจช่วยอะไรได้แล้ว  อิชย์พยักหน้า ยอมให้คนของบิดานำร่างไร้วิญญาณของน้าพวงไปขึ้นหลังกระบะ และเขาก็ขึ้นไปนั่งอยู่ข้าง ๆ เป็นเพื่อนน้าพวงจนกระทั่งถึงไร่อัสนี เด็กหญิงตัวเล็กนั่งเช็ดน้ำตาอยู่บนเตียงนอนน่ารัก ในห้องนอนกว้างสะอาดสะอ้าน แม้จะผ่านมาหลายเดือนแล้ว แต่พริกหวานก็ยังรู้สึกเหมือนกับว่า พ่อแค่ออกไปทำงาน เดี๋ยวพ่อก็กลับมาหาเธอ แต่ความจริงแล้วมันไม่ใช่ พ่อจากเธอไปแล้ว จากเธอไปตลอดกาลโดยไม่ร่ำลา  เสียงกุกกักก่อนจะประตูจะเปิดออกทำให้พริกหวานรีบใช้หลังมือเช็ดน้ำตาลวก ๆ “ยังไม่นอนอีกหรือคะ” เสียงหวานอบอุ่นและสายตาเอื้ออาทรของแม่เลี้ยงปลายฟ้าที่มองมา ทำให้พริกหวานก้มหลบ ปลายฟ้าเดินเข้าไปนั่งลงบนเตียงใกล้ ๆ กับพริกหวาน เธอยกมือขึ้นลูบศีรษะเด็กหญิงเบา ๆ “พรุ่งนี้ต้องไปโรงเรียนแล้ว พริกควรจะรีบนอนนะคะ” “พริกคิดถึงพ่อค่ะ”  เสียงเจือสะอื้นของพริกหวานทำให้แม่เลี้ยงปลายถอนหายใจบางเบา