I NEED YOU의 모든 챕터: 챕터 31 - 챕터 40

Parang sinuntok sa dibdib si Tyron at pinaalala pa ng dalaga ang kagaguhan niya. Pero tama naman ito na fiancee niya si Emily dahil iyon ang sinabi niya rito upang mamatay na ang kakaibang damdamin nito sa kaniya. Pero bakit parang gusto niyang itama ang sinabi ng dalaga at ayaw na malaman ng kaharap nilang lalaki na—naipilig niya ang ulo at pinigilan na ang sarili na mag isip ng kahibangan.Pilit na ngumiti si Minche nang masalubong ang nakikiusap na kga titig ng dalaga. "Narito na rin naman ang bantay mo kaya aalis na kami.""Thank you po muli!" Masiglang pasalamat ni Jesabell sa ginang. Nang mapatingin sa kapatid nito ay nahihiya siyang ngumiti rito.Walang salitang tumalikod na si Timothy at buhat ang anak na ayaw pa sanang umalis. Nabawasan ang kabang nadarama ni Jesabell nang makaalis na ang tatlo. Pagtingin niya kay Tyron ay salubong pa rin ang mga kilay kaya nagpaliwanag na siya. "Lumabas ako kanina at nauhaw kaya nakilala ko si Ate Minche at ang pamangkin niya. Ang cute ng b

"Nangunot ang noo ni Tyron nang makita ang pagpasok nila Emily. Sinamaan niya ng tingin si Nida at hindi sinunod ang kaniyang utos na iuwi na ang dalaga."Tyron, gusto kong dalawin si Jesabell at humingi na rin ng tawad para sa kaibigan ko!" Naiiyak na paliwanag ni Emily sa binata.Pinigilan ni Jesabell ang pagtaas ng kilay habang nakatingin kay Emily. Iniisip niya kung ano naman kayang drama ang gagawin nito para lang sumama si Tyron sa pag uwi at iwan siya roon sa hospital. Hindi talaga ito papayag na nakakalamang siya sa atensyon ni Tyron. Kung noon ay nakipag kumpetensya siya rito, ngayon ay hayaan na niya. Sawa na siya makipag plastikan dito sa harap ni Tyron.Nagmamadaling lumapit si Emily lay Jesabell at ginagap ang kamay nito. "Alam ko na hindi ka naniniwalang wala akong alam sa ginawa ni Dory. But please, patawarin mo na ang kaibigan ko!"Alam na ni Jesabell ang sunod na gagawin ng babae kaya inunahan na niya ito. Malakas niyang iwinaksi ang kamay nito na ikinatumba ng babae

"Kumusta na po siya?" tanong ni Tyron sa ina ni Lory."Ok na siya, sir. Maraming salamat sa pagsagot sa bill niya."Lalong nakaramdam ng hiya si Lory nang malaman na ginanstusan pa siya ng binata. Mukhang wala naman siyang sinabi na ikapahamak ng sarili. "Puwede ko bang kausapin si Jesabell?""Puntahan mo na lang at gising pa siya. Ikaw na muna ang bahala sa kaniya at lalabas ako."Natuwa si Lory at masolo niya si Jesabell. Kailangan niyang malinawan sa nangyari. Pinauna na niya ng pauwi ang ina at kaya naman niyang umuwi mag isa.Nanatili lang si Jesabell sa kinahigaan nang marinig na bumukas ang pinto. Nanatili siyang nanonood lang ng movie."Nandito ang kaibigan mo. Siya muna ang makakasama mo at lalabas ako."Napabangon si Jesabell nang marinig ang sinabi ng binata. Napangisi siya nang makita si Lory. Kung tingnan ay akalain na masaya siya na makita ang isang kaibigan. Pero iba ang tuwa na nararamdaman niya nang mga oras na yun.Hinintay ni Lory na makaalis si Tyron bago kinumpr

Nangunot ang noo ni Tyron nang makitang mag isa na lang si Jesabell sa silid. Hindi rin nakaligtas sa matalas niyang paningin ang pagrehersto ng pagkagulat sa mga mata ng dalaga nang makita siya. Napabuntong hininga siya, marahil ay hindi na naman nito inaasahan na babalikan niya ito ng ganitong oras. Ang akala nito ay umuwi siya upang alagaan si Emily sa halip na ito.Napatingin si Jesabell sa dala ng binata. May dala itong pagkain mula sa isang kilalang restuarant. Iyon pala ang dahilan kung bakit ito umalis at hindi dahil lay Emily. Nagbubunyi ang puso niya dahil siya na ulit ang priority ni Tyron. Pero agad din naputol iyon nang kumuntra ang isang bahagi ng isipan niya."May sakit ka ar si Emily kaya ikaw ang pinili sa ngayon."Napasimangot siya matapos marinig ang bulong ng isang bahagi ng isipan. Tama, bukas o sa susunod na araw ay back to normal kaya hindi dapat siya nagbunyi ngayon. Mabilis niyang ibinalik ang tingin sa cellphone at nagkunwaring hindi interesado sa presensya

"Bitch, may araw ka rin sa akin na hayop ka!" Minura niya ng ilang beses si Jesabell. Ilang minuto pa ang lumipas ay may natanggap siyang message na lalong ikinasabog ng galit niya.Kamuntik na niyang maitapon ang cellphone nang mabasa ang message mula kay Jesabell kasama ang guwapong larawan ni Tyron. "Ang guwapo niya, nakakaganang kumain lalo na kung tulad niya ang sumusubo sa akin." May kasamang pang emoje na nang aasar ang naturang message. "Ma'am, kakain na po ba kayo ng hapunan?" tanong ni Nida habang nakatingin sa kalat na nasa sahig."No!" Angil niyang sagot sa katulong. Hindi pa siya gutom kahit ang huling kain niya ay kanina pang tanghalian."Ma'am, baka malaman ni Sir ay magagalit na naman siya sa iyo." Paalala ni Nida dito.Sinamaan niya ng tingin ang katulong. "Then, huwag mong sabihin!"Napasimangot si Nida at naartihan na sa babae. Kung hindi lang talaga siya nakikinabang dito. "Ma'am, kapag nagkasakit ka ay malalaman ni Sir Tyron then ako ang pagalitan niya o sisihin