All Chapters of Undisclosure : Chapter 591 - Chapter 600

ตรงหน้าซีโนฮอฟเป็นร่างโคลนนิ่งของกลุ่มเสี่ยงจำนวนห้าคนนั่งคุกเข่าในสภาพดวงตาเหม่อลอย และต่อหน้าพวกมันเป็นศพของหญิงสาวที่เขาอยากให้เธอมาอยู่เคียงข้าง ตลอดมาเธอมองเขาด้วยสายตาของผู้ใหญ่มองเด็ก ไม่ว่าลูเซียนของเธอจะมีอายุมากขึ้นเท่าไร และสายตาของเขาที่มองเธอก็ยังเหมือนเดิมตลอดเช่นกัน วันแรกที่เขาพบว่าตนเองไม่ใช่มนุษย์ประหลาดก็เป็นเพราะเธอ เธอทำให้เขาเข้าใจพลังพิเศษของตัวเองและฝึกใช้มันให้ดีนาฮีมานาอาจเป็นมนุษย์พิเศษคนแรกของโลก ฟังดูยิ่งใหญ่มากเหลือเกิน แต่ดูตอนนี้สิ เธอนอนตายโดยที่มือยังเหนี่ยวอยู่ในไกปืน ปกติแล้วเขาแทบอ่านความคิดของเธอไม่ได้ ไม่ใช่เพราะเธอมีพลังป้องกัน แต่มันเป็นความพิเศษของผู้ที่อยู่มานานล่ะมั้ง ถึงกระนั้นก็ไม่เคยคิดว่าจะมาเห็นเธอตาย หมอนั่นจับเธอมาทำไม เผื่อต่อรองเขาและลูธิเอนหรือ เขาไม่มีทางรู้ว่าเธอตายแล้ว และร่างโคลนพวกนี้เพิ่งลืมตาดูโลกมาไม่นาน ต่อให้จะร่างกายจะเหมือนกับเด็กพวกนั้นแต่ในหัวสมองนั้นไร้เดียงสาอย่างกับอะไรดี พวกมันถูกปลูกฝังให้เป็นนักฆ่าของอาร์คาเดีย ฆ่าทุกคนที่เขาสั่ง เป็นเพียงหุ่นสังหารที่มีเลือดเนื้อเขาประคองร่างเธอขึ้นมาไว้บนตัก

ชั่วเวลานั้นไมเคิลอยากจะร้องไห้ออกมาเช่นกัน อาจเป็นเพราะลึก ๆ แล้ว เขาไม่ได้อยากทำ แต่รู้สึกว่าต้องทำ เพราะอะไร เพราะอะไรนาฮีมานาถึงขอให้พวกเขาทำแบบนี้ด้วย ทำไมพวกเขาต้องมาเจอสิ่งนี้ด้วย ดวงตาสีน้ำเงินของฝาแฝดเหมือนกับของพ่อ มันมีแต่ความอบอุ่น สมัยเด็ก ๆ ไมเคิลมักเห็นพ่อโอบกอดปลอบโยนแม่เสมอ สำหรับไมเคิล อเล็กซิสก็คือผู้เติมเต็มสิ่งที่เขาตามหามาตลอดทั้งชีวิตบ้านและครอบครัวชายหนุ่มตั้งใจไว้ว่านี่เป็นครั้งสุดท้ายที่เขาจะเห็นเธอร้องไห้เพราะความเศร้าแสนระทม หากในภายภาคหน้าจะมีน้ำตา เขาอยากให้แน่ใจว่ามันต้องมาจากความสุขครั้งสุดท้าย ขอโทษด้วยนะคำขอโทษนี้ไม่ได้ให้กับอเล็กซิสคนเดียวแต่แล้วก็เหมือนพระเจ้ายังอยากจะเล่นกับพวกเขา เสียงตึงตังดังแว่วเข้ามาและดังขึ้นเรื่อย ๆ เหมือนมีหลายคนกำลังรัวเคาะผนังสักอย่าง มันไม่ได้มาจากด้านนอก แต่อยู่ภายในห้องนี้ ทั้งสองมองไปตามต้นเสียงก็เห็นว่าตัวโคลนนิ่งของเทสซ่าตัวหนี่งลืมตาเบิกโพลงอยู่ในน้ำ ดวงตาสีเงินที่เหมือนกับมีไฟส่องด้านใน มันสว่างเจิดจ้าเหมือนต้นแบบไม่มีผิด ร่างดิ้นไปมาเหมือนพยายามจะให้หลุดจากท่อที่

เปลวเพลิงร้อนระอุกลืนกินร่างไร้วิญญาณที่นอนตายคาซากกระจก บางส่วนนอนกองบนพื้น จากอากาศเย็นก็เปลี่ยนเป็นร้อนระอุ แม้แต่น้ำที่เจิ่งนอนยังเหือดแห้ง ทว่าแฝดทั้งสองวิ่งจับมือกันหนีภาพสยดสยองไปแล้ว พวกเขาตั้งใจมุ่งหน้าไปยังโถงชั้นล่างที่มีลิฟต์ออกไปสู่ภายนอก แม้ประตูจะปิดหมดแล้ว แต่หากเป็นทางออกแม้ตันก็พอมีวิธีอยู่ภายในใจไมเคิลและอเล็กซิสหนักอึ้ง เมื่อครู่คือการสังหารหมู่คนที่พวกเขามองว่ายัง ‘บริสุทธิ์’ จิตใจคนทั้งสองหน่วงจนถึงที่สุด ไม่มีวันลืมเหตุการณ์ครั้งนี้ไปได้ตลอดชีวิต“อันที่จริงฉันไม่ได้ชอบไฟเลยนะ” ไมเคิลพูดขึ้นเพื่อทำลายความเงียบอันน่าอึดอัด “พ่อตายในกองเพลิง แม้แต่หลับก็ยังเห็น”“นายเข้มแข็งกว่าฉันมาก” เธอว่า แม้น้ำตาจะไม่ได้ไหล แต่ดวงตาฉ่ำและแดงตลอดเวลาด้านหน้าของพวกเขาคือระเบียงทางเดินยาวราวกับอุโมงค์ไม่สิ้นสุด หรืออาจเป็นเพียงความรู้สึกถึงวงจรที่ไม่จบไม่สิ้น ไมเคิลก็ไม่แน่ใจนัก แต่หากมองในอีกมุมหนึ่ง ก็ทำให้หวนนึกถึงทางออกในด่านทดลอง โดยที่ตอนนั้นเบื้องหลังของพวกเขา เป็นร่างของเบนมอดไหม้อยู่ในลาวา ส

ทุกคนคงอาจคิดว่าความเป็นแคดมันในตัวเวดกำลังจางหายไป แต่ให้บอกว่าแกล้งให้หายไปก็คงไม่ถูกนัก คงมีแต่จีฮุนที่เข้าใจว่าตัวตนนั้นยังอยู่ แต่ปรับเปลี่ยนไปตามสิ่งที่ได้รับรู้ ก็แค่นั้นแน่ล่ะ เขาไม่ใช่แคดมันคนเดิมที่เอาแต่ทำตามคำสั่งราวกับหุ่นยนต์หรือสนุกไปกับการทรมานเหยื่อ (เจสซี่ยังคงเหม็นขี้หน้าจีฮุนและเวดเสมอจนบัดนี้) เขาเลือกชื่อเวด มิลเลอร์ดังเดิม แต่ก็ไม่อาจกลับไปเป็นคนเดิมอย่างแท้จริง เขายังจดจำช่วงเวลาที่ถูกฝึกให้เป็นหุ่นเชื่องเพื่อทดลองโครงการงี่เง่าของเอไลโตได้ รวมถึงการได้เป็นเพียงทรัพยากรที่พอจะนำกลับมารีไซเคิลไม่หรอก เวดไม่ได้อยากกลับไปในสถานะนั้น...วัตถุที่มีชีวิต ครั้งหนึ่งเวดเคยเชื่อว่าตัวเองเป็นชาวไลบราเลียน ยกย่องเทิดทูนความยิ่งใหญ่ของเอไลโตทั้งที่ไม่เคยได้สัมผัส ไม่ได้ตระหนักเลยว่าร่างกายนี้เคยถูกทารุณทรมานขนาดไหน แคดมันเป็นตัวตนที่สองเพื่อกดทับตัวตนแรก แต่มันไม่เหมือนกับโลกแห่งเกมที่คุณสามารถลบยูสเซอร์เนมแล้วตั้งใหม่ได้ หรือจะรีเซตค่าต่าง ๆ ได้ เวดได้ถูกกระตุ้นให้กลับมาอีกครั้ง และทั้งสองก็ต้องการร่างนี้เหมือนกันมนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิต

ทันใดนั้นปลายกระบอกปืนที่ฝังอยู่ในกำแพงโผล่ออกมา เวดกลับเกิดอาการปวดหัวจี๊ดขึ้นมาแต่ยังคงสติได้ นอกจากนั้น ทหารที่คุ้มกันหอคอยกระจายกำลังกันออกมาล้อมทั้งสองไว้ดั่งหิ่งห้อยบินเข้ากองไฟ คำเตือนของเรมีนั้นจริงทีเดียว “ฉันบอกพวกนายแล้วว่า...”“เงียบ!”“เวด...” เสียงของจีฮุนเริ่มสั่น “เรา...พลาดแล้วล่ะ”ทั้งตัวของคู่หูเต็มไปด้วยจุดเลเซอร์สีแดง บ่งบอกว่าหากทั้งสองทำอะไรขึ้นมา เพียงเหนี่ยวไกทั้งร่างจะพรุนทันที และเวดเองก็ทราบดีว่าจุดแดงก็ปรากฏบนตัวของเขาเช่นกัน เวลานั้นเขาตระหนักแล้วว่าตนเองเป็นเพียงมดที่คิดว่ามีพิษ และต่อให้มีพิษ มันกลับสร้างเพียงความระคายเคืองให้กับผิวหนัง เขาคิดว่าแต่มีตัวประกันอย่างแคทฟีน่าก็จะทำได้ แต่ไม่เลย โง่ที่สุดในเมื่อผู้อารักขาของเธอเลือกจะปกป้องไลบราเลีย แล้วทหารพวกนี้จะสนใจเธอทำไม ทหารเหล่านี้ก็คงคิดไม่ต่างกัน พวกเขาต้องปกป้องหอคอย ต่อให้ต้องสูญเสียเจ้าหญิงเอไลโตที่มีหน้าที่ปกครองนิวโฮปก็ตามคนสามารถเลือกใหม่ได้ แต่หอคอยล้มแล้ว ไลบราเลียจะอ่อนแอกระ