Lahat ng Kabanata ng Unfriend สถานะเมีย: Kabanata 111 - Kabanata 120

สามชั่วโมงต่อมาฉันเอาแต่นั่งหน้าบึ้งอยู่ในรถสุดหรูเมื่อกิเลนพาฉันกลับมาที่หัวหินอีกครั้ง"นายพาฉันมาทำอะไรที่นี่" ถามเขาเสียงฉุนแต่ไม่ได้รับคำตอบอะไรนอกจากคนตัวโตลงจากรถแล้วเดินอ้อมมาเปิดประตูให้"ลงมา" เขาสั่งเสียงราบเรียบแต่แฝงไปด้วยความดุดัน"นายจะพาไปไหน อื้อ" หมวกสานปีกกว้างสีครีมถูกสวมลงบนศีรษะก่อนจะมีเสื้อคลุมของเขาวางทาบลงบนบ่าทั้งสองข้าง"ใส่ก่อน แดดมันแรงเดี๋ยวผิวเสีย" น้ำเสียงนี้ช่างเป็นห่วงเป็นใยจนฉันรู้สึกใบหน้าเห่อร้อน"ตามมา เรือจอดอยู่ตรงโน้น" กิเลนพยักพเยิดหน้าไปทางชายหาดที่อยู่ไม่ไกลจากจุดที่เรายืนอยู่"นายจะพาฉันไปปล่อยเกาะหรือไงทำไมต้องใช้เรือ" ปากบ่นเท้าก็ก้าวตามขายาว ๆ ของคนตรงหน้าไปยังเรือยอชต์ลำขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่มากที่จอดเทียบท่ารออยู่"สวัสดีครับคุณกิเลน" ผู้ชายคนหนึ่งวิ่งมาทักทายกิเลนก่อนจะหันมาค้อมหัวทักทายฉัน"เดี๋ยวเตรียมเอาเรือออกเลย" กิเลนสั่งผู้ชายคนนั้นเสร็จก็ยื่นมือมาทางฉันที่ยืนเยื้องเขาอยู่ไม่ไกล"ขึ้นเรือเถอะ""ไม่ จนกว่านายจะบอกว่าจะพาฉันไปไหน"เริ่มใจคอไม่ดีแล้วนะ ทำไมกิเลนกลับมาคราวนี้เขาดูรุกฉันหนักจังที่พูดแบบนั้นเพราะฉันอ่านแววตาเขาออกน่ะสิ

ใช้เวลาในการทานอาหารท่ามกลางสายฝนปรอย ๆ ราว ๆ ยี่สิบนาที สายตาฉันก็มองไปเห็นรถขายไอศกรีมยี่ห้อดังคันสีแดงจอดอยู่ราว ๆสามเมตร"อยากกิน?"กิเลนนายสังเกตฉันตลอดเวลาเลยหรือไงถึงได้ทักถามได้ทันท่วงทีแบบนี้"นึกถึงสมัยเด็ก ๆ ฉันชอบกินไอ้แท่งที่เป็นเยลลี่นุ่มนิ่มข้างใน" พูดถึงก็อยากรำลึกถึงรสชาตินั้นจัง"งั้นรอตรงนี้แหละ""นายจะไปไหน?" รีบรั้งเขาไว้เพราะข้างนอกฝนยังตกอยู่"ก็บอกอยากกิน""ไม่ต้อง แต่คิดถึงสมัยเด็ก ๆ""ก็อยากกินมั้ย?" คิ้วดกดำเรียงแพรสวยเลิกขึ้นถาม"ก็นิดหน่อย แต่ช่างเถอะ ฝนตกอยู่" ถึงจะอยากกินก็เถอะ แต่บรรยากาศแบบนี้ถ้ากินไปแล้วจะเป็นไข้ไหมเนี่ย "เอาไอ้ที่เป็นเยลลี่ข้างในนะ"เขาถามย้ำอีกครั้งก่อนจะรีบวิ่งผ่าสายฝนที่ไม่ได้ถี่มากมุ่งตรงไปทางรถขายไอศกรีมคันนั้น"อะ" กิเลนยื่นถุงไอศกรีมที่ข้างนอกพันด้วยเยลลี่สีขาวกับชมพูมาให้ฉัน"มีแต่แบบนี้ ลองชิมดู อร่อยเหมือนสมัยเด็กเปล่า" ไม่รู้ว่าเป็นประโยคล้อเลียนหรือเขาแค่ถามออกมาอย่างไม่คิดอะไร"อื้อ เย็นฟัน"อากาศก็เย็น แถมมากินอะไรเย็น ๆ อีก ทำไมถึงทำตัวเหมือนเด็กเลยนะเรา"แล้วนายไม่กิน?" วิ่งไปเพื่อซื้อมาแท่งเดียวเนี่ยนะ คนอะไรพิลึกคน

"มันอาจจะฟังดูไม่มีเหตุผล"หูฉันได้ยินทุกอย่างที่กิเลนพูด แต่ฉันกลับโต้แย้งหรือเอ่ยปากตอบอะไรเขาไม่ได้สักอย่าง"แต่ฉันว่าฉันรักเธอจนโงหัวไม่ขึ้นแล้วล่ะ"หน้าฉันที่ว่าเห่อร้อนในตอนแรก ถ้าหากเป็นการ์ตูนอนิเมะในตอนนี้คงจะมีควันพวยพุ่งออกมาแล้วล่ะ"นะ...นาย เมาฝนหรือเปล่ากิเลน... อื้อ"ริมฝีปากฉันถูกหยุดด้วยความนุ่มของริมฝีปากเขา กิเลนทาบทับความอุ่นร้อนอยู่อย่างนั้นโดยไม่ได้สอดแทรกหรือรุกล้ำเรียวลิ้นเข้ามา ดวงตาของเราประสานกันราวกับเขาต้องการให้ฉันตอบคำขอเขาด้วยรสจูบในครั้งนี้พรึบ...ฉันค่อย ๆ หลับตาลงช้า ๆปล่อยให้ทุกอย่างถูกตัดสินด้วยความรู้สึกลึก ๆ ข้างใน เวลาอยู่กับเขา ฉันยอมรับว่าเราทะเลาะกัน จิกกัดกันเพียงเพราะว่าความปากไม่ดี ความกวนประสาทของอีกคน แต่ไม่ใช่ทั้งหมด...ลึก ๆ แล้ว ฉันเองก็รู้สึกพิเศษกับเขามากกว่าคำว่าเพื่อนเช่นกัน กลิ่นที่เป็นเอกลักษณ์ของเขามันคอยวนเวียนให้ฉันค่อย ๆ เผลอใจออกไปทีละน้อย ๆความอบอุ่นของเขาในการกระทำบางครั้งบางคราวมันตราตรึงกัดเซาะคำว่าเพื่อนในใจฉันจนแทบหมดสิ้นการหายตัวไปของเขา การที่เราไม่ได้เจอกันมันทำให้ฉันกระวนกระวายอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน แบบนี้จะ

"แล้วคอนเซปต์งานครั้งนี้เป็นแนวไหนเจ๊" ฉันหันไปจริงจังกับงาน"ต้องรอทางผู้บริหารสูงสุดออกมาบอกค่ะคุณน้อง"โห แสดงว่างานครั้งนี้คงใหญ่น่าดู ปกติไม่ต้องถึงผู้บริหารมาบอก แค่พวกฝ่ายหัวหน้ากองถ่ายที่รับงานมาบอกก็จบแล้วอ้อ แล้วทำไมยูโรถึงเกี่ยวด้วย นั่นเพราะว่าตอนนี้เขากลายเป็นช่างกล้องประจำตัวฉันไปแล้วน่ะสิ"แต่เหมือนจะต้องแคสตัวอีกนะ" เจ๊เอมี่โพล่งขึ้นเพราะแบบนี้ลิ้นจี่เลยต้องมาด้วยสินะ "แคสก็แคสดิ ใครกลัว""ถูกต้องค่ะ เจ๊แยมของจี่ต้องยืนหนึ่งเท่านั้น"ตุ้บ!! เสียงเหมือนอะไรสักอย่างตกกระทบจากที่สูงดังขึ้นเรียกความสนใจจากกลุ่มฉันให้หันไปมอง"มั่นมาก ระวังจะเจ็บเวลาตกจากที่สูงนะจ๊ะ"ไม่ต้องบอกก็รู้ใช่ไหมว่าเสียงนี้เป็นเสียงของใคร"ใครปล่อยหมามาเห่าแถวนี้เนี่ย ไม่รู้หรือไงที่นี่ห้ามสัตว์เข้า" เจ๊เอมี่ด่าได้แรง แต่ก็ถูกใจฉันเชียวล่ะ"ปากดีกันให้พอ แล้วรอเช็ดน้ำตาหลังแคสเสร็จแล้วกัน"รู้สึกสังหรณ์ใจแปลก ๆดูยัยอิงค์และผู้จัดการของเธอมั่นอกมั่นใจว่างานในครั้งนี้เธอต้องชนะ"เห็นมั่นหน้าแบบนี้ทีไรสุดท้าย วีนแตกทุกที"ครั้งนี้เจ๊เอมี่ไม่ได้พูดเสียงดังให้ฝั่งนั้นได้ยินฉันได้แต่มองความเชิดหน้าชู

"น้ำปั่นหวาน ๆ มาแล้ว" ลูกหว้าที่ทำหน้าที่เด็กเสิร์ฟจำเป็นเดินเข้ามาทุกอย่างไม่ได้ทำให้ฉันลืมความรู้สึกร้อนในร่างกายจากคำพูดของกิเลนได้เลยสักคน บ้าจริงแค่คำพูดเล่น ๆ ของเขา ทำไมร่างกายฉันถึงตอบสนองได้ถึงเพียงนี้กันนะ'คืนนี้ขอสอง'"ขอสองบ้านนายน่ะสิ!""หือ ขอสองอะไรเหรอ?" เสียงลูกหว้าที่เพิ่งนั่งลงข้าง ๆ ถามขึ้นอยากจะตบปากตัวเองจริง ๆ ที่เผลอทวนคำพูดหมอนั่นออกมาเสียงดัง"ฮันแน่... แบบนี้ต้องเป็นเรื่องนั้นแน่ ๆ"ลิ้นจี่มองฉันอย่างแววตาระริกระรี้"หยุดคิดเลยนะ ยัยเด็กลามก!" ฉันรีบปาทิชชูในมือใส่นางแก้เขิน"จี่มันยังไม่ได้พูดอะไรลามกเลย แสดงว่า ‘ขอสอง’ ที่ว่า สุดหล่อกิเลนขอมาใช่มั้ย คิก ๆ"ฮือ ๆ เจ๊เอมี่พูดแบบนี้คนอื่น ๆ ก็แปลความหมายออกหมดล่ะสิ!!"ไม่ใช่สักหน่อย พอเลย! ทั้งเจ๊และเด็กเจ๊อะ"เสียงค้อนให้เล็กน้อย รีบยกแก้วน้ำปั่นขึ้นดื่มดับความร้อนที่ยิ่งพวยพุ่งเมื่อคำคำนั้นดังก้องในหัวไม่ไปไหนแต่คำพูดเขายังมีอิทธิพลขนาดนี้เลยเหรอแยมโรลเอ๊ะ หรือว่าฉันหื่นเอง?บ้าบอ!!KILEN'S PARTฉึก...สายตาดุดันมองผมอย่างคาดโทษหลังจากผมหลุดพูดประโยคสุดท้ายออกไป"เพลา ๆ หน่อยมึง"เฮียราชันย์จ้องผมเขม็