ผมสงสัยจึงรีบถาม“ใช่… พี่มีบิน… อีกห้าวันเจอกันนะ… ”พี่ดาวตอบ…ซึ่งผมก็เคยรู้มาว่าคนที่มีอาชีพเป็นสจ๊วดหรือแอร์โฮสเตสจะไม่มีวันหยุดเสาร์อาทิตย์หรือนักขัตฤกษ์แบบพนักงานออฟฟิศทั่วไป แต่จะทำงานและหยุดตามตารางเวลาของสายการบินที่สังกัด“ว้า… เสียดายจังครับ… ”ใจจริงผมอยากให้พี่สาวได้เที่ยวด้วยกัน“ไม่เป็นไร… แค่ห้าวันเดี๋ยวพี่ก็กลับมาแล้ว”พี่ดาวเอื้อมมือมาขยี้หัวผมตอนนั้นพี่แดนน์เดินกลับมาที่โต๊ะพอดี เราสามคนนั่งคุยกันต่อมาอีกครู่สั้นๆ ก็พากันกลับในเวลาต่อมาวันรุ่งขึ้น…ผมรู้สึกอายจังที่นอนตื่นสาย พอเดินลงบันไดมาที่ชั้นล่าง กลิ่นหอมของอาหารที่โชยมาแตะจมูก เร่งเร้ากระตุ้นความอยากรู้ให้ผมต้องเดินตามมาถึงในครัว เห็นพี่แดนน์กำลังยืนทำอาหาร“สวัสดีครับพี่แดนน์… ”ผมกล่าวทักทายเมื่อชะโงกใบหน้าผ่านกรอบประตูเข้ามาในห้องครัวพลันสายตาปะทะเข้ากับโครงร่างสูงใหญ่ กำลังยืนอยู่หน้าเตาทำอาหาร“เสร็จแล้ว… หิวหรือยังน้องบอมม์… ”พี่แดนน์หันมาส่งยิ้ม ผมยอมรับว่าหลงเสน่ห์พี่เขาเข้าอย่างจัง“ครับ… ว้าว… น่ากินจัง”ผมมองผัดสปาเกตตีในจาน“หิวใช่ไหม… ”“ครับ… ”“งั้นก็จัดการเลย… ”พี่แดนน์ถือจานมาวางลงบนโต
Read more