บททั้งหมดของ Divorce Me Now, Mr. Peters!: บทที่ 101 - บทที่ 110

Binuksan ni Benjamin ang pinto ng sasakyan, yumuko at inihiga si Celestine, ang kanyang boses ay bahagyang malambing, "Sige, sumakay ka muna sa sasakyan."Mahigpit na nakayakap si Celestine sa kanyang leeg, kaya hindi siya makaalis.Alam na alam niya na kung hindi niya papayagang magtanong si Celestine ngayon, hindi siya bibitawan nito.Matigas ang ulo ni Celestine, alam niya iyon.Wala siyang magawa kundi yumuko at manatili sa ganitong posisyon, saka napabuntong-hininga at sinabing, "Sige, magtanong ka na."Itinaas ni Celestine ang kanyang mukha, diretsong tumingin sa kanya, marahang kumurap ang kanyang mga mata, at mahina niyang tinanong, "Kung wala si Diana sa buhay mo,mamahalin mo ba ako?"‘Kung wala si Diana sa buhay mo, mamahalin mo ba ako?’ Iyon ang paulit ulit na tanong sa isip ni Benjamin.Tanong ito na nais niyang itanong sa loob ng tatlong taon. Sobrang tagal na ito sa isip niya pero ngayon lang siya nagkaroon ng lakas ng loob.Bahagyang sumimangot si Benjamin at unti-untin

Nang mabuksan ang pinto, bahagyang iminulat ni Celestine ang kanyang mga mata, antok na antok.“Nasa mansion na ba tayo?” tanong niya nang mahina.Ibinaling ni Benjamin ang kanyang tingin sa kanya. Nakakunot ang noo ni Celestine, at tila may bahagyang sakit sa kanyang ekspresyon. Marahil ay mas lalong sumasakit ang kanyang mga sugat, kaya hindi siya komportable."Oo, nandito na tayo," sagot ni Benjamin nang seryoso habang binuhat niya si Celestine paakyat sa itaas.Nakaramdam ng hilo si Celestine at muling nakatulog nang hindi namamalayan. Nang makita ni Benjamin kung gaano ito kaantukin, napabuntong-hininga siya nang may bahagyang pagkabigo.Ano ba naman tong babang ito, natulog na naman.Mabuti na lang at siya ang nagdala kay Celestine sa ospital ngayong araw. Paano kung si Eduard ang naghatid sa kanya pauwi? Hindi niya maisip ang ganoong posibilidad! Hindi siya papayag!Pagpasok sa kwarto, binuksan ni Benjamin ang ilaw. Bumungad sa kanya ang nakasanayan niyang space, pero ngayon ay

Gulat na gulat pa rin si Celestine na niyaya siyang mag-stay ni Benjamin para kumain ng breakfast. Hindi niya pa rin gusto kumain doon dahil baka pumunta nga si Diana.Wala siyang balak makipag-away kay Diana dahil umagang-umaga pa lang."Hindi na, masyado na kitang naabala simula pa kagabi , Mr. Peters.”Umiling si Celestine, itinulak ang kamay ni Benjamin at tumanggi.Bumagsak ang kamay ni Benjamin, at nang makita niyang papalabas si Celestine, hindi niya napigilang sundan ito."Celestine, alam kong marami kang tiniis sa nakaraang tatlong taon. Pagkatapos ng divorce natin, sana ay maging maayos tayo sa isa't isa. Hindi kailangang maging strangers tayo at hindi na muling magkita."Maganda sa pandinig ni Celestine ang mga salitang iyon.Sa loob ng tatlong taon, wala siyang ibinigay, at hindi niya nalaman kung ano ang pakiramdam ng sakit na dinulot niya sa puso ni Celestine.Siyempre, kaya niyang magpanggap na maayos ang lahat. Kaya niyang harapin siya na para bang wala lang nangyari s

Sa Blackmoon Tea Pavillion.Pumasok sina Celestine at Shiela sa isang private room sa Blackmoon Tea Pavillion. Tinanong ni Shiela, "Ano ang pinili mo?""Siyempre pumunta ako sa ospital! Hindi ko naman sila pwedeng hindian! Isa pa, hindi pa kami pwedeng mag-divorce ni Benjamin agad. Binabantayan kami ni Lola Belen eh!”napabuntong-hininga si Celestine."Ayaw ko na naroon ka girl, kakahiwalay mo pa lang kay Benjamin, tapos magtatrabaho ka naman ngayon? Hindi ka ba napapagod? may pag-aalalang tanong ni Shiela sa kaibigan.Isinara ni Celestine ang pinto at tumikhim. Bigla siyang nagmukhang matanda, ngumiti, at kinuha ang maliit na medical bag sa kanyang kamay. "Halika rito, superstar! Huwag kang mag-alala, aalagaan kitang mabuti. Ano ba ang kailangan mo?”"Eh! Ang kadiri mo! Hindi bagay sayo! Hindi ako sanay ha!” sagot ni Shiela.Kagagaling lang ni Shiela mula sa shooting sa film at TV set. Reklamo niya, masakit ang kanyang likod, bewang, at binti at may cramps pa siya, kaya sobrang hindi

"Mr. Macabuhay, pinupulikat ka ba? Tumawag na kami sa 911! Huwag kang mag-alala..." Pinakalma siya ng mga staff ng teahouse.Sumiksik si Celestine sa karamihan at pumasok. Isang grupo ng tao ang tumitig sa kanya."Bakit ka nanggigigil sa pagsiksik? Sino ka ba?” tanong ng isang lalaki."Tama! Doktor ka ba para sumiksik ka rito?” sabi din ng isa."Gusto mo lang akong pagtawanan, ang bastos mo!""Tingnan mo kung paano niya tinatakpan ang bibig niya... Ano ba 'to? May mabuting tao bang tinatakpan nang ganyan ang bibig niya? Siguro, masamang tao iyan!”Sabay-sabay nilang tinakpan ang kanilang mga bibig, may pangungutya sa kanilang mga mata habang kinukwestyon si Celestine.Tiningnan lang ni Celestine ang mga ito at di napigilang mainis.Napakabagsik na ng mga tao ngayon, hindi na tumitigil sa pang-aasar sa isa't isa!"Ang sakit, sobrang sakit!" kagat-labing sinabi ni Mr. Macabuhay.Nakakaranas nga siya ng pulikat noon, pero masyado siyang busy sa trabaho kaya hindi niya ito pinansin.Karam