บททั้งหมดของ The Zillionaire's Abandoned Wife: บทที่ 111 - บทที่ 120

Marahil ay napansin ni Professor Soma na talagang pagod na sina Trixie at Casper, kaya pinauwi na niya ang mga ito bandang alas-nueve ng gabi. Pagod matapos ang buong araw na gawain, umuwi si Trixie, naligo, at maagang natulog. Kinabukasan, may kailangang ayusin sa Techspire kaya nagtungo sila roon no Casper kinahapunan. Pagdating nila sa Techspire, kasalukuyang tinatalakay nina Trixie at Casper ang ilang technical issues nang pumasok sina Michael at kaibigan nitong si Felix Tan na kasama ng isang staff ng Techspire. Napatingin si Michael at Felix kay Trixie, at tila nagulat ang mga ito. Tumaas ang kilay ni Felix sa babae. "Trabahador pala siya dito sa Techspire? Aba, grabeng coincidence naman nito.” Napangiti lang si Michael at bahagyang kumibit-balikat. Ni hindi nga sila magkakilala ni Trixie, kaya paano niya malalaman kung empleyado nga ito ng Techspire? Narinig naman ng isang staff ng Techspire ang pinag-uusapan nila kaya magalang itong nakisali, "Si Miss Salvador po ba an

“A penny for your thoughts?" Ang baritong boses ni Michael na nasa tabi na pala niya ang gumising sa kaniyang ulirat. Nang makita ang lalaki, muli ring naalala ni Wendy kung ano ang pinag-usapan ng magkaibigan na ito sa bar noong gabing iyon. Ang mga narinig niya sa auction noong araw na iyon, pati na rin ang kasalukuyang asal ni Michael, napagtanto ni Wendy na mali ang iniisip niya.May ngiti sa kanyang mukha nang sagutin niya ito. "Hindi ko siya gaanong kilala. Bakit?"Sinulyapan ni Michael sina Trixie at Casper at sinabing, "Base sa paraan ng pakikipag-usap niya kay Casper, mukhang magaling din siya?"Magaan na sumagot si Wendy, hindi mo madaling mahahalata na sarkastiko lamang ang binibigay nitong atensiyon sa tinutukoy ng kaniyang kausap."I don't actually know. Pero ang alam ko, bachelor's degree lang daw ang natapos niya.""Bachelor's degree lang?""Oo."Kaya pala.Mas mababa ang antas ng edukasyon ni Trixie kaysa kay Wendy at hindi rin ito kasing-kaakit-akit. Normal lang na

Pagkatapos magpalit ng damit at magsuot ng boots, nagsimula na silang mag-skate. Masigla si Yanyan, pero halata sa kanyang kilos na hindi pa siya sanay. Kaya naman, maingat na hinawakan ni Trixie ang kamay ng bata at dahan-dahang tinuturuan ito ng tamang balanse at galaw. "Step lang ng maliit, Yanyan. Huwag kang magmadali," mahinahong turo ni Trixie, nakangiti habang inaalalayan ang bata. Tumawa si Yanyan nang bahagya siyang madulas. "Ate Ganda, parang hindi ko ata kaya!" "Kaya mo 'yan," sagot ni Trixie na hinigpitan pa ang hawak sa bata. "Dahan-dahan lang tayo, okay?" Malapit lang sa kanila si Helios, naglalakad sa gilid ng rink habang pinagmamasdan silang dalawa. Kahit na panatag siyang nasa tabi ni Trixie si Yanyan, hindi mawala sa kanya ang pag-aalala. Marami kasing tao sa rink noong araw na iyon, pamilya, magkaibigan, at ilang baguhang skater na madalas matisod. Nang makita niyang muntik nang madulas si Yanyan kanina, hindi na siya lumayo pa. Mas pinili niyang sundan s

Hindi pa nagtatagal si Trixie sa banyo nang biglang narinig niya ang usapan ng mga staff ng sales office sa labas ng cubicle na ino-occupy niya. "Ang galing din pumili ni Mr. Valderama, ‘no? Ang ganda ng girlfriend niya." "Oo nga, ang ganda rin ng nanay ng girlfriend niya, napaka-elegante at maayos kumilos. Ang importante pa, kahit ‘yung asawa at biyenan niya, sinusunod lang ang gusto niya, sobrang spoiled talaga! Tignan mo sila tapos tignan mo ‘yung asawa at biyenan ko... nakakainis talaga!" "Di ba? Sobrang bait pa ni Mr. Valderama sa girlfriend niya. Ni hindi pa nga sila kasal, pero bumili na siya ng villa na mahigit 600 million para sa pamilya nito. Grabe, winner talaga sa buhay ‘yung babae na ‘yon!" Paglabas ni Trixie mula sa banyo, sampung minuto na ang lumipas. Hindi man niya aminin sa sarili, nanunuot sa kaniyang kalamnan ang pait mula sa usapan ng dalawang babaeng iyon. Matapos nilang maghapunan ni Racey, bigla niyang naisipang pumunta sa sanatorium. Narating na

Pinakilala sila ni Professor Soma na may malamig na ekspresyon, "Mr. Gael Camero, Mr. Ernest Turner, ang estudyante kong si Ms. Trixie Salvador." Nakita na ni Trixie ang mga ito sa balita noon. Ang isa sa kanila ay may mataas na posisyon sa militar, at ang isa naman ay isang kilalang personalidad sa larangan ng politika. Ngunit sa kabila ng kanilang mga impluwensiya, malumanay ang kanilang pakikitungo kay Trixie. Nakipagkamay sila rito at sinabing, "I've heard so much about you from Prof, Ms. Salvador." Bagamat medyo nagtataka si Trixie, nanatili siyang kalmado. Magalang niyang kinamayan ang dalawa at tumugon, "Ako po dapat ang nagsasabi niyan sa inyo. It's a pleasure to meet such powerful figure in our country." Ngumiti sina Mr. Camero at Mr. Turner at inanyayahan siyang maupo. Nang makaupo na siya, nagsalita si Mr. Camero, "Matagal na naming nais makilala ka, pero palaging abala ang lahat kaya hindi natutuloy. Nitong mga nakaraang araw, pinag-aaralan ng mga tauhan namin ang s