All Chapters of ท่านประธานคะอย่าหื่น: Chapter 11 - Chapter 20

ผ่านไปถึงช่วงเวลายามเย็น สิงหราชในชุดสูทสำหรับออกงานควงคู่มากับเลขาสาวในชุดราตรีตัวสวย พวกเขาเป็นที่จับตามองของเหล่าผู้คนในงานทันทีที่มาถึง แม้ว่าจะไม่ใช่เจ้าของงาน แต่เพราะอำนาจที่มันอยู่ในมือของสิงหราชนั้นมันมากพอจะดึงดูดความสนใจ ยิ่งข่าวที่สิงหราชเพิ่งจะพาแอลกรุ๊ปเอาชนะการประมูลโครงการรัฐบาลเมื่อช่วงเช้าแพร่กระจายออกไป มูลค่านับพันล้านนั้นก็ทำเอาเหล่านักธุรกิจแทบจะเข้ามารุมล้อมเขาอยู่รอมร่อแล้ว "ดูเหมือนว่าข่าวจะไปไวมากเลยนะ ดีลงานเสร็จเมื่อเช้า ผลประมูลโครงการออกเมื่อบ่าย ตกค่ำคนก็รู้กันทั่วแล้ว" "กับบริษัทของจีนที่เราดีลมาได้ก็ไม่ใช่เล่น ๆ นี่คะ พอมีข่าวชนะประมูลโครงการมาเสริมก็เลยทำให้คนในงานมองกันตาวาวขนาดนี้" เจ้าจันทร์วิเคราะห์ไปตามที่เห็น สิงหราชไม่ได้ตอบอะไรออกมาอีกนอกจากควงเลขาของตนเองตรงไปทักทายเจ้าของงานกินเลี้ยง เขานึกเยาะหยันอยู่ในใจว่าในอดีตยังมีคนมากมายที่พร้อมจะเหยียบเขาให้จมดิน ยิ่งในตอนที่เขารับตำแหน่งต่อจากพ่อของตัวเอง ทั้งคนในและคนนอกบริษัทต่างก็ปรามาสเขาเอาไว้ ว่าเป็นแค่เด็กอมมือสำหรับผู้ใหญ่ในวงการธุรกิจ แล้ววันนี้เป็นอย่างไร คนพวกนั้นจนตอนนี้กลับตกต่

ความมึนตึงที่ค้างคาตั้งแต่เมื่อคืนก่อน ยังคงดำเนินมาถึงเช้าวันใหม่ เจ้าจันทร์นิ่งเงียบใส่อีกฝ่ายตอนที่เธอมาถึงที่ทำงาน ใครจะคิดว่าสิงหราชจะนำโต๊ะทำงานของเธอมาตั้งไว้ที่ด้านนอกห้อง หญิงสาวยืนกอดอกมองโต๊ะกับสถานที่ใหม่ สายตาของเธอนิ่งเรียบเสียยิ่งกว่าผืนน้ำในป่าลึก สิงหราชทำอย่างนี้แล้วคิดหรือว่าเธอจะสนใจหรือ เขาอยากให้เธอย้ายเธอก็จะย้าย ดีเสียอีก เพราะเธอเองก็ไม่อยากเจอหน้าเขาเหมือนกัน ยังดีที่มีคู่ค้าเดินทางมาขอพบสิงหราชเป็นการส่วนตัว ไม่อย่างนั้นเธอกับเขาคงได้ทะเลาะกันอีกแน่ "นี่ คุณเลขา เลออนอยู่ข้างในหรือเปล่า" เจ้าจันทร์ก้มหน้าทำงานของเธอได้ไม่เท่าไหร่ ตัวปัญหาก็เดินทางมาถึงอีกคนหนึ่งแล้ว เพิ่งเจอกันเมื่อวาน วันต่อมาคุณนิรดาก็มาหาเจ้านายของเธอถึงที่ น่าเสียดายที่ตอนนี้เขามีแขกสำคัญ อย่างไรเธอก็คงต้องให้คุณผู้หญิงคนนี้นั่งรอไปก่อน "อยู่ค่ะ แต่ตอนนี้ท่านประธานไม่สะดวกให้คุณเข้าพบ รอดิฉันสอบถามท่านประธานอีกครั้งก่อนนะคะ" "หมายความว่ายังไงไม่สะดวกให้เข้าพบ? เธอยังไม่ทันถามก็ตอบแทนเจ้านายแล้ว เลออนเลือกเธอมาเป็นเลขาได้ยังไง" น้ำเสียงไม่พอใจกับดวงตาที่ถลึงมองมาทำให้เจ้าจ

"มีอะไรอยากจะพูดกับฉันเหรอคะ คุณสิงหราช" เจ้าจันทร์เอ่ยถามทันทีที่เข้ามานั่งอยู่บนโซฟาในห้องทำงานของเจ้านาย เธอมองที่ข้อมือเพื่อบอกให้เขารู้ว่าควรจะปล่อยมือเธอได้แล้ว ถึงแม้ในห้องจะมีเราอยู่เพียงสองคน แต่เธอก็ไม่อยากถูกเขาสัมผัสตัวนาน ๆ ในใจเจ้าจันทร์ยังขุ่นเคืองเขาอยู่ จะให้คนที่ตัวเองโกรธมาสัมผัสร่างกายก็ยิ่งหงุดหงิดใจมากขึ้นเท่านั้น "ผม...ขอโทษที่เป็นต้นเหตุของเรื่องนี้" "ค่ะ คุณรู้ตัวก็ดีแล้วค่ะ และในเมื่อรู้อย่างนี้แล้ว ฉันก็หวังว่าจะไม่มีเหตุการณ์ในทำนองนี้เกิดขึ้นอีกนะคะ" "เจ้าจันทร์" "ฉันไม่สนหรอกนะคะว่าคุณกับอดีตคู่หมั้นจะอยากกลับมาสานสัมพันธ์กันหรือแค่อยากพากันขึ้นเตียง ที่ฉันสนก็คือ" หญิงสาวจ้องหน้าเขาอย่างแน่วแน่ "ฉันไม่ควรต้องมารองรับอารมณ์ของใคร ถ้าคุณจะกลับไปคบหากับเธอเราก็จบกันแค่นี้ เพราะฉันจะไม่เป็นชู้หรือมือที่สามของใครเด็ดขาด" "ผมไม่ได้จะกลับไปคบกับนิ ส่วนเรื่องขึ้นเตียง...คุณก็น่าจะรู้ไม่ใช่หรือไง ผมนอนกับใครไม่ได้นอกจากคุณ" สิงหราชเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง เขาเดินกลับไปทิ้งตัวลงนั่งพิงเก้าอี้ของตัวเอง ขณะที่ดวงตาก็จับจ้องมาที่เจ้าจันทร์ ยิ่งได้ยินว่าเธ

ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไรที่สีหราชเลิกเรียกเธอว่าคุณเลขาหรือเจ้าจันทร์ แต่เปลี่ยนมาใช้คุณเจ้า ส่วนเธอก็เรียกเขาว่าคุณเลและแทนตัวเองด้วยชื่อ คุณเลกับคุณเจ้า...ฟังดูน่ารักดีจัง "คุณเจ้า" "คะ?" "อยากทำ ทำได้ไหม" เสียงแหบพร่าของคนด้านหลังเอ่ยถาม เจ้าจันทร์จึงได้หัวเราะออกมา คุณเลก็คือคุณเล เขาหื่นยังไงก็เป็นอย่างนั้นไม่เปลี่ยนไปเลย คงมีแต่เรื่องนี้ที่คุณเขาปากตรงกับใจ อยากก็บอกว่าอยาก ต้องการก็ถามกันตรงๆ แถมยังไม่ถามกันเปล่าๆ ตอนนี้คุณเขายังส่งเจ้าเลน้อยมาช่วยถามด้วย "คุณเล ของคุณมันชนหลังเจ้า" เธอแกล้งว่า "แล้วมือคุณมันอยู่ตรงไหนคะ ทีแรกนวดแขน ทำไมตอนนี้มันอยู่ที่นม" "ใครให้คุณเอาก้นอวบ ๆ แน่น ๆ มาถูมันล่ะ ถ้ามันไม่ตื่นก็คงตายด้านแล้ว" สิงหราชตอบกลับไปมือเขาก็เลื่อนออกจากหน้าอกของเธอ เปลี่ยนไปหยอกล้อกับส่วนเนินน้อยที่แสนจะนุ่มมือ "ไม่จับตรงนั้น แต่ขอเล่นกับตรงนี้...ได้ไหม" เจ้าจันทร์แทบอยากจะหันไปยิกเขาให้แก้มเขียวนักเชียว คนอะไรทะลึ่งเป็นบ้า ไม่จับนม ก็มาจับ... อาาา... ดูเขาทำเถอะ ไม่จับเปล่ายังจะบดบี้จนเธอเสียวซ่านไปทั้งตัวเลยเชียว คนวัยสามสิบกว่านี่คารมดีแบบนี้ทุกคนเลยหรือเป

"แต่ผลประกอบการยังไม่ออก" สิงหราชเถียงกลับในทันที "ถ้ายอดไม่ได้ตามเป้า เจ้าจันทร์ต้องอยู่ต่ออีกหนึ่งไตรมาส" "โห นี่พี่ไม่รู้หรือแกล้งไม่รู้เนี่ย รายงานแต่ละเดือนก็ส่งขึ้นมาเรื่อยๆ อยู่แล้ว นี่ผมลองขอข้อมูลจากคุณเจ้า คำนวณดูแค่สองเดือนแรกก็ยอดทะลุเป้าไปตั้งเท่าไหร่ ต่อให้ยอดเดือนสุดท้ายคงที แต่ยังไงพอรวมสองเดือนแรกมันก็ต้องผ่านอยู่แล้ว" สีหน้าของสิงหราชจากที่เรียบเฉยก็แปรเปลี่ยนเป็นไม่พอใจในทันที เจ้าจันทร์รู้เรื่องนี้แล้วแต่กลับไม่พูดอะไรออกมาสักคำ ทำราวกับว่าต่อให้ไม่ทำงานกับเขาก็ไม่เป็นไร เหมือนกับว่าเธอเต็มใจอยากกลับไปทำงานกับน้องชายเขามากกว่า นี่ยังถึงกับแอบส่งข้อมูลให้กันลับหลังเขาด้วย?! "ทำหน้าแบบนั้นคืออะไรวะพี่ เราตกลงกันแล้วไงว่าพี่จะยืมตัวแค่ชั่วคราว เลขาที่เก่ง ๆ แบบคุณเจ้าหาไม่ได้ง่าย ๆ นะเว้ย ทั้งสวยทั้งเก่งแบบนี้ อย่าคิดจะมาแย่งคนของผมไปง่าย ๆ คนนี้ผมโคตรหวง" "แล้วเจ้าตัวเขาอยากจะกลับไปทำงานกับแกหรือเปล่าล่ะ ตำแหน่งเลขานุการของประธานกรรมการบริหาร ยังไงก็ได้เงินเดือนเยอะกว่า" "ดิฉันเต็มใจอยากกลับไปทำงานกับคุณเหมค่ะ” เสียงนี้ทำเอาสีหราชรีบมองไปทางประตู "อ้าว คุณเ